Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829   830   831   832   833   834   835   836  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

СҮЙҮҮНҮН КУРМАНДЫКТАРЫ

№209 3-9-ноябрь, 2006-ж.


Батир издөө

Ошол жылы мен 4-курста окучумун. Сту­дент­тин башкы маселеси эле ылайыктуу турак таап жашоо эмеспи. Сабагыма тоскоол болот деп ойлодумбу, туугандарымдын үйүнө жүргүм келген жок. Элчилеп жатаканага да кө­нө албай койдум. Ошентип, ары ойлонуп, бери ойлонуп жатып батирге чыкмай болдум.
Батир издеп Ахунбаев көчөсүн­дө кетип ба­ра жатсам, аркамдан "Мирлан!" де­ген кимдир бирөөнүн үнү угулду.
Токтоп, аркама карасам, мени жылмая тиктеп таежем Асел турган экен. Көптөн бери кө­рө элек болчумун. Жалгызсырап жүргөнүм­­дөн­бү, эң жакын адамымды көргөндөй сүйү­нүп кеттим.
– Сен кайдан?- деди ал шыңк күлүп.
– Окуудан эле. Өзүң кандайсың?
Туугандарча аркы-беркини сүйлөшүп турдук. Асел менин апамдын бир тууган байкесинин кызы эле. Кичинебизден эле экөөбүз бири-бирибиз менен жакшы тил табышчубуз.
– Батирге чыксам дедим эле. Бирок, ылайыктуусу чыкпай жатат,- дедим.
– Мени менен чыкпайсыңбы, Мирлан?- деп калды капысынан Асел. – Мени менен жашаган кыз кетип жатат. Мен чогуу жашаганга ылайыктуу адам таппай жаткан элем. Өзүң билесиң, жалгыз төлөгөн мага да кыйын болуп калат. Бир жашасак экөөбүз тең бөлүп төлөй берет элек...
– Чындап эле ойлончу иш экен,- дедим.
Ойлонуп көрсөм чын эле туура болчудай.
Экөөбүз ээрчишип барып, анын батирин көрдүк. Кыздар жашаганданбы, жайлуу, таза сезилди. Эртеси эле кийимдеримди көтөрүп келип жайгашып алдым. Менин бейпил күндөрүм бүтүп, алдымда тагдырымдын бороону күтүп турганын анда сезбеген элем...

Махабатым – арманым...

Ошентип, Асел экөөбүз жашап калдык. Мен күндө сабакка, ал жумушуна кетет. Анан кечин­де келип экөөбүз бирге тамак жасайбыз. Ал жи­­гит­тери жөнүндө, мен кыздарым жөнүндө ай­тып, сырдашып көпкө отурабыз. Балким, эр­кектердин табияты ушундайбы, билбейм. Айтор, кийинки кездери Аселге өтө көнүп алдым. Албетте, ал кезде оюма эч нерсе келген эмес. Тууган катары гана мамиле кылчумун. Бирок, кийинки кездерде ал жок болсо үйгө киргим кел­бей, жумушунан кечиксе кадимкидей жиним келип баштачу болду.
Ал күнү мен аны адатымча күтүп көчөдө басып жүргөм. Жогумду жоготконсуп жол карап турган мени алыстан көрдү да, Асел жаркылдап күлүп жиберди:
– Эмне, мени күтүп турасыңбы?
– Ооба, эмне кеч?..
Ал менин суроомду укпай калдыбы, жооп бер­ген жок. Негедир күндөгүдөн жаркылдап ка­багы ачык экен. Ого бетер туталанып, өзүм­дөн-өзүм жиним келип баштады. Ал көптө барып менин түрүмдү байкады окшойт.
– Сага эмне болду?- деди кашын серпип.
– Айтпайсыңбы кайда жүргөнүңдү?..
Ич күптүмдү тыя албай бурк эттим.
– Эмне кыласың кайда жүргөнүмдү?- деди ал да чыйрыга.
– Асел... антип айтпачы?!. Мен... мен...
Көзүмдөн жашым айланып бара жатканын сезип терс бурулдум. Ошол көз ирмемде өзүмдөн эчен жолу жашырып келген нерсе дайын болду. Мен ал адамсыз жашай албай калганымды сездим. Асел мени телмире тиктеп турду. Ал дагы менин абалымды сезген сыяктуу. Ордумдан шарт турдум да, курткамды ала коюп эшикке жүгүрдүм. Ээн жерге келгенде жүзтөмөндөп жыгылдым. Бирок, эмне кылсам да мен жүрөгүмө байыр алып баштаган махабаттан кутула албайт элем.
Ушул күндөн баштап Асел экөөбүздүн ортобузда билинбеген дубал пайда болду. Сүй­лөшкөндө да көзүбүздү ала качып кетчү болдук. Экөөбүз тең бул абалыбызды жашырганга аракет кылабыз. Ошентсе да...
Менден тынчтык кетти. Бир мүнөт да Аселсиз жашай албай калдым. Ал менин бир тууган таежем экенин билсем да, экөөбүздүн ортобузда эч нерсе болбошун билсем да көкүрөгүм дегдейт да турат. Көрүп, азыраак сүйлөшүп алсам жаным жай ала түшөт. Сүйүү мынчалык азаптуу да, таттуу да экенин биринчи жолу сездим. Махабатым арманым болуп калаары үч уктасам түшүмө кирген эмес эле. Акыры акыл-эсимди жыйнай албай, сүйүүнүн алдында кантип тизе бүгүп бергенимди да сезбей калдым.

Жаңы Жыл жана көз жаш

Ошентип, убакыт өтүп, тез эле Жаңы Жыл майрамы келип калды. Досторум менен өткө­рөм деп кетип калдым. Өзүм деле көп иччү эмес элем. Ошол күнү көңүл бурганагын ачуу менен баскым келди окшойт. Иче бердим. Достор, ичимдик, кыздар... айтор, бардыгы кө­ңүл­дөгүдөй болсо да мага негедир бир нерсе жетишпегендей коңултуктай бердим. Анткени, жанымда Асел жок эле. "Эмне болуп жатам? Бул кылыгым туурабы?" деп өзүмдү өзүм жемелеп коём. Кайра эле белгисиз күч "бир көрүп алсаң эч нерсе деле болбойт" деп шыбырайт да турат. Акыры чыдабадым. Кече бүтө электе эле үйгө жөнөдүм. Биздин үйдүн жарыгы күйүп турган экен.
Асел да достору менен отуруп, жаңы эле кел­генин айтты. Ошол күнү негедир мурункудай кысынбай экөөбүз жакшы отурдук. Шампан ичтик. Келечек тууралуу, адамдар, тагдырлар тууралуу сүйлөшүп отурдук.
– Билесиңби, мен сени мындай адам экен деп ойлогон эмесмин,- деди Асел ойлуу гана. – Ар күнү сенин жакшы сапаттарың ачы­лып, сенин камкордугуңа, сенин адамгерчилигиңе ыраазы болуп баратам. Кандай бактылуу кыз туш болоор экен сага...
Өзүм араң турган жаным отко май чачыраткандай алоолоп кеттим. Ошол учурда эмне болуп кеттим билбейм. Аселди шарт боорума кысып өпкүлөп жибердим.
– Мен сени сүйөм. Мен сенсиз жашай албайм...- деп жаттым шыбырай.
Асел каршылык көргөзгөн жок. Тек гана кө­зүнөн жашы чууруп, алсыз гана күбүрөй берди:
– Жок! Кереги жок... Мирлан, эсиңе кел...
Башым тумандаган мен эч нерсеге караган жокмун.
Ошол күндөн тартып Асел экөөбүз аял-күйөөдөй жашап калдык. Болоор иш болгондон кийин эмне кылат элем дедиби же мени да кыйнагысы келген жок окшойт. Айтор, Асел экөөбүз тең бул тууралуу сүйлөшкөн жокпуз. Болгону мурункудан да жакын, мурункудан да ынак болуп, бири-бирибизсиз күнүбүз өтпөй калды.

Ажырашуу

Байкушум ай, акыркы күндөрү ал дагы жанчылып ордун таба албай жүргөнүн сездим. "Аттиң ай, Асел экөөбүз тууган болуп калбаганыбызда кандай гана бактылуу болоор элек" деп коём ичимден. Ага-тууган, ата-энелерибиз эмне дейт деп ойлогонумда жаным көзүмө көрүнүп кетет. Бирок, Аселден да ажырай албайт элем. Бири-

бирибиздин көңүлүбүздү аяп, эч нерсе айта албай, чече албай жүргөнчө ортодон бир канча күн өтүп кетти.
Бир күнү экөөбүздүн бул сырыбыз дагы айкын болуп калды. Эшикти жаап, ичинен кулпулаганды унутуп калган экенбиз. Асел экөө­бүз бир төшөктө уктап жаткан элек. Бир кезде башымды көтөрсөм эле бөлөм карап турган экен. Эмне дээрибизди билбей жалдырап калдык. Ордунан учуп турган Аселди карасам өңү купкуу болуп кеткен экен. Бөлөм дагы биздин абалыбызга түшүндү окшойт, үн катпай эшикке чыгып кетти. Ошентип, күндөр өтүп жатты.
Айлам кеткенде Аселге "үйлөнөбүз" дедим. Ал мага жаштуу көздөрү менен карап туруп жай башын чайкап койду да: "атам мени өлтүрүп коёт" деди. Ал мага менин кетип калышымды суранып ыйлай берди. Чындыгында эле экөөбүздүн бул жоругубузду эл, тууган-урук билсе кандай болот? Кечире алышабы? Кечирбегенде деле шарият, жашоо мыйзамы жол береби? Ушул ойлорго кабылганда мен дагы шалдайып отуруп калдым.
Эки ортодо чайналып, жүдөп бара жаткан Аселди көрүп, акыры аны менен ажырашууну чечтим. Адегенде "сен кетип кал, мен кетип кал" болуп эптеп эле күндөрдү узартканга аракет кылып жүрдүк. Анан минтип ажыраша албасыбызды сезип, экөөбүз тең бир күндө эки жакка кетмей болдук. Ажырашаар күнү машина айдатып келдим да, Аселдин жүктөрүн салып башка үйгө көчүрдүм. Анан махабатыбыздын күбөсү болгон үй менен коштошуп, өзүм­дүн кийимдеримди алып жолго түштүм. Мен сүй­гөн бийкечтин сүйүүсү, ысык мамиле, бар­ды­гы артта калды.

Айрылуунун азабы

Мындан мурун деле кыздар менен далай мамиле түзгөм. Бирок, ойлоп көрсөм эч кимисине мынчалык байланбагам. Мен муну Аселден ажырагандан кийин түшүндүм. Ооба, ал жүрө­гүмдүн толтосунан орун алып алган экен. Ал ортодо ар кайсы досторумдукунда жашадым. Аны унутам деп башка кыз менен да мамиле түзүп көрдүм. Бирок, эч майнап чыккан жок. Кө­күрөгүмдө анын муңайым элеси турганы турган. Эрдимди кесе тиштеп, канчалык өзүмдү кармаганым менен баары бир болгон жок. Кыйналып кеткенде биз жашаган үйгө жөнөдүм.
Мына кызык, үйгө кирип барсам Асел отуруптур. Кубанганымдан кыйкырып жибердим.
– Асел!
Ал мага кылчая карады да, тура калып мойнума асылды.
– Келдиңби? Мирлан... сагындым сени...
Ыйлап жиберди. Көрсө, ал эки-үч күндөн ки­йин эле кайрадан көчүп келип алган экен. "Чыдабай кеттим. Сага көнүп алган экем" деди бы­шактап. Көзүнүн жашын аарчып сооротконум менен колумдан эч нерсе келбеди. Азыр алсыздык кылдымбы деп да ойлоп кетем. Анткени, канчалык кыйналсам да ата-энеме айтканга да батына албадым. Эрким жетпей койду. Баарынан мени багып чоңойткон кары чоң апамдын жүрөгүн ооруткум келген жок.
Шорубузга башка жашап калсак да ажыраша албай койдук. Ал дагы мени унута албай кыйналып, өңүнөн азып кетти. Соолуган гүл­дөй кебетесин көрүп, өзүмдү-өзүм жек көрчү болдум. Бирок, сезим бардыгынан күчтүү эле. Ыйлап ажырашып алып, кайрадан эки күнгө жетпей жолугушуп алчу болдук. Жолукканда ар шылтоону айтып бири-бирибизден ажырашкыбыз келбейт. Мейманканага же башка жакка кетип калабыз.
Ушундай башаламан жашоодон тажап, ичип баштадым. Сабакка барганды да токтоттум. Менин бир билгеним арак, кыздар, сауна болуп калды. Менин антип бара жатканымды сезген Асел: "Мирлан, өзүңө келчи. Сабагыңа барчы" деп ыйлайт. Айласы кеткенде менден качып баштады. Ансайын ызам келип, арактан күчүмдү чыгарам.
Ошентип, баш-аягымды жыйып акыл-эсимди токтото албай жүргөндө дагы бир тагдырдын соккусуна кабылдым.

Аселимди саунадан кезиктирдим

Ошол каргыш алган күнү "Мирлан, саунага барып келели" деген досторумдун сөзүнөн улам балдар менен саунага жөнөп калдык. Андан аркысы түшүнүктүү эмеспи. Бир аздан кийин күүлдөгөн досторум ар кайсы номерге чалып сойку кыздарды чакырып башташты.
– Мирлан, сага кандайын?- деген досума кайдыгер колумду шилтеп коюп, өз санаам менен алпурушуп шейшепти жамынып отургам. Аселди көрбөгөнүмө эсептеп көрсөм төрт ай болуптур. Андан бери эки аягым басып, эл катары сүйлөгөнүм менен тирүүнүн өлүгүнө айланганымды ойлоп, башым катып отурган элем. Көзүмдү жумуп түгөнбөгөн элестер менен алышып отурганымда сырткы бөлмөдөн чыккан тааныш үндү кулагым чалып калды. Аселдин үнү... Канчалык алыс болсо да анын үнүн жазбай таанычумун. Же кулагыма угулуп кеттиби деп ойлонгуча жанагы үн дагы кулагыма илеше түштү. Ордумдан ыргып туруп оозгу бөлмөгө чыга калдым.
Аттиң... Ушундан көрө жер жарылып кетсечи... Ушуну көргөнчө көзүм көр, кулагым дүлөй болуп калсачы... Көзүмдү тааныш караандан ала албай турган жеримде селейдим. Алдымда менин Аселим турган эле...
– Сенби? Кантип?
Эриндерим кургап ушул сөздөр араң оозумдан чыкты. Ал көпкө шылкыйып турду да, башын жай көтөрдү.
– Кечир мени...
– Бул эмне кылганың?
Үнүм титиреп тула боюм калчылдайт. Биздин абалыбызга түшүнүштүбү, шарактаган кыздар-балдар ооздорун ача туруп калды.
– Жүрү, баскыла.
– Жалгыз калтыралычы.
Досторум кыздарды алып чыгып кетишти. Бөлмөдө жалгыз калдык. Көзүмдү көтөрүп караганга алым жок шалдырап тура бердим. Бир маалда Асел жаныма келди.
– Кыйнадым ээ сени?..- деп жүзүмө акырын колун тийгизе берди.
– ...
– Кечир мени... Мен эми бүткөн адам болуп калдым. Эми сенин Аселиң эмесмин мен. Сени мендей эч ким сүйбөстүр, тагдырыбыз ушул экен...
– Асел...
– Жок! Сен энеси өбө элек кыз алышың керек. Унут мени, эстебе... Өз шорумду өзүм тартайын...
Ушинтип айткан Асел тез бурулуп эшикке чыгып кетти. Эсиме келип артынан чуркаганча караңгылыкка сиңип кетти...

ххх

Мен Аселди эч качан күнөөлөбөйм. Болгон күнөө өзүмдө. Баарынан жаныма баткан нерсе сүйгөн адамымдын тагдырына балта чаап койгонум. Балким, экөөбүз эки жерде чайналбасак ал мындай жолго түшпөс беле... Күйү­түнө даба таба албай жүрүп кимдир бирөөнүн тузагына илинип, анан бул жолго түшүп калды го деп ойлогонумда жер астын-үстүн болуп кетет.
А мен... Тирүүнүн өлүгүнө айлангыча баарына кайыл болуп өз жанымды кыйып койгум келет. Бишкекте Асел экөөбүз баспаган жер калбаган эле. Ошол жерлерден өтө албай качам. Жакында алыс жолго сапар алганы турам. Коркконум ал жактан да Аселимди издеп келип аламбы деген ой. Акыркы жолу Аселимди алыстан болсо да көрүп алып, анан узак сапарга бет алганы турам... Кыскасы, алдыдагы жашоом туңгуюк.

Даярдаган Нуржамал Жийдебаева



"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  -1 
Комментарийлер(4)
25.08.2013. 20:12 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
30
Катталган:
24-10-2010
Соӊку аракети:
21-11-2015 06:06
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Туулган жери
0
мага аябай жакты.жашоодо ушундай суйуулор да бар экен да э. Айтарым ал кызга уйлон башкаларды ойлоп оз бактындан кечкенин туура эмес.кызыгы мен да ушундай суйуудомун.
10.02.2018. 21:35 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
33
Катталган:
14-03-2014
Соӊку аракети:
14-11-2018 08:19
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Ош
0
Эркек эмес экенсин
11.02.2018. 03:43 
Тайпасы:
Тартип бузгандар
Комментарийлердин саны:
481
Катталган:
14-08-2017
Соӊку аракети:
13-04-2018 21:54
Жынысы:
Белгисиз
0
Биринчиден окшоштуруп жомок жаза алышпайт... Эмне, ажырашса эле жигити да кызы да саунадан башы чыкпай калат бекен?!!


Экинчиден ойлоп тапкан жомоктору бут зынага туртот. Тарбиялык мааниси бар, жакшы, позитив жомок жазуу колдорунан келбейт...
11.02.2018. 17:31 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
9
Катталган:
13-12-2017
Соӊку аракети:
06-09-2018 22:11
Жынысы:
Белгисиз
0
Апасы оппогон кызга эээч эле татыбайт мындай жигиттер
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21471;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: