Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829   830   831   832   833   834   835   836  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

МЕҢДИ МАМАЗАИРОВА: «Сүйүүмдү жыйырма жылдан кийин билдиргем»

№328 13-19-февраль, 2009-ж


Биринчи жолугушуу…

– Жолон экөөбүздүн айылыбыз айтылуу Ак-Буура суусунун эки өйүзүндө жайгашкан. Жолондун айылы Төлөйкөн, менин айылым Коңур-Жаз деп аталчу. Биздин айылда көктөм менен катар кызгалдактар жайнап калат. Алыстан карасаң тим эле укмуш, куду өрт ар тараптан каптап келе жаткандай сезилет. Балалыгым ушундай кооз, ажайып жерде өттү. Ошол секелек кезимде Жолонду биринчи жолу көрдүм. Ошол кезде менин жашым ондордо, ал эми Жолондун он үчтөрдөгү кези окшойт. Таятам Кадырдан калган укмуш өрүкзар боло турган. Мен жылаңайлак болуп алып, эки этегимди көтөрүп, ошол жерде сууну чалпылдатып ойногонду жакшы көрчүмүн. Ошентип, ойноп жатсам алдымдан ат минген бир өспүрүм бала чыкты. Негедир оозду ача карап калыпмын. Ал болсо: “Эй, кыз, атаң менен апаңа айт, эртең баланчаныкына тойго барсын!”- деп кыйкырып калды. Мен негедир кычаштык кылгым келдиби, “айтпайм!” деп коюп качып кеттим. Азыр таң калам, Жолондун ошол элеси күнү бүгүнкүдөй жүрөгүмдө калыптыр. Ал тургай кандай ат минип турганы, маңдайына бир аз түшүп турган көкүлү да күнү бүгүнкүдөй көз алдымда…

“Сенин Жолонуң”

– Ошентип, сегизинчи класста бөлөк айылда окуган Жолондон сүйүү катын алдым. Кызык, негедир сиз деп жазыптыр. Бир аз убакыт өткөн соң ал мага жолугам деп келди. Бир жүрөксүп, бир уялып, айтор, шаарга качып кеттим. Кайтып келсем китептеримдин арасында эки куплет ыр турат. Аягында «Сенин Жолонуң» деп койгон экен. Ого бетер жүрөгүм бүлүнүп, тыпырадым да калдым. Ошол эки ооз сөз үчүн асманга чыгып, жерге түшүп кыйналганым эсимде. «Бул эмнеси, сенин Жолонуң деп коёт» деп ичимден бир таңкалам, бир ачууланам. Көрсө, ошондо эле жүрөгүмө атын жазып кеткен окшобойбу…

Кийин да мага арнаган ар бир ырынын аягына “Сенин Жолонуң” деп жазып жүрдү, менин Жолонум...

Таарыныч

– Сүйүшкөндөрдүн ортосунда таарынычтар деле көп болот го. Жолон экөөбүздүн сүйүүбүзгө да тоскоолдуктар болду. Ошондой тоскоолдуктардан улам, мен аны менен сүйлөшпөйм деп чечтим. Бир баштык катын өзүнө тапшырып “болду, мындан ары жолукпайбыз” деп айттым. Ал мени таарынычтуу карап туруп «мейли, сенин сүрөттөрүңдү салып жиберем” деди да кете берди. Андан кийин кыйналганымды сураба. Бирок Жолон сүрөттөрүмдү берип жибербей эле кайра ыр менен кат жазып жибериптир.

«Кетесиңби жүрөгүмдөн
жакшы бар,

Мезгил бизди билиндирбей
жат кылар.

Кээде гана чөлдө калган
курмадай,
Сени эстесем жүрөгүмдө жаз турар...» деген саптары бар эле. Ошол кезде жаштардын арасында ушул эки сап аябай популярдуу болуп кеткен.

“Жоке, мен сени сүйөм”

– Буйрук экен, экөөбүз баш кошуп калдык. Жүрөгүмдө жалгыз Жолон болсо да “сүйөм” деп бетине айта алчу эмесмин. Намыстанчу белем, же уялчу белем, же заман ушундай беле ким билсин? Кызыгы, ошол сөздү төрт балалуу болгончо айтпаган экем. Мага айтпаганы менен Жолон көкүрөгүндө ошол сөздү күтүп жүргөн окшобойбу?! Бир ирет ал бир айлык окууга Москвага кетти. Төлөйкөндүк студент балдарды жумасына бир чогултуп, тамак берип турчу адатыбыз болор эле. Аларга тамак берип жатсам, телефон шыңгырады. Жолон экен. Ал-жайды сурашкандан кийин эмне эсине түштү ким билсин, «ты меня любишь?” деп атпайбы. Үйдөгү балдардан уялып мен “ооба, ошондой” деп коём. Ал “жок, мунуң жарабайт, миңдеген чакырым жерде турсам, менден ошол бир ооз сөзүңдү аяйсың!” дейт. Тигилердин көзүнчө тердеп- тепчип уялганымды айтпа. Жадаганда телефонду таштап салдым. Дагы чалат. Ошентип, кечке сүйлөштүк. Айлам кеткенде узарткычты улап алып башка бөлмөгө бардым. Ошондо гана биринчи жолу «Жоке, мен сени сүйөм» дедим. Ал «это другое дело» деп компоюп, телефонду коюп койду. Эртеси чалып ”Меңдушка, кечээ көп сүйлөшүп коюптурбуз. Мага акча сал» деп атпайбы… Ошентип, жыйырма жылдан кийин сүйүүмдү билдиргеним үчүн өзүм кайра 100 рубль төлөгөм.

Кат...

– Экөөбүз кат менен сүйлөшчүбүз. Жолон катты да өзгөчө жазчу эле. Эмнегедир кат жазуунун өзүндө кандайдыр бир ырахат бар сыяктуу сезилчү. Бет маңдайыңа келгенде катка жаза турган сөздөрдү айта албайсың го. Анан катты күткөндү жакшы көрчүмүн.

Күлкүлүү окуя

– Жолон биринчи жолу мени ашканага алып кирди. Азыркылар кафеге алып кирет го. Биринчи курсмун, сүрдөп жаман болуп атам. Жолон болсо менюну карап бир нерсе заказ кылды. Азыр ойлосом гуляш экен. Мен байкуш тигини бычак менен кесип жейт экен деп ойлоп жатам. Колумдан бычак түшүп кетеби же вилканы туура эмес кармап аламбы деп бушайман болуп жатам. Кашык менен күрүчүн жеп алсам, Жолон “этин жебейсиңби?” деп калды. Мен кыйын болуп “этти жакшы көрбөйм” деп коюп жатпаймынбы. Кийин аябай күлүп жүрдү. “Меңдушка, сен этти аябай эле жакшы көрөт турбайсыңбы, болгондо да чүйгүнүнөн тандап жейсиң го!” деп чычалатып калчу.

Кызганыч

– Жолон мени Маяковскийден кызганчу. Анткени Маяковскийдин ырларын жакшы көрчүмүн. Анын сүрөттөрүн, ырларын чогултуп алчу элем. Үйлөнгөндөн кийин менин коллекциямды көрүп, ичи тарып кызганганы али да болсо эсимде.

Көзүмдөгү берметтер…

– Мен эркектердин арасында өскөндүктөн аябай эрке мүнөз, айтканымдан кайра тартпаган курч, беттегенимди алмайынча жаным тынбаган мүнөзүм бар эле. Ошонум Жолонго аябай жакчу. Анан кээде казан-аяк кагышып кетет. Андайда Жолон эч нерсе дей электе эле көз жашым “фонтандай” атылып кетет. Ал мени карап бир таңкалып, бир суктанып алчу да, анан:

«Көзүңдөн бермет чачырап,
Ыйлаган кезиң майрамдай...” деген ыр саптарын айтып кирчү.

Кусалык

– Жолон командировкага кеткенде аябай сагынышып калчубуз. Анан да кызыктай адатыбыз бар эле. Жолукканда экөөбүз тең эч нерсе дебей бекем кучакташар элек да, жаш балдардай ыйлап-ыйлап алар элек. Анан да бир топко кучакташып тура берчүбүз. Кызык эле экенбиз. Ойлосоң эми, чоң эле адамдар төрт баланын көзүнчө ыйлап жатышканын... Балким, ичтеги сагынычыбызды, сөз менен жеткире албаган кусабызды ушинтип билдирсек керек. Анан көз жашыбызды сүртүп алып, ал-жайды сурашчубуз.

Жакшы ата

– Жолон экөөбүз бактылуу жашадык. Маяк, Улан, Айгерим, Азамат аттуу балдарыбыз бар. Улуу балам менен кичүү балам ыр жазып калышат. Кызым орусча жазат. Жолон балдарын өтө жакшы көрчү. Кичинекей кездеринде Москвагабы же башка жакка барабы, айтор, ар дайым белексиз келчү эмес. Анан да кичүү уулун “дозум Асамат” деп атайы “с” менен “з” тамгаларын алмаштырып сүйлөп жинине тийчү. Тигил болбой эле «мени досум Азамат” деп айт дечү. Бала бакчага барганча экөөнүн талашы ушул болчу.

Жоготуу

– Тоом урады, күйүп турган жарыгым өчтү. Жолонумду жоготуп алдым... Кырк сегиз жашында Жолон бизди таштап кете берди. Жүрөгүмдү кошо ала кеткендей болду. Өх, мен мындай жоготууну касыма да каалабас элем! Бирок жүрөгүмдөгү Жолон деген жалынды ажал дагы өчүрө алган жок…

Нуржамал Жийдебаева
lira@super.kg



"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  0 
Комментарийлер(0)
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21471;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: