Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829   830   831   832   833   834   835   836  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

МАЙЫП БОЛСОҢ ДА СЕНИ ТАШТАБАЙМ

№201 8-14-сентябрь, 2006-ж.


КАПЫСТАН КЕЗИГҮҮ

Ошол күз менин жадымда түбөлүк сакталып калды. Анткени, ошол күздө апам экөөбүздүн тилегибиз ишке ашып, мен институтту кызыл диплом менен аяктап, жакшы жумушка орноштум. Менин кубанычыма орток болоор бир гана жакын адамым бар эле. Ал апам! Байкушум ай. «Берметим кызыл диплом менен бүттү» деп кошуналарды чакырып, бапыраңдап майрамдаганы эсимде. Анткени, апамдын өмүрүндөгү жалгыз кубанычы мен болчумун. Атам... ал адам жөнүндө эч качан апамдан сурабагам. Алтургай, сүрөтүн да көргөн эмесмин. Болгону, бир аялдын үстүнө кирип жашап алганын кулагым чалган.
Мен үчүн жашоонун жаңы тилкеси башталган кезде мен чыныгы сүйүүмө жолуктум. Ооба, ал менин гана адамым экенин бир көргөндө эле сезгем. Ал күн күнү бүгүнкүдөй эсимде...
– Саламатсыз...- деп коңур үн тушумдан угула бергенинен башымды көтөрдүм.
– Буюрса, чогуу иштейт экенбиз. Менин атым Кадыр,- ишенимдүү сүйлөп, чапчаң кыймылдаган жигит шадылуу колун суна койду.
– Саламатсыз...
Анын шашма мүнөзүнө эрксизден жылмайып жибердим.
– Оо, сиздин жылмайганыңыз Мона Лизаныкынан да табышмактуу көрүнөт. Атыңыз ким болот?
– Бермет,- дедим. Ал көзүмө тигиле менин колумду көпкө кармап турду. Мындай от чачкан көздү көрбөгөм. Эмнеси бар экенин билбейм, ушул адам жүрөгүмдү бир карашта багындырып алды.
Көп өтпөй мен аны сүйүп калганымды сездим. Шорумабы, бактымабы, эч нерсе көзүмө көрүнбөй акылымдан адашып сүйдүм. Артын ойлогонго да чамам келбей калды. Апаке, кечир кызыңды...
– Апа, капа болбочу, мен... сен мени...
Мукактанып кеттим. «Кечир, апа» деп айта албай, чачылып жаткан кийимдеримди кармалап отуруп калдым. Кулагыма Кадырдын сөздөрү жаңырды. «Биз эмес, элдин баары эле ушинтип жашап жатпайбы. Бир-эки жыл никесиз жашап, анан үйлөнгөндөр көп. Азыр мен сага үйлөнө албайм. Бирок, сенден ажырап калгым да келбейт. Эки жылдан кийин сөзсүз тоюбуз болот. Ага чейин...» Айтор, кечке ушин­­тип кулагыма куюп жатып, никесиз эле бирге жашаганга көндүргөн эле. «А апамчы?» десем, «Апаң өзүнчө жашап турсун, кийин колубузга алып алабыз» деген.
Өх, өмүрүмдөгү эң оор нерсе ушул болду болуш керек. Айтаарымды айтып, терс карадым. Апамдын көзүнө тике карай албадым. Билбейм, канча убакыт өттү. Бир кезде апамдын кайраттуу үнү чыкты:
– Көтөр башыңды, балам. Мен эч качан күнөөлөбөйм. Мен да жаш болгом. Эч качан өз жүрөгүңдүн буйругуна каршы чыкпа. Мага каралаба. Эгерде ошол адам сени бактылуу кылса, апам жалгыз калат дебе. Бирок, ушул үйдөн топураган той менен кетет деп ойлодум эле. Кантейин, ал тилегиме жетпей калдым.
Апакемдин жүрөгү тилинип жатканын кантип сезбейин. Эшиктен машинанын сигналы угулду. «Селт» дей түш­түм. Апамдын жаш чайыган көздө­рү­нөн өөп алып, чемоданымды алып эшикке бет алдым. Босогодо селейген апамдын жалгыз караанын көргүм келбей артыма кылчайбай кеттим.

БУЛ КИМДИН СҮРӨТҮ?

Ошентип, Кадыр экөөбүз граждандык никеде жашап калдык. Алгачкы күндөрү үйлөнөөрүбүз жөнүндө көп айтса, Кадыр кийинки кездерде ал тууралуу таптакыр сүйлөбөй калды. Алтургай, кийинки кездерде үйгө көп түнөбөй достору менен бир жакка кетип калчу болду. Акыры Кадырдын оюнчугуна айланып бара жатканымды түшүндүм. Бирок, айлам жок эле. Анткени, мен анын аялы болбогондуктан, тилим кыска болчу. Ал күнү да адаттагыдай кеч келди. Бир бөлмөлүү үйү­бүздө айлам кете тыпырап күтүп жаттым. Бир кезде шарактап эшик ачылып, кызуу боюнча Кадыр кирип келди.
– Салам,- деди адатынча күлүмсү­рөп.
– Салам, эмне мынча кеч?..
Ал мага жооп бербей мыйыгынан жылмайып койду да, шашпай кийимдерин чече баштады. Кийимдерин туш келди ыргыта ваннага жөнөдү. Анын жерде чачылган кийимдерин жыйнап киргенимде чөнтөгүнөн бир кыздын сүрөтү түшүп калды. Ошол сүрөт менен кошо жүрөгүм «болк» дей түштү.
– Кадыр, бул кимдин сүрөтү?
Калтыраган үнүмдү эптеп басып, артынан ваннага келдим.
Ал сүрөттү колумдан алып карап турду да, кайдыгер жууна берди.
– Аа, булбу? Бул Гуля.
– Бул эмне дегениң?
– Койчу, аялым болсоң таптакыр кууратмак экенсиң...
Бул сөздөр октой тийди. Көз жашымды араң жутуп кетенчиктей бердим. Демек, менин баам ушул экен да. Мен ал үчүн өзүмдү курмандыкка чалганым, ал менен жашаган үч жылдан берки өмүрүм эч нерсеге татыбай калат экен да. Жүрөгүм тызылдап өрттөнүп бара жатканын сезбей Кадыр уктап калды. Бирок, бардыгынан жаманы мен ага канчалык таарынсам да, баары бир байланып калганымды сезип турдум.

ӨЛҮМ ЖАНА КЫРСЫК

Оорукана. Апам... апакем ара жолдо жатты. Өз кайгым менен жүрүп апам­­дын ооруп жүргөнүн деле сезбеген экем. Эми...
– Бермет! Кызым...
– Апа, мен жаныңда отурам.
Акырын көзүн ачкан апам менин ыйлап отурганымды көрүп, оор улутунду.
– Эмне мынча жашык болуп кеткенсиң, балам? Мен айыгам. Мен сенин балдарыңды, менин неберелеримди багам али. Ыйлаба, жарыгым. Айнектей кызымдын, сенин убалыңдан коркподу Кадыр... Ага Кудай жеткирет.
Апам бир азга үн катпай калды да, аста сөз баштады:
– Эми үч жылдан бери ысыгына күйүп, суугуна тоңуп келдиң. Таштачы, балам. Мен десең ошондон кол үзчү.
– Апа...
Апам менин жообумду өзү түшүндү. Ушундан көп өтпөй апам оорукандан көз жумду. Апамды акыркы сапарына өзүм узаттым. Кадыр жанымда турган жок. Ийнимден жөлөп, таянаар таянычым болот деген маалда түгөнбөгөн командировкасына кетти. Келгенде маңдайыман өөп койгону болбосо эч нерсе деген жок. Мурункудай эле өз иши менен алек. Мурункудай эле тамагы жасалуу, кийими жуулуу. Каалаганда түнү менен келбей калат. Никелүү аялы болбогондон кийин мага кайда жүргөнүн, эмне кылганын айтпайт. Бир күнү үйгө кирип келе жатып капысынан досу менен сыр чечишип отурганын угуп калдым.
– Мен аны менен жашап жатканыма үч жылдан ашып кетти, досум. Эми кандай кылаарымды билбейм. Кетип да кала албайм. Анткени, ага биротоло көнүп калдым. Үйлөнө да албайм. Башында сүйчү­мүн, анан эмне болуп кетти билбейм. Бекер убалына калган окшойм...
– Дос, азыр деген кыз көп. Чекеден чертип аласың. Мындан жакшысын, мындан жашын аласың. Андан көрө келе, арактан куй.
– Кеп анда деле эмес дечи.
Андан аркысын уккум келген жок. Көз жашымды төгө эшикти акырын жаап кете бердим. Мындан аркы жашоом мен үчүн туман эле. Жалгыз караан кылган апам да жок. Кадыр деп жүрүп жалгыз калаарымды билбеген экем. Эмне кылаарымды билбей отурсам, эшикти ачып Кадыр баш бакты.
– Бермет, мен Асандар менен кеттим.
– Кайда?
– Бильярд ойноп келебиз деп келишиптир...
– Кадыр, качанкыга чейин ушинтип жашайбыз... Мен да эл катары никелүү аял болгум келет. Балалуу болгум келет. Мен мындан ары минтип жашай албайм. Эгерде...
Андан ары айталбай тамагым буулуп токтоду. Ал мени карап турду да, мыскылдап жылмайды:
– Эмне, эгерде?
– Эгерде мени менен жашагың келбесе, мени коё бер...
– Коё бергендей мен сени кармап келдим беле... Кеткиң келсе кете бер!
Кулагым чуулдап жер көчүп кетти.
– Жок! Мен сенсиз жашай албайм. Сөзүңдү кайра ал. Суранам сенден...
Кантип буркурап, боздоп бутуна жыгылганымды билбейм. Кадыр менин көз жашыма да карабай чыгып кете берди. Боорумду жерден көтөрө албай боздоп ыйлап жаттым. Ушул учурда Кадырдан биротоло айрылганымды түшүндүм. Бирок, тагдырдын мага деген сыноосу али деле бүтпөгөн экен...

ххх

– Бермет, Кадырдын абалы кандай?- деп сураган курбума таң кала карадым.
– Эмне дейсиң?
– Сен уга элек белең? Ал кырсыкка кабылып, оор абалда жатат деп жатышпайбы...
Көрсө, ошол менден кеткен күнү Асан аттуу досу экөө машина менен бара жатып кырсыкка кабылган экен.
– Барасыңбы?
– Жок, барбайм,- деп бурк эттим. Ал чыгып кеткенден кийин колумдан ишим түшүп отуруп калдым. Апам үчүн, өзүмдүн көз жашым үчүн Кадыр деген атты биротоло көкүрөгүмдөн чийип салам деп ойлогон элем. Бирок, анте албадым. Жүрөгүмдөгү сүйүү дале өчпө­гөн экен. Ошентип, бир жагынан көкү­рө­гүм түтпөй, ошол эле күнү ооруканага жөнөдүм. Акыры дарылаган врачты таап, калтырай суроо узаттым:
– Айтыңызчы, доктор, Кадыр аттуу жигиттин абалы кандай?
Орто жаштардагы врач мени карап туруп:
– Сиз кимиси болосуз?- деди.
– Мен... мен...- эмне дээримди билбей тумчуга түш­түм.
Врач менин абалымды түшүндү­бү, аста гана баш чайкап койду.
– Оор абалы, карындашым, омуртка сөөгү катуу жабыркап калган экен. Басып кетиши да, буттары шал болуп калышы да мүмкүн. Эми бул убакыт менен организминен көз каранды. Ошон­дуктан, үмүт үзбөө керек.
Врач кете берди. Арадан аз күн өткөндөн кийин гана Кадырдын үстүнө киргенге уруксат беришти. Көз жашымды сүртүп палатага кирдим. Өңү бозоруп жаткан Кадыр мени көрүп бир обдулуп алды. Көпкө бири-бирибизди карап үн-сөзсүз отурдук.
– Абалың кандай?- жанына отуруп бетинен сыладым. Ал көзү жашылдана терс бурула берди.
– Эмнеге келдиң? Табалаганы келдиңби?
– Сенин абалыңды угуп, чыдабадым. Ичим түтпөдү.
– Эми сага майып күйөөнүн эмне кереги бар?
– Жок, сен үмүт үзбөшүң керек. Мен сени өзүм айыктырып алам. Көрөсүң го, басып кетесиң. Андай болбогон күндө да мен сени баары бир таштай албайм. Мен... сени сүйөм, акылсызым.
Мен анын көзүнүн жашын аарчый берип жылмайып койдум.
Ушуну эле күтүп тургансып ал менин колумдан өпкүлөп жиберди:
– Кечир, асылым. Мени Кудай өзү жазалады. Сенин көз жашың, апаңдын көз жашын ойлобопмун. Кечир... Мен эми гана сени сүйөөрүмдү түшүндүм.
Мен өмүр бою ушул сөздү күтүп келген элем. Буркурап кучагына боюмду таштадым...

Даярдаган Нуржамал Жийдебаева



"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  -1 
Комментарийлер(4)
25.08.2015. 21:54 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
90
Катталган:
21-10-2011
Соӊку аракети:
03-04-2017 19:00
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Новосибирск
0
Жазасын алыптырда
30.01.2017. 21:12 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
56
Катталган:
09-10-2015
Соӊку аракети:
05-11-2018 11:54
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Ош
-1
Чыныгы сүйүү
12.03.2018. 19:07 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
Катталган:
14-04-2016
Соӊку аракети:
11-10-2018 22:31
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Түп айылы
+1
АЛЛАХЫМ кандай гана калыс! Баардыгын калыс таразалайт!
13.03.2018. 10:04 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
331
Катталган:
01-02-2017
Соӊку аракети:
14-11-2018 07:09
Жынысы:
Белгисиз
0
Зынаа
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21471;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: