Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

ЖАҢЫЛУУНУН АЗАБЫ

№197 11-17-август, 2006-ж.


БЕЙПИЛ ЖАШОО
Эртең менен кимдир бирөө жүзү­нөн эркелете сылап жатканынан улам ойгонуп кетти. Көзүн ачса апасы экен.
– Турагой, уулум, Арсланчик, окууңа бар.
– Ай, апа, окууңа эмес, ишиңе десең. Уулуң бой жеткенин дагы эле билбейсиң, ээ?!
Куду кичине баладай эркелеп алды. Негизи, Арслан эки уулдун ичинен апасынын сүймөнчүгү эле.
– Тур эми.
Ордунан шарт турган Арслан апасы менен чай ичкен соң, апасынын маңдайынан бир искеп алып, машинасын көздөй жөнөдү.
– Кечинде эмне болоорун билесиң да, ээ, уулум?
– Апа, ал көрсөткөн кызыңар мага жакпай калса, кыйнабагыла.
– Болуптур, бирок, атаңдын айтканын да угушуң керек, балам. Качанкыга чейин эле өзүм билем болуп жүрө бересиң?
Арслан башын ийкеп коюп кете берди. Жаштыгы денесине батпай турган улан жаңы эле медицина институтун бүтүрүп, ишке орношкон. Алдында улуу тилектер, кыялдар бар эле. Ошол кечте өмүрүн­дөгү эң каргашалуу кеч болоорун билбеген эле. Иш күнү бүтүп, кетип бара жаткан.
– Ии, бул деги карагысы жок,- деп артынан келип кучактап калган бирөөнун карылуу колунан чочуп кетип артына кылчайса, досу Бакыт экен. Кубанганынан кыйкырып жиберди:
– Эй, сен, шайтан десе...
Достор сүйүнүп ал-жайды сурашып калышты.
– Бүгүн Аземанын туулган күнү. Атайын сен үчүн келдим. Жүрү, барып келели.
Арслан апасы менен атасы бүгүн күтөөрүн эстеди да, чекесин бырыштырып алды.
– Чекеңди барыштырбай эле кой. Тез эле келебиз.
Арслан ой-боюна койбой сүйрө­гөн досунун жетегинде кете берди.

СУЛУУ, БИРОК, МУЗДАК КӨЗДӨР
Заңгыраган үйдүн ичи ызы-чууга толуп, бири бийлесе, бири ырдап, кече ортолоп калган экен.
Арсландын көзү ушул учурда элден обочо турган бир бийкечке урунду. Терезени карап ойго чөмү­лүп турган кыз эрксизден аны өзүнө тартты.
– Бул ким?- деди досуна ээк шилтей.
– Аа, ал деген... ким эле...
Бакыт жооп бергиси келбегендей Арсландан жүзүн буруп кетти. Ошол кечте эчен кызыктуу нерселер болсо да Арсландын көңүлүн ошол кыз ээлеп туруп алды. Акыры кайрат күчүн жыйган Арслан кызга жакындай берди.
– Сизге мүмкүнбү?
Кыз жалт карады. Анын укмуштуудай сулуулугунан Арсландын башы айлана түштү. Бул чындыгында эле чырайлуу кыз болчу. Апакай жүзүндөгү кайдыгерлик, муздактык болбосо айдан түшүп келген периштеге эле окшоп турду.
– Таанышып алсак...
Кыз дагы деле үнсүз. Жактырбай турганы же теңсинбей турганы билинбейт. Сустайган жүзүн­дө эч кандай өзгө­рүү билинген жок. Ушул учурда арт жактан бир кыз келди да:
– Нази, жүрү бул жакка,- деп ээрчитип кете берди.
Шалдайып артынан карап турган Арсланды досу:
– Кереги жок, Арслан, ал деген...
Жини келе түшкөн Арслан бурулуп аны жеп жиберчүдөй карады.
– Эмнеге? Балким, өзүңдүн көзүң түшүп жүргөндүр?!
– Арслан, ал деген...ал...
Мукактанган досунун сөзүн укпаган Арслан ызалуу бурулуп кете бер­ди.

ЖАҢЫЛЫШТЫК
Кабинетинде жалгыз отурган Дилбара эшиктен кирип келген Арсланды көрүп чочуй түштү. Мурунку көзүнөн шаң төгүлгөн жигит эмес, өңү качып, бар нерседен ушунчалык беймаза болгон түрү бар.
– Кандайсың?
– Жакшы.
– Сенин жардамың керек,- деди ал жасалма жылмая. – Психолог катары, курсташ катары да... Өх, эшикке чыгып сүйлөшөлүчү.
Чакан бакчанын ичинде сүйлө­шүп отурушту. Дилбар артынан ээрчий басты. Ой баскандан ар нерсеге чалына кетип жанында бара жаткан жанындагы жигитти алдыртадан карап коёт. Арсланды эч кимге билгизбей тымызын жакшы көрөөр эле. Кийин бир байдын кызына үйлөндү деп уккан. Андан бери көргөнү ушул. Минтип издеп келет деген оюнда да жок эле.
– Уф, кыйналып бүттүм, Дилбар. Сырымды сенден башка кимге айтаарымды билбейм.
– Айта бер.
– Билесиң го, үйлөнгөнүмө аз эле болду. Назини биринчи көр­гөндө эле жактырып калдым. Чындыгында андай жанды кездештирген эмесмин. Ал чиновниктин жалгыз кызы экенине да, апамдын «ойлон» дегенине да карабай үйлөнүп алдым.
– Ооба, шашкансың.
– Таанышкандан кийин бир эле жолу көрдүм. Аз сүйлөдү. Бирок, мен аны уяңдыгына, жаштыгына жоруп койгом.Тез эле атамдарды алдына жибердим. Баарынан таң калыштуусу, теңине албай коёбу деген анын чиновник атасы жан дили ме­нен макул болуп, алтургай, тоюбузду өткөрүп берди. Келесоо башым ошондо деле ойлонгон жокмун. Башыма жеткен эмес.
Арслан кубарып кетти.
– Анан эмне болду?- деди чыдамсыздана кеткен Дилбараны кайгылуу карап алды.
– Азыр баарын түшүнөсүң. Көрсө, мен оорулуу аялга үйлөнүп алыпмын.
– Эмне?
– Үйлөнгөндөн кийин биринчи күндөрү эле байкадым. Бирок, кеч болуп калган экен. Мелтиреп эле отура берчү. Алтургай, бир нерсени айтсам мага түшүнбөгөн көз караш менен карап калаар эле. Бир ай өткөндөн кийин гана анын тубаса кем акыл экенин түшүндүм. Андан кийин деле үмүтүм үзүлгөн эмес. Бул боюнча өзүм изилдеп чыктым. Көрсө, чын эле тубаса оору экен. Медицинада «шизофрения» деп коюшат.
Шалдайып отуруп калышты экөө тең. Чындыгында эле эмне деп сооротоорун, жубатаарын билбей калды Дилбар.
– Арслан, эмне деп айтаарымды билбей турам.
Дилбаранын жумшак үнүнөн мээрим издегендей көпкө отурду.

КОРКУНУЧ
Арслан кучагында эч капарсыз уктап жаткан келинчегинин сулуу жүзүнө кайра-кайра карай берди. «Эмнеге сулуулугуна азгырылдым? Эмнеге байкаган жокмун? Өмүр бою кантип жашайм?»
Кайрадан жүрөгүн мыжыгып эзген ойлор. Кийинки кездери өзүнөн өзү чүнчүп бара жатат. Үшкүрүп жиберди да, акырын ордунан турду. Көз алдына кайнатасынын кебетеси тартылып, анын сөздөрүн азыр угуп жаткандай ичиркене түштү.
«Эмне үчүн? Баарын билип туруп менин тагдырым менен эсептешкен жоксуз?» деп титиреген күйөө баласынын жүзүнө карабай туруп минтип жооп берген эле: «Арсланчик, билем сага кандай оор. Бирок, мен дагы кызымдын кийинкисине карадым. Бул оору Назинин энесинен өткөн. Мен аялымдын мындай оорусу бар экенин билгенден кийин кызымды алып калып, аны төркүнүнө жеткирип берген элем. Тагдырдын жазасыбы, кызым апасын тартып калды. Эми эмне кылайын, кечирип кой. Бирок, ажырашам деп ойлобо».
Өзүнө таңкала тиктеген жигитти далыдан таптап опуза кыла сөзүн улаган эле: «Эгер ажырашсаң, балакай, анда бул жерде жашабай каласың. Атаңды, агаңды, өзүңдү кызматтан айдаттырам. Азыркы мен алып берген машина, кызымдын себи болгон заңгыраган үй, бардыгы бекер дейсиңби?»
Бүткөн бою дүркүрөп кеткен Арсланды карап да койбой акырын басып чыгып кеткен эле...
Ойлордон тажап, терезеден бурула берип, ордуна жатайын деген Арсландын көзүнө суналган келинчегинин ичи бөрсөйүп калгандай көрүнүп кетти. Жүрөгү шуу дей түш­тү. Ошол замат аны жулкуп ойготуп жиберди.
– Нази, эмне, боюңда барбы?
– ...
Чочуп да койбой, «Эмнеге ойготтуң?» да дебей маңыроо караган аялын көрүп, денеси «дүр» дей түш­тү.
– Нази, Кудай жалгагыр, боюңда барбы?
– Ооба.
Башын мыкчып отуруп калды. «Мындан тапкан балам энесин тартып оорукчан болуп калабы? Эмнеге? Кай күнөөмө?» деп кыйкырып жибере жаздады. Эч нерсе болбогондой уктап кеткен аялын тиктеп отуруп, көкүрөгүнө коркунуч күч алып бара жатты.

НАРИСТЕНИН ҮНҮ
Бала төрөлөөргө жакын калганда Арслан Назини өзү иштеген төрөтканага жаткырды. Нази аман- эсен уул төрөдү. Ошол түнү кабинетинде жалгыз отурган Арслан ордунан туруп, балдар жаткан бөлмө­гө бет алды. Жаңы эле жарыкчылыкка келген наристесин карап туруп ойго батты. «Жок, мен дагы өмүр бою бул бала үчүн кыйналгым келбейт. Ал дагы бир адамды бактысын байлаганын көргү­чө... Кереги жок мага мындай баланын. Медицинада далилденген боюнча бул оору тукум кууйт. Андан көрө...»
Наристенин колундагы Назинин аты-жөнү, баланын салмагы, бою жазылган кагазды ала салып чет жакта жаткан керебетти көздөй кадам шилтеди. Мурунтан ойлоп жүргөнбү, бардыгы көз ирмемдик убакытта бүттү. Четте жаткан баланын колундагы кагазды алып, өз баласына тагып жатып андагы «Темирова Салия» деген жазууга көзү түштү. Бул баланын алсыз төрөлүп, аз эле сааттык өмүрү калганынан кабардар эле. Ошентип, Арслан өз баласын башка балага алмаштырып койду. Акыркы жолу өз баласын карап алмакчы болду. Бирок, таптакыр карай албай койду. Баласынын ыңаалаган үнүн эшитти да, көзүндөгү каканактаган жашты бир сүртүп алып, терс бурулду.
Жүрөгү кабынан суурулуп чыкчудай болуп согуп, ал жерден атып чыкты. Бул окуяны бир өзү, бир караңгы түндөн башка эч ким билбеген бойдон калды. Эртеси эртең менен Назинин “уулу” чарчап калганын угузушту.

КАЙРАДАН ЖОЛУГУШУУ
Арадан беш жыл өттү. Ошол окуядан кийин кесибин алмаштырган Арслан балдар дарыгери болуп калган эле. Ал күнү адаттагыдай эле жумушуна келген.
– Байкеси оорутпай дарылайт. Сен эч корпо, ээ, уулум?!
Иш столунда отурган Арслан бир нерселерди кобурап беш жашар баланы ээрчитип кирип келе жаткан келинди көрдү.
– Саламатсызбы? Менин балам...
Арслан саламга башын ийкей баланы карап алып селдейе түштү. Баланын жоодураган көз­дө­рү негедир тааныш сезилип, көкүрөгү туйлап кетти. Канча көзүн тартып кетейин десе деле болбой баланын жүзүн тиктей берди.
– Доктор?!
– Аа, азыр, мен ойлонуп кетипмин. Температурасы дедиңиз, ээ? Кана, аты ким бул баатырдын?
– Темиров Адил.
Бир кезде алмаштырылган баланын колундагы кагазга Темирова Салия деп жазылганы эсине түштү. Кантип эле ошол бала болсун? Көзү ымыр-чымыр болуп кетти.
– Туулган жылы?
– 1990-жыл, 22-июнь.
Арсландын колунан калеми тү­шүп кетти. Дал ошол күн! Баланы жаштуу көздөрү менен кадалып карады. Эми чындап тааныды. Өзү эмес, анын балага зар болгон жүрөгү тааныды. Анткени, Нази экөөнүн ортосунда нике болгону менен бала да, бакыт да жок болчу. Ооба, азыр өзүнө Назинин көз­дөрү карап турган эле. Бирок, аныкындай муздак, сезимсиз эмес, жоодураган тири карак көздөр... Думугуп бара жатканын сезип тура качты.
– Азыр.. мен азыр...
– Балаңыз кимге окшош?- деди бурулбай туруп.
– Билбейм, айрымдар атасына, айрымдар мага окшош дешет.
– Мен атама окшошмун,- деп жи­берди бала жоодурай тиктеп. Чөгөлөй отура калган Арслан баланы бооруна кыскысы келип колу өзүнөн өзү сунула берди. Мындайды күтпөгөн бала чоочуркай боюн жыйрып апасына качты.
– Келчи мен... мен сенин.
Көмөкөйү буулган Арслан башка эч нерсе деп айта алган жок. Мына, өз канынан чыккан уулу! Кол сунса жетчүдөй жерде... Бирок, аныкы эмес... Ушул бакыттан өзү баш тарт­кан учурунда. Жүрө­гү күйүп бара жаткандай сезди. Башын кучактап отуруп калды.
Эч нерсени түшүнбөгөн аял Арсланды чоочуркай карап, баласын колунан жетелеп чыгып кетти.
Артынан чуркайын десе буту тушалып калгандай көмө­көйү буулуп тура берди. Барган сайын алардын карааны алыстай берди...

Даярдаган Нуржамал Жийдебаева


"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  5 
Комментарийлер(2)
04.07.2015. 00:18 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
90
Катталган:
21-10-2011
Соӊку аракети:
03-04-2017 19:00
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Новосибирск
+2
Ошондо баласы оорукчан эмес экен да ээ Жакшы ангеме экен
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21193;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: