Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829   830   831   832   833   834   835   836  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

ЭЗЕЛКИ КЕК ЖЕ ӨЗ УУЛУНУН ӨЧҮ

№194 21-27-июль, 2006-ж.


КАПЫСТАН ЖОЛУГУУ

Эртең менен адатынча эрте турган Адылбектин дарбазасына айыл аксакалы Кусейин байке баш бакты. Сыртта малын тейлеп жүргөн Адылбек аны көрүп таңкала түштү:
– Жарыктык, мынча эмне эртелеп? Тынччылык элеби? Кир, кириңиз.
– Адылбек, эшикке чыкчы. Сенде бир сөз бар эле.
Карынын өктөм чыккан үнүнө караганда бир коогалаңдуу окуя болуп кеткендей. Аттап-буттап эшикке чыкты. Сыртта аксакалдын жанында турган жүдөңкү тестиер баланы көрүп селдейе түштү. Жүрөгү «болк» эте аксакалды карап калды.
– Адыке, мен сага атайын келдим. Шаарга кызымдыкына барган элем. Ал жерде баягы Жибек... кошуна турчу эле.
– Жибек?! Адылдын оозунан сөзү түшүп далдырай туруп калды.
– Жаны жаннатта болсун бечаранын. Аркы жумада көз жумган экен. Же ага- тууганы жок бечараны эптеп чогуу иштегендери чогулуп, ошол жакта сөөгүн жашырышкан экен. Анан тиги тестиер баласын багар-көрөөрү жок жалгыз калат деп ойлогонбу, байкуш ооруп жатып: «Кусейин ата келсе айтып кой. Жок дегенде ата тегинде жүрсүн, баланы Адылбекке алып барып берсин» деген экен. Аманатын аткарып, баланы ала келдим. Келин бала деле түшүнөөр...
Адылбек эмне дээрин билбей бирде баланы карап, бирде аксакалды карап туруп калды.
– Коюңузчу, аксакал, эбак бүткөн окуяны кайра баштап...- деп күңкүлдөп калды эле, Кусейин аксакал сөзүн кескин бүтүрдү:
– Адыл, Кудайдан корк, жабылуу аяк жабылуу бойдон калсын десең, баланы алып кал. Ансыз деле сенин жосунсуз жоругуң үчүн бир уруу эл уят болгон элек. Сенин балаң экенин...- деп бара жатып бала угуп турганын эстей калды да, сөзүн бүтүрбөй токтоду.
Адылбектин айласы кете башын чайкады да, оозу бош күңк эте «макул» деди. Ошентип, көзүн жалдыраткан бала Адылбектин үйүндө кала берди.

ТАШТАНДЫ БАЛА

Бул окуянын тамыры тээ тереңде эле. Анда Адылбек борбордо окучу. Айылда калган Жибек менен мамилеси бар экенин айылдаштарынын бардыгы биле турган. Алтургай, ал экөөнүн үйлөнүү тоюна алдын ала камынгандар да бар эле. Адылбек өзү деле Жибекке окуусун бүтүп келээри менен үйлөнөөрүн айтчу. «Экөөбүздүн бирибиз эле окуйлу. Анан мен келгенден кийин сени өзүм окутуп алам» деп Жибекти айылга калганга да көндүргөн ушул Адылбек эле. Бир күнү борбордон «Апа, ата, мен эмдиги жумада келин алып барам, кам көрө бергиле» деген кыска телеграмма келди. Бул күтүлбөгөн окуяга түшүнүп түшүнбөй ата-энеси тойдун камын көрүп калышты.
Ошол күнү Жибек суу алганы эки каруусуна чака илип кетип бара жаткан эле. Жолдогу аялдар өзүн аянычтуу карап, шыпшынышып: «Ай, бейтаалай ай, эч нерседен капары жок» деп өтүп жатканын да байкаган жок. Акыры бир келин чыдабай:
– Ай, Жибек, Адылың колукту алып келе жатыптыр го,- деп шаңкылдап жиберди.
– Ок, антип айтпа!- деп беркиси тыйып калды. Кулагына «шак» эткен сөздүн маанисин биринчи түшүнө берген жок. Анан барып гана кубарып кетти.
– Жок! Андай болушу мүмкүн эмес. Адыл алдабайт мени...- деп кетенчиктеп бара жатып эки колу менен ичин сыйпалап жиберди. Боюндагысы айылдаштарына да билинип калбады беле? Үч ай мурун келгенинде эле үйлөнүүгө убадасын алып кетпеди беле... Кантип? Бозоруп, куду колундагы оюнчугун тарттырып жиберген баладай томсоруп турду. Аалам айланкөчөк болуп, отура калып, башын кучактап боздоп жиберди.
Бирок, Жибектин көз жашына да, болочок наристесине да, ага-тууганынын каршы чыкканына да карабай Адыл шаардан алып келген периштесине үйлөнүп алды. Жибектин көз жашынан, али төрөлө элек наристесинин кусурунан да корккон жок.
Үйлөнүү той болгон күндүн эртеси Жибекти атасы үйүнөн кууп чыкканын айтып айыл ичи «дуу» дей түштү. Андан соң шаарга таежесиникине кеткен Жибектин жарымжан бала төрөгөнүн айтып жүрүштү. Мына ошол Кусейин ээрчитип келген тестиер Календин кыскача тарыхы ушундай эле.

БИРИНЧИ ЖАНА АКЫРКЫ БЕЛЕК

Кален, сен бул жерде отургуча барып балдар менен тоого чыгып, отун алып келбейсиңби?- деди Адылбек.
Бала «жалт» карап алып, жооп бербей бурулуп кетти. Көз ирмемдик убакытта жылт эткен кыжырдын, жек көрүүнүн учкунун байкап калды атасы. Бир жак ыптасы жакшы иштебей араң кыймылдаган Календин ийрелеңдеп малга чөп ташып жатканын карап туруп үшкүрүп алды. «Аттиң ай, чын эле менин каным белем».
– Мага оорулуу балаңдын кереги жок. Балдар үйүнө өткөрүп бер же жогот көзүмө көрсөтпөй,- деген ажаан аялынын жаалына туруштук берип алып калган менен ушуга чейин бир да жолу ата мээримин көрсөткөн жок. Баладай болуп Кален боорун берген жок. Ушундан улам экөөнүн ортосундагы тоңдук бара- бара жек көрүүгө айланып бара жаткан эле.
– Кален, келчи, сени менен сүйлөшчү сөз бар,- деди бир күнү жанына чакырып.
Аксаңдай басып жанына келген баланы карап туруп кыска буюрду:
– Малга жакшы көз сал, биз эки күнгө үйдө жок болобуз. Баса, бул бычакты жаныңа алып ал, - деди да кошумчалай. – Сендей кезимде атам мага шаардан алып келген эле эстеликке. Мен сага берейин деп ойлодум. Анткени... - деп бара жатып тыюу салган нерсени айтып алгандай оозун карманып калды. Календин жүзү былк эткен жок. Муздай тоңгон көз карашы жылыган да жок. Ичинде эмне болуп атат, билип болбойт. Колунда турган кыны кооздолгон бычакты карап тура берди.
– Рахмат!
– Болуптур, жакшы тур,- деген атасы шарт бурулуп жөнөй берди. Бул атанын баласына берген биринчи жолку белеги эле.

ЫЗАЛЫК ЖАНА КЕК

«Эмнеге мени өзүнүн балдарындай көрбөйт? Баары бир мен анын баласымын го? Мунжу болсом да, апам башка болсо да ошонун канымын го? Эч качан алдына алып эркелетпейт. Апам айтчу эле го: «Мен өлгөндөн кийин атаңа бар. Ал сени кор кылбайт» деп, кор кылбаганы ушубу? Бир жолу бешенемден сылап, “балам” деп айтып койгон жок. Айылдагылардын баары «Адылбектин уулу» дешет. Атамчы? Ал мени уулу катары кабыл алдыбы?»
Очоктогу оттун учкундарын карап отурган Кален ушуларды ойлоп жатты.
Апасын эстеди. Ар дайым кабагы чытылып, оор турмуштун азабынан жаны кыйналып жашады. Бир гана уулун медер тутчу. Ооруканада санитар болуп иштечү эле. Ошентип, көр оокат менен жүрүп өзү да ооруга чалдыкты. Сүзүктөп такыр жыгылып кала турган болгондо Адылга жардам сурап кат жазган. Бирок, каты жоопсуз калган эле. Кален отту карап отуруп: «Мен өч алам» деп чечти ичинен. «Апам үчүн, апамдын көз жашы үчүн. Менин тарткан азабым үчүн ошол гана күнөөлүү». Баланын көкүрөгүнө ыза менен жек көрүү толуп бара жатканын ким сезмек?. Эч ким сезген жок.

ӨЛҮМ

Ал күнү куду шайтан азгыргансып уул– кыздарын, аялын борборго таштап Адылбек үйүн көздөй шашып келе жатты. Негедир алып учуп, көкүрөгү бир нерсени сезгендей тыбырчылап келет. Эки күн шаарда жатып алганынабы же жалгыз калган жарымжан бала малды алдырып жибердиби деген ойлордон уламбы, айтор, шашып келе жатты.
Түн ичи эле. Сак жаткан Кален машинанын унү угулганда ордунан ыргып турду. Келип калдыбы? Алгач малдарын карап, анан үйүнө кирген Адылбек Календин өңү адаттан тышкары кубарып турганын туйду.
– Кандайсың? Мал-жан аманбы? Эмне, ооруп турасыңбы?- деген атасынан жүзүн буруп кетти.
Жолдон чарчап келгенгеби, тез эле уйкуга кетти. Караңгыда атасы белек кылган бычакты сунуп Кален атасына жакындай берди. «Ата, эч качан “ата” деген сөздү айтпасам да ата деген сөзгө зар болуп келгем. Бирок, сен ал сөзгө татыбайсың. Атүгүл, жашоого татыктуу адам эмессиң!» деп жатты Кален солкулдаган боюн токтото албай. Анан көзүн жумуп, бычакты бир шилтеди. Алдындагы адам атасы экенин, дегеле адам экенин унутуп, болгон күчү менен бычакты денеге бир нече ирет бышып алды. Ызасы, кеги, бардыгы кошул-ташыл болуп кеткен Кален ушул учурда жырткычка окшош эле.
Кален бычакты таштап жиберген соң, жерге шалак эте отура:
– Мен өч алдым! Ха-ха-ха, мен өч алдым!- деп каткырып жиберди.
Анын ызалуу күлкүсү кан жыттанган үйдү жаңырта берди...

Даярдаган Нуржамал Жийдебаева



"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  -1 
Комментарийлер(0)
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21471;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: