Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829   830   831   832   833   834   835   836  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

Эмил Балтагулов: «ӨЗ ЖАНЫМДЫ ӨЗҮМ КЫЙГЫМ КЕЛГЕН»

№234 27-апрель-3-май, 2007-ж.


«Эмил «Ичпечи, апа» деп ырдаганда жү­рөк сыздаса, «Расуулулла» деген ырын угуп, клибин көр­гөн­дө карылар «алдыңа кетейин, ыймандуу бала тура» деп жү­рөктөрү жибип калышат. Ал эми «Махабат дастанын» созгондо жаштар сүйүүнүн бар экенине дагы бир жолу ынанышып, чыныгы махабат тууралуу бул ырды эргип угушат. Дал ушул жагымдуу ырларды жүрөктөргө жеткире ырдаган Оштон чыккан талант Эмил Балтагуловдун чыгармачылыгы жана жеке турмушу тууралуу маек назарыңыздарда.

– Эмил, балдай таттуу балалык кезден сенде кандай элестер калган?
– Мен балалык кезимди эстегенде жагымдуу күндөргө караганда жагымсыз күндөр көбүрөөк элестелет. Анткени, мен 1-класска бараарда атам менен апамдын оту күйүшпөй ажырашып кетишип, тагдырдын сыноосуна ошол күндөн баштап туш боло баштагам. Апам кетип баратканда мени чоң энем алып калган. Бирок, көп өтпөй эле апам өзү менен алып кетем деп келип калды. Чоң энем бергиси келбейт, апам таштагысы келбейт. Автобус жүргө­нү жатса мени экөө эки жакка тартып көпкө чейин талашышты. Акыры автобустун ичиндегилер: “Апасына бериңиз, кокуй, бала өз апасы менен өскөнү жакшы” дешкенде чоң энем элдин сөзүн туура көрдүбү, же элден уялдыбы, мени аргасыздан коё берди. Ошондогу көзүнөн жашын кылгыртып автобустун артынан карап калган чоң энемдин элеси азыр да көз алдымда турат.
– Анан ошону менен апаңдын колунда өстүңбү?
– Балалыгым апамдын колунда өттү. Бирок, баары бир ийгилик бизден жүзүн бура берди. Апам турмуш жаңыртып, мен өгөй атанын колуна бардым. Өгөй атам ичимдикке жакын киши болгондуктан, кээде ичип келип апама кол көтөрүп койчу. Ушинтип турмуш уланып жаткан күндөр­дүн биринде апамдын отуз жылдай катташпаган атасы табылып калып жатпайбы. Ал үйбүлөсү менен Өз­бек­стандын бир чакан шаарында жашайт экен. Ошентип, мен өмүрүм­дө көрбөгөн таятамды эш тутуп, өгөй атам, апам болуп Чуст деген таятам жашаган шаарга көчүп кеттик. Ал жакта өзбек класста эки жыл окудум. Анан эле бир күнү өгөй атамдын апасы табылып калды. Ал болсо Чүйдөгү Ысыката районунда жашайт экен. Өгөй атамдын тагдыры менен апамдын тагдырынын окшоштугун карабайсызбы. Өгөй атам да өз апасын көп жылдар бою көрбөгөн экен. Ошентип, бизди тагдыр Өзбекстандан Чүйгө алып келди да, 9-10-классымды Ысыкатадан окудум.
– Таза өзбек тилинде окуп, анан кыргызча окуганга кантип көндүң?
– Аябай кыйналдым. “Сарт” деп шылдыңдашчу. Кийинчерээк маданий иш-чараларга келгенде активдүүлү­гүмдү көрсөтүп, концерттерде алпаруучу болуп жүрүп, өзүнөн-өзү эле мектеп ичинде авторитетим көтөрүлүп кетти. Бирок, ал жакта да акырына чейин окуй алган жокмун. Анткени, өгөй атам жакшы шарт түзүп бере албай калды. Окуу жылы башталганда башка балдардай болуп жаңы кийим кийип баргым келет. Киейин десем жаңы кийим түгүл бүтү­нү­рөөк кийим жок, кошуна балдардын кийимин сурап мектепке барган күндөрүм болгон. Өгөй атам болсо ичип келип апамды сабап, ага кошуп кичинекей эки баласын сабап эле жатып калчу. Андай убактарда менин колумдан эч нерсе келчү эмес. Болгон күчүм­дү ыйдан чыгарып: “Шашпай тур, мен чоңойгондо сен картайып каласың. Ошондо апамды, инилеримди сабаганың үчүн мен сени сабайм” деп өзүмчө эле сүйлөнө бер­чүмүн. Азыр тескерисинче, колдон келишинче сый-урмат көрсөт­күм келет. “Адеп башаты” коомдук прогрессивдүү коому бизди ушинтип тар­бия­лайт. Ошентип, апам мени “кой, минтип жүрсөң сен окуй албай каласың. Чоң энең менен чоң атаңа барганың эле оң окшойт” деп кайрадан чоң энеме, Терексай шаарчасына жиберди. Чоң энем кагылып-үргүлүп ая­бай жакшы кабыл алды. Бирок, эми андан мени өз атам талаша баштады. Чоң энем да өз атасына жакындасын дедиби, каршы болгон жок. Өз атама барган соң алгач баары жакшы болчу. Атам жаңы кийимдерди сатып берип, өгөй апам тамагын жасап берип, оорусам дарысын берип жакшы карашты. Аларга азыр ыраазымын. Бирок, апамды сагынып, кө­нүшө албай кыйналып кеткен убактарда көзүмдөн жашымды көл­дөтүп, болгон сырымды ыр менен ак кагазга төкчүмүн. Менин чыгармачылыгыма башымдан өткөн татаал турмушум да өз таасирин тийгизди окшойт.
– Жогорку окуу жайга тапшыраарга келгенде да маселе чыкпай койбосо керек?
– Чыкканда да чоң маселе чыкты. Атам “окууга тапшырбай эле кой. Азыр сени окууга алып барганга каражат жок. Кийинчерээк окуп аласың” дей баштады. А менин классташтарымдан калгым жок. Анда чоң энем: “Классташтарынан калтырбай окууга жиберели. Сен жибере албасаң, жалгыз торпогумду сатып, мен жиберем” деп баласын көндүрдү. Ошентип, чоң энемдин колдоосу менен Оштогу музыкалык факультеттин студенти болуп калгам.
– А апаң менен катташып жаттыңбы?
– Апам күйөөсүнөн тажаганда эки баласын алып качып чыгыптыр. Алгач балдарын туугандарыбызга берип коюп, өзү Бишкекте нан сатып иштеп жүрүп­түр. Ал жакта иши жакшы жүрүшпөй, нандары жамгырга эзилип банкрот болуп жүргөнүн мага айтканда Ошко чакырдым. Келгенден кийин деле жумуш таппай бир топ кыйналдык. Акыры балабакчада кароолчу болуп иштеп, апам, мен, эки иним болуп балабакчанын кароолканасында жашап жүрдүк. Ал бөлмө ушунчалык тар болгондуктан, жатканда бутубуз дубалга тийип турчу. Мен ошол кездерде эле анча-мынча концерттерде ырдап калчумун. Менин ырдаганымды көрүп, анан кароолканада жашаганымды көргөндөр таң калышчу. Кийин биздин кароолканада жашап жатканыбызды бирөө жеткиргенби, ОшМУнун ректору жардам кылып, бизге студенттердин жатаканасынан бөлмө алдырып берди.
– Билим алган окуу жайыңда кандайча мугалим болуп калып калдың эле?
– Биздин группадан саналуу балдар студент кезибизде эле эл аралык иш-чараларга катышып, актив­дүү­лүгү­бүздү көргөзчүбүз. Ошого байланыштуу окууну бүткөн соң биздин группадан Замир Мырзаны, мени жана Нурдин деген группалашыбызды алып калышкан.
– Замир Мырза менен бир группада окудуң беле?
– Ооба, Замир экөөбүз беш жыл бою чогуу окудук. Замир студент болгонго чейин эле ырдап жүрчү экен. 1-курска жаңыдан келгенде кураторубуз Замирди “Заман” тобунун солисти” деп тааныштырганда “оо, чоң ырчы менен бир группада окуйт турбаймынбы” деп ичимден сыймыктангам. Замир ырларды жаздырып, чыгармачылык менен алпурушуп жүрсө ушунчалык суктанчумун. Бир жолу стипендиямды катып коюп Замирге: “Замир, мага да ыр жаздырып берчи, 100 сом акчам бар” десем ал макул болуп жаздырып берген. Ал кезде бир ырды 300-400 сомго жазышчу. Ошондогу сүйүн­­гөнүмчү! Бирок, албетте, биринчи ырым болгондуктан, кемчиликтери бар болчу.
– Келинчегиң менен кантип таанышып калдың эле?
– Жумушка кирип, биринчи барган күнү эле мени 1-курска куратор кылып коюшту. Алгач көп студенттин ичинен байкаган эмесмин. Кийинчерээк татынакай болуп башкалардан өзгөчөлөнүп бир кыз көзүмө көрүнө баштады. Атын сурасам Гүлгүнай аттуу каракулжалык кыз экен. Бир жолу окуу жайда бир кече болуп, студенттердин баары аябай жасанышып келишиптир. Гүлгүнай болсо мурдагыдан да татынакай болуп кетиптир. Байкасам, ага ашык болгон жигиттер көп экен. “Бүгүндөн калсам алдырам” деп ойлодум да, ошол күнү сүйүүм­дү билдирмей болдум. Кече бүткөн соң чогуу кетип, экөөбүз таң атканча сүй­лөш­түк. Жактырып жүргө­нүм­дү айтсам, ал сүйүнүп кетти. Анткени, Гүлгүнай мени эң биринчи жолу сабакка келгенимде эле жактырып калган экен. “Кыз-жигит бололу” деген сунушумду айтсам, кыз кылыгына салып унчуккан жок. Ошол күндүн эртеси мен айылга жөнөмөк элем. “Жакшылап ойлон, мен келгенде жообун айтасың” дегем. Эртеси автовокзалга узатып барып: “Агай, мен жообун бүгүн эле айта берейинчи?” деп жатпайбы. “Айт” десем, “мен макулмун, билсеңиз, мен сизди көрүү үчүн эле сабакка келчүмүн” дейт. Ошентип, сүйүн­гөн боюнча айылга кеттим.
Анан качан үйлөн­дүңөр?
– Ошол эле окуу жылдын аягында баш коштук. А үйлөнгөнгө чейин болсо Ош шаардык телевидение “Ош шаарына эле көрсөтүлөт” деп экөөбүз­дү бир телеберүүгө чакырып жатпайбы. Ал телеберүү­дөн экөө­бүз сүйүшкө­нү­бүздү айтып, болгон сырыбыздын баарын айтып салганбыз. Туура бир айдан кийин ошол телеберүүнү жалпы областка кайталап берип салышыптыр. Аны көргөн кайненем менен кайнатам жинденишип, кайнатамдын кан басымы жогорулап кетиптир. Эки күндөн кийин эле “кызыбызды окутпайбыз, айылга алып кетебиз” деп келип калышыптыр. Бирок, мен жө­нүндө сураштырып, билишкенден кийин жиндери бир аз кайтыптыр. Аларга жолугуп, өзүм сүйлөшсөм, “анда кызыбыз 5-курсту бүтмөйүн­чө үйлөн­бөйсү­ңөр” дешти. Ошентип, мамилебизди уланта бердик. Күн­дөр өтүп, жайкы каникулга тарап жатканыбызда сүй­лөшүп отуруп: “Үч ай бою бири-бирибизди кө­рүш­пөй кантип жашайбыз? Кел, азыр эле алып кете берейин” деп макулдашып, кайнатама берген убадамды бузуп үйлө­нүп алганбыз. Өкүл атабыз Ибрагим Жунусов. Гүлгү­най азыр 3-курста сырттан окуйт. Амина аттуу мага куюп койгондой окшош алты айлык кызыбыз бар. Амина чоң атамдын биринчи чебереси. Чебересин көр­гөн­гө сүйү­нүп, жакында эле чоң той өткөрүп берди.
– Келинчегиң сага окуу жайда кантип кайрылат?
– Окуу жайда болобу, үйдө болобу, мени “агай” дейт. Башында “эмне деп кайрылайын?” деп сураганда сый болсун деп «агай дей бер» деп койгон болчумун. Азыр көпчүлүгү таң кала беришет. Эми “Эмил деп эле кайрыл” десем, “анте албайм” деп өзү көнбөй жатат.
– Гүлгүнай да ырдайбы?
– Ырдайт. “Махабат дастаны” деген дуэтти экөө­бүз аткарып жүрөбүз.
– Сенин “Ичпечи, апа” деген дастаныңды уккандар чын эле сенин апаңды ичет деп ойлошот экен...
– Ооба, бул жөн гана дастан экенине карабай, көпчү­лүк эмнегедир ошентип ойлошот. Өзүмдөн “эмне, сенин апаң ичеби?” деп сурагандар да көп болот. Бирок, ушул ыр менин чөйрөм­дөгүлөргө өз таасирин тийгизди десем жаңылышпайм. Ыр чыккандан бери айланамдагы досторум, туугандарым өзд­өрүнөн-өздөрү эле ичкендерин таштап коюшту. Мени да кыстагандар токтоду. Ал эле эмес, апам да ичимдикке такыр жолобой калды. Мурун той-топурда келин-кесекке кошулуп анча-мынча ууртап коймою бар эле.
– Атаң азыр чыгармачылыгыңа кандай мамиле кылат?
– Жыл сайын айылыма концерт коюп барып, концертке чакырам. Бирок, эмнегедир бир да жолу концертиме барган эмес. Мындан эки жыл мурун концерт койгонумда да барган жок. Эртеси чоң энемдикинде отурсам, инимден чакыртып жибериптир. Барсам өгөй энем экөө маанайлары чөгүңкү бет маңдай отурушуптур. “Эмне болду?” десем, өгөй энем сөз баштады. “Эмне, сөзсүз эле ошол ырыңды ушул жакка келип ырдашың керек беле?” дегенде эле атам: “Ырыңда бизди жамандаптырсың, элдин баары айтып жатат...” деп эле сөзгө келбей кыйкырып кирди. А чындыгында “Көп ойлоном” деген ырымда

«Жаш кезинде атам, энем жаңылган,
Бактысыздык үнү катуу жаңырган.
Апам менен канча түйшүк тартсам да,
Атакебай, келчи, сени сагынам...»
де­ген сыяктуу эле саптары бар болчу. Ушуну түшүндүрөйүн десем, эч нерсе укпай эле: “Мени айылга шылдың кылдың! Сенин концертиңдин бизге кереги жок. Мени мындан кийин ата дебе!” деп кыйкырып кирди. Ызам тамагыма буулуп, сүйлөй албай калганымда туруп алып кетип калдым. Чоң энемдикине барып, башымды жаздыкка катып алып жаздык суу болгончо өксүп ыйладым. Ушунчалык ыза болуп, атүгүл өз жанымды өзүм кыйгым келген. Бирок, азыр эч нерсе болбогондой эле жакшы мамиледемин. Анткени, динибиз ата-эне эмне кылган күндө да аларды кечириш керек, ата-эне ыраазы – Кудай ыраазы деп үйрөтөт.
– Бишкекке жеке концертиңди качан коёсуң?
– Ушул айларда концерт коюу планым бар болчу. Бирок, кайра ойлондум. Бир-эки ырым популярдуу болуп калса эле “концерт коёт элем” деп чыга калганды туура көр­бөдүм. Жакшылап даярданып, анан күзүндө жеке концертимди берейин деп чечтим.
– Сен да көп­чүлүк ырчылар сыяктуу продюсер менен иштешесиңби же “өз киндигиңди өзүң кесип эле” жүрө­сүңбү?
– Азыр өзүмдүн да ушул маселе тууралуу ойлонуп жаткан убагым. Кээ бирлер: “Сен өз күчүң менен ушунча чыгып алдың. Эми продюсер менен иштешпей эле кой” дешет. Айрымдар болсо “сага продюсер керек” дешет. Баары бир продюсер керек экен. Продюсериң болбосо чыгармачылыкта жетим баладай болуп калат экенсиң. Жакшы продюсер болсо иштешсемби деп турам.

Маектешкен Азиза Сатимбекова



"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  0 
Комментарийлер(0)
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21471;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: