Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

«УУЛУҢ МАГА ОКШОГОН...»

№350 17-23-июль, 2009-ж.


Акча, бийлик, байлык... Жашоонун мындай жыргалдарынан ким баш тартсын? Ушул үчөөнүн азгырыгы менен жүрүп адам эң аялуу, баалуу нерселеринен айрылып кур-жалак калганын туйбай да калат тура. Качан гана эт жүрөк эзилип, көкүрөккө батпай бук боло баштаганда чогулткан байлыктын, абройдун, бийликтин да даамы татыбай, адам изденүүгө түшөт. Кимдир бирөө издегенин тапса, айрымдар ошол бойдон арманда кете берет тура.

– Шеф, врачыңызга кайрыла кетелиби?
Күзгүдөн өзүнө суроолуу тигилген Русландын соболун жоопсуз калтырып, жүрөк тушун ушалап баратты. Сардардын түнөргөн жүзүн көрүп, айдоочусу унчукпай калды.
Эки күндөн бери өзүнөн-өзү бук болуп жатты. “Кызык, эмне эле болуп жатам деги? Шайлоого ушунчалык тынчым кетип жатабы? Койчу, кайдагыны айтпай, качан эле жумушка минтип тынчсызданчу элең?” Өзүнө-өзү суроо берип, аягында минтип өзүн мыскылдап күлүп да койду. «Дайыма шайдоот жүрчү элем, бул эмне деген абал болду, өх-хх, ойгончу, Сардар, ойгончу!» Башын чулгуй, ордунан козголуп алды.
– Руслан, тиги радиону сүйлөтүп койчу, жымжырттыктан жарылып кетчүдөй болуп турам.
– Макул.
Шефинин көңүлүн күзгүдөн байкап бараткан айдоочусу музыка коё койду.
...Тагдыр бизди шондо кошпогон...
Ээрчитип эми жүрөсүң,
Уулуңду сен мага окшогон...
...Уулуң мага окшогон,
 Мен да ага окшоном.
Кара аяр көздөрүн,
Карай албай томсором.
Аттиң, көзгө жаш алам,
Аттиң, кантип кече алам?
Кантип эми экөөңдүн,     
Кадырыңа жете алам...
Радиодо Бектин ыры жаңырып жаткан экен. Жүрөк тушун мыкчый, кадимкидей бүктөлө түштү Сардар. Кылгырган муңайым көздөр аны так маңдайында тиктеп тургандай туюлуп кетти. Гүлжан... Эми сезди эмне үчүн куса болуп, буулугуп жүргөнүн. Ооба, томпоңдогон баласын жетелеп келе жаткан Гүлжанды кокустан көрүп калгандан бери тынчый албай жаткан тура. Ичи сыйрыла ырдын ыргагына кошо ыйлап жатканын да сезбеди. Күзгүдөн аяй тиктеген шоопуру анын ичинде кандай бороон жүрүп жатканын боолголоп баратты. Ак жуумал, татынакай Гүлжан экөөнүн аруу махабатынын күбөсү ушул жигит болчу.

ххх

Министрликтин чакан жыйын залына журналисттер жык-жыйма толгон. Баары “качан келишет?” деп министр баш болгон топту күтүп жатышты. Ал аңгыча дайымкысындай шайдоот министр жанына үч адамды ээрчите кирип келди. Күрүгүү заматта токтоп, маалымат жыйыны башталды. Гүлжанды Сардар ошондо биринчи жолу көргөн. Экинчи катарда калем сабынын башын улам тиштей калып, кайра алдындагы блокнотуна бирдемелерди шыпылдата чиймелеп жаткан кыздын апакай жүзүнө суктана тиктеп отурду. Алгач кыз аны байкабады. Бир топто барып каректер тиктеше калышты. Өтө олуттуу бир маселе тууралуу сөз болгон ал күнү.
Министрден кийин сөз алган Сардар бир топ сүйлөдү. Журналисттердин суроолоруна жооп берип да жатты. Бирок көзүн жанагы татынакай кыздан тарта албай турду. Зээндүү кыз аны кантип байкабасын? “Жакшынакай, жылдыздуу киши экен. Кызык, канча жашта болду экен? Кырк... Жо-ок, жүзү жаш болгону менен көз карашы улуу. Мурун көрбөгөн экенмин” деп жатты, кыз ичинде. Ал ортодо маалымат жыйыны да бүттү. Кандайдыр бир күч Сардарды ордунан жылдырбай кармаса, Гүлжанды ал отурган столго дейре жетелеп барды.
– Сардар байке, мен сиз сөз кылган маселе тууралуу материал даярдап жүргөм. Убактыңыз болсо, беш-алты суроом бар эле...
– Макул, бирок азыр эмес. Саат үчтө офиске келиңиз,- дей салды. Ошентип, экөө үн-сөзсүз бири-бирине жылмая узап кетишти. Экөө тең бул жөн гана таанышуу, жөн гана суроо-жооп алуу эмес экенин сезип баратышты. Кыздын апакай жүзүнө билинер-билинбес кызыл жүгүрүп, албырып алган. Анча-мынчага солк этпеген жаны, жүрөгү элеп-желеп болгонуна түшүнбөй, Сардар да кызык бир абалда кетти...

ххх

– Руслан, машинаны тазалатып жуудуруп келчи. Саат бешке чейин. Анан жолдон бир гүлдесте ала кел... А жок, жөн эле койчу, гүлдү өзүм алам.
Тыштан шашылыш кирген шефинин жаш балача кубанып алганына түшүнө бербей калган Руслан анын тапшырмасын аткарганы чыгып кетти. Машинаны жылтылдата жуудуруп келсе, кычырай жасанып, атыр куюнган шефи күтүп туруптур.
– Бүгүн бошсуң, эртең как всегда, саат жетиге,- деп колунан ачкычты алып кете берди. Руслан оозун ачкан боюнча калды. Адатта кыздар менен көңүл ачканы барса да машинаны эч качан өзү айдачу эмес эле. Эмне болду экен? Түрүнө караганда олуттуу жолугушууга эмес, кыздарга бараткандай. Сардар менен Гүлжандын таттуу доору ошентип башталган.

ххх  

– Эмне болду, бир жаман сөз айтып койдумбу?
Гүлжан жумшак күлө Сардарга тигилди.
– Эч нерсе. Ушундай жапжаш, сулуу, тентек адам кантип акылдуу, түшүнүктүү боло алат деп түшүнө албай турам да.
– Кудум далай сулууну сыдыргыдан өткөргөндөй сүйлөйсүз...
– Сен капа болбо, далайын эле өткөргөм. Жүзү сулуу экенин билген кыздардын баарынын эле башында бир тоголок акыл жок. Сүйлөшө келип, ушунчалык да глупая болушабы деп таң калып кетчү элем. Сен болсо...
– Мен эмне экемин?
– Башкачасың... Өзүң да, көзүң да, үнүң да, сүйлөгөн сөзүң да башкача. Жагымдуу жансың...
Гүлжан бакыттын учкундары чачыраган көздөрүн жумуп жиберди. Кулагына жагымдуу ушул коңур үндү магдырай угуп, бүткүл денеси балкып жатты.
– Жытыңдан, садагам. Жытыңдан сенин...
 Кучагындагы аялуу, назик жанды бооруна кыса жыттап-жыттап алды. Экөөнөн башка бул ааламда эч бир жан жоктой эле ушул тапта.

ххх

Кечиккен сүйүүлөр, балдарга байланган аргасыз тагдырлар тууралуу көп айтылат эмеспи. Мындайда Сардар “ээ, баягы эле банальность да” деп текебердене кол шилтеп койчу. Өзүн мындай баш оорулардан жогору сезчү эле да. Кандайча бул жапжаш кыздын акылдуу, нур төгүлгөн көздөрүнө байланып калганын сезбеди. “Жо-ок, Сардар, мындайың болбойт, досум. Далай эле кызды көрбөдүң беле. Сүйбө дебейм, сүйө бер. Бирок башыңды жоготпо” деп өзүн эсине келтирүүгө миң ирет аракет кылат. Эт-жүрөгү кичине угуп, тынчып калгансыйт. Анан эле кечке жуук көздөрү саатка, колу телефонго жүгүрөт. Чалбайын дейт, чалат, барбайын дейт, барат... Бирок Сардар тээ башынан эле бир чындыкты жакшы билчү. Ал миң сүйүп, күйүп-жанып турса да, бала-чакасын таштап басып кете алмак эмес. Ушундай күндөрдүн биринде күтүүсүз окуя болду. Ал он беш мүнөттүк диалог Сардардын жүрөгүн тилке-тилке тилди да койду.

ххх

– Сюрпри-из!
Кабинетине жаркылдай кирип келген Гүлжанды көрүп, оозуна алпараткан кофесин ичпей тык токтоп калды.
– Эмне эле кабинет жаркырай түштү десе, менин күнүм келген тура. Келчи, жаным. Кана муйдуңу...
Моюнуна асыла эркелеген Гүлжан­ды мурдунан чымчый, алкымынан жыттады. Ушул жыт аны акылынан адаштырып жиберер эле. Маңдайына отуруп алып күлүңдөй тиктеп унчукпай калган Гүлжан азыр олуттуу бир сөз айтчудай туюлуп кетти. “Эмне дейт? Күйөөгө чыгам дейби...” Кыздын оозунан ушул сөздөр чыкса, өзүн кандай кармап, эмне деп жооп бериш керектигин билбей, заматта алдастап кетти.
– Ии, айта гой. Бир нерсе айтайын деп турасың, ээ?
Үнүн колунан келишинче тамашалуу чыгарды.
– Эмне деп айтарымды да билбей турам.
– Баштай бер, ток этер жеринен эле.
– Эстен танбайсызбы?
– Кулабаганга аракет кылайын...
Сардардын үнү эми сактангандай чыкты.
– Байкеси, мобу жерде сиздин кичинекей частичкаңыз жашай баштаптыр.
Делдейе калган Сардардын колун Гүлжан курсагына койду. Үнү дайымкыдай жагымдуу чыкса да, көздөрү Сардардын каректеринен колдоо издегендей жалдырап кетти. Шалдырай түшкөн колдор Гүлжандын курсагынан жылмышып түштү.
– Эмне унчукпайсыз?
Кыз эми ызалуу унчукту.
–  Гүлжанка, алтыным... Кел, отур­саң, сүйлөшөлү. Мындай иштер эки тараптын бирдей каалоосу болгондо гана жасалышы керек. Мен... Мени билесиң, бир топ аброюм, тааныштарым бар дегендей. Анын үстүнө, кызым жакында төрөгөнү турат. Аны менен жарышып...
– Одним словом, башың баш, ба­гал­чагың кара таш деген турасыз. Түшүнүктүү. Мен сизди кубанат экен деп...
Сөзүнүн аягына чыга албады. Бакырайган көздөрүнө толо түшкөн жашты көргөзбөй ары бурулуп кетти.
– Мени түшүн, Гүлжан. Эми элүүгө барганда элестет...
– А мен жыйырмадамын. Бул жөнүндө ойлонуп көрдүңүз беле?
– Сен жашсың. Дагы балалуу болууга жетишесиң...
– Болду! Улантпай эле коюңуз. Сизди жакшы көрөм, байке! Сизден мындай сөздү угуп, чыдап тура албайм.
Сумкасын алып, шашып тышка жөнөдү.
– Кстати, бала жөнүндө... Мен сизчелик коркок, мажирөө эмесмин.
Ошентти да шарт эшикти жаап чыгып кетти. Сардар шалак деп креслого отуруп кала берди.

ххх

Ошондон бери Гүлжанды көрө элек болчу. “Канча убакыт болду. Эки. Жок, эки жарым жыл болуптур. Жанагы колунан жетелеген бала менин...” Бул оюнан безге сайгандай чочуп кетти. Кандай айтканын өзү да байкабай калды.
– Руслан, тез. Тезинен Гүлжанды табышыбыз керек. Бөкөнбаев көчөсүндөгү бала бакчага айдачы. Көп сүйлөбөгөн айдоочу шефи кайсы бала бакчаны айтып жаткандыгын дароо түшүндү. Томпоңдогон бала ээрчитип чыгып келе жаткан Гүлжанды ошол бакча алдынан көргөн болчу. Ал эми радиодо дале Бектин ыры жаңырып жатты. “Уулуң мага окшогон...”

Айбек Нурадилов
Ренат Мамытбеков
lira@super.kg


"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  0 
Комментарийлер(0)
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21193;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: