Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

КАЙРАДАН ЖАШООГО КАЙТЫП КЕЛҮҮ

№211 17-23-ноябрь, 2006-ж.


Бактысыз күндөр

Башы зыңылдап ооруп турган Мелис ордунан туруп жан жагын карады. Парктын бир бурчунда көк чөпкө жатып калган экен. Колдорун араң кыбыратып кара күрмөсүнүн эки жагын кымтылаган болду. Күн көтөрүлүп калыптыр. Ары-бери өткөн адамдар өз тиричилиги менен убара. Мезгил кеч күзгө таяп калгандыктан, денесинен өткөн сууктан ичиркенип алды. Жука күрмөсүнүн жакасын кайрып алып темтеңдеп жөнөдү. Эптеп тамагына бир нерсе табылса, анан денесин жылытканга жүз грамм ичсе болду.
Анан... анан бардыгына кол шилтеткен кайдыгер жашоо кылдырап уланмак. Болгондо да барың менен да, жогуң менен да иши жок бомждун кадимки жашоосу.
– Эй, Меке, сен кайда?
Артына кылчайса бөтөлкөлөш досу аны ыржыя тиктеп турган экен.
– Кайран досум, тишиңе эч нерсе илинбей турган экен, ээ? Жүрү, экөөбүзгө бүгүн бир иш чыгып калды. Менин каруум келчүдөй эмес.
– Эмне иш?
– Анчалык деле оор эмес. Даараткана тазалайбыз...
Мелис сүйүнүп кетти. Эптеп кандай иш болсо да аткарып, алган биртке акчага курсагын тойгузуп алганы олжо эмеспи. Жанатан араң басып келе жаткан жаны эми ылдамдай досунун артынан түштү. Кечке иштешти. Эмгегине жарыбаган акча алып, эки дос кечкурун шаардын көчөлөрүн аралап жөнөштү. Бир жерге токтоп, арак менен азыраак тамак-аш алып чөп үстүнө отуруп калышты. Канча отурушту белгисиз. Мелис бир кезде караса темтеңдеген досунун карааны узап бара жаткан экен. Эми түндүн камын көрүү керек. Жанатан кекиртегин куйкалап өткөн арактан соң, кечке чарчап талыкшыган денеси ша­лактап оор тарта баштады. Бирок, кечээ паркта чыйрыгып калганын эстеп, кичине болсо да буйга жер издеп барып жатмай болду.

Жолугуу

Кычыроон сууктан ичиркенип алган аял чоң имаратты карай басты. Бул жерде Раянын кийим тигүүчү цехи бар эле. Эшигине жакындай берген Рая кимдир бирөөнүн бүрүшүп босогодо жатканын көрдү.
– Эй, сен кимсиң?
– ...
Жооп болгон жок. Түйүнчөктөй бүрүшүп жаткан эркекти эңкейип карап туруп, мурдун чүйрүп алды. «Бомж тура, карасаң келип жаткан жерин, башка жер таба албай калгансып... Азыр мен муну...» деп кыжырланып алды.
– Эй, бул жерде эмне жатасың? Тур деп жатам сени...
Мелис көзүн ушалап өйдө болду да, өзүн карап турган сымбаттуу аялды көрдү.
– Кечиресиз, сууктан коргонуп...
– Тиги темир тосмодон кантип өттүң?
– Боорунда мен баткандай жер бар экен...
Корунуп тиктеп калган Мелистин жалтак көздөрүн карап туруп урушайын деп бара жаткан Рая башын чайкап туруп калды. Байкаса анча деле мас эместей. Эшиктин суугу тиги...
– Болуптур, тигинде кароолчунун будкасы турат. Ичинде плитка бар. Ошол жерге барып бүгүн түнөп ал да, эртең кет. Экинчи сени бул тегеректен көрбөйүн...
Рая муздак сүйлөдү да, өзү эшикти ачып кирип кетти. Анын артынан ээрчий караган Мелистин оозун кыбыратып рахмат айтканын уккан жок.

ххх

Ооба, тагдырдын бурганагы менен күрөшүп келген бул аялдын да өзүнчө аянычтуу тагдыры бар эле. Бойго жетип, окуйм деп эч кимди көзүнө ил­бей турганда өздөрүнүн айылындагы жашы кыйла улуу Баратбай деген ала качып алган. Бирок, асыл жардын баркына жетпей кор тута бергенинен Рая баса берген эле. Күйөөсүнүн мыкаачылыгын ойлогондо азыр да ичиркенип кетет. Кычыраган суукта жылаңаяк эшикке кууп чыгып, анысы аз келгенсип көгала койдой сабап, көргөзбөгөн кордугу калган эмес. «Сен тигини карап күлүп койдуң. Сен буга сүйлөп койдуң» деп кылдан кыйкым тапкан суук сөздөрү жүрөгүнө ийнедей кадалып, ого бетер муздатчу. Ошондон кийин эркек аттуудан көңүлү калып өз алдынча турмуш кечирип келе жаткан. Бул кичине ишканасын ачып алганына да бир топ болуп калган.
Мелис ордунан туруп Рая көргөзгөн будканы көздөй жөнөдү. Ичинде чын эле плитка, чайнек бар экен. Сүйүнүп кетти. Чай кайнатып ичип отуруп машинанын жүрүп кеткенин укту. Көз алдында сумсая тигилген бейтааныш аялдын элеси кала берди.

Жылуулук жана ишеним

Ошол күндөн тартып Мелис ушул тегеректи айланчыктап калды. Балким, эч кимден жылуу сөз укпай келген шордууну бир күн болсо да жылуу жай берген аялдын мамилеси тарттыбы же күндүн суугунан тоңуп өлүп калбайын деген коркунучтанбы, айтор, ушул короонун ичинде байыр алып калды. Алгач кууп, урушуп жүрсө, кийин короонун алдын шыпырып, майда-барат жумуштарды жасай коюп жүргөн Мелиске бул жердегилер көнүп калышты. «Шордуу көп деле ичпейт көрүнөт. Кароолчу табылганча цехти карап короону шыпырып жүрө берсин. Кыш өтүп кетсе кетээр» деп ойлогон Рая азыраак акча берип коюп жүрдү. Бир күнү Рая адаттагыдай эле кеч чыгып машинесине отуруп жүргү­зөйүн десе машинеси жүрбөдү. Ачып алып ары карап, бери карап, айласы кеткенде дөңгөлөгүн буту менен тээп-тээп алып дарбазага жөнөй берди.
– Эмне болду?
Угулган үндөн башын көтөрө берип маңдайында турган Мелисти көрдү.
– Сага эмне? Өз ишиңди билчи...
Бурк этип басып кетмей болгон Раяны кайрадан салмактуу үн токтотту.
– Мен карап көрөйүн, балким, оңдоп берээрмин...
– Сенби? Өмүрүңдө машина эмне экенин билбесең керек...
Ызалуу күлгөн аял мыскыл сүйлөдү.
– Билем.
Мелис жай басып барып машинени карай баштады. Алгач шылдыңдап карап турган аял эми Мелистин эптүү кыймылдаган колдорун таңкала карап калды. Бир сааттай алышып жатып машинаны оңдоп бүткөн Мелис колун аарчый берип Раяга карады.
– Кана эми, жүргүзүп көргүлөчү...
Рая машинасына отуруп от алдырып көрдү. Машинасы шар эле от алып жүрүп кетсе болобу...
Рая өзү да байкабай Мелиске жылмайып койду. Ансайын жигиттин жүрөгү дүрбөлөңгө түшүп кала берди.

Көз жаш жана сүйүү

«Ал мени эмне кылат эле? Кааласа солкулдаган жигиттер колун сурайт. А мен ким? Эч ким эмесмин. Келечегим да, атүгүл, өткөнүм да жок шордуумун. Кетишим керекпи? Бирок, кайда? Кантип аны жалгыз таштап кете алам? Ал жалгыз да... анан назик, боорукер дагы... Кээде кабагы ачылбай муңканып калат. Эмнени ойлойт болду экен ошондо? Мен ал үчүн баарына даяр экенимди, керек десе ал үчүн жанымды кыйып коё алаарымды билет болду бекен?» Канчадан бери ушундай ой күрөшү менен күрөшүп келет. Азыр да тамекисин тартып ойлуу отурган Мелис жанына Раянын келип калганын байкабай калды.
– Эмне болду сага?
Маңдайында турган Раяны көрүп селт чочуп кетти.
– Менби? Жөн эле..
Биринчи жолу Рая Мелистин жүзүнө тигиле карады. Каректе чөгүп турган муң аны кошо өзүнө тартып кетчүдөй жүрөгү болк эте түштү. Бул эмнеси?
– Рая, мен...
Канча айдан бери тилинин учунда турган нерсени айта албай шалдырап турду.
– Мен кетишим керек.
Оозунан таптакыр күтүлбөгөн нерсе чыкты.
– Кайда кетесиң?
– Билбейм.
Дудуктай болуп экөө тең бири-бирин карап тура беришти. Рая билинбей жүрүп Мелистин өзүнө жө­лөк болуп калганын туйду. Кетиргиси жок. Күнүмдүк бир нерселерди кобурап укмаксанга салып жанынан оолактаганча шашты. Раянын ишканасындагы электриги да, кароолчусу да, айдоочусу да Мелис болуп калган эле. Мелистин да убагында көр­бөгөн кордугу, жасабаган жумушу калган эмес. Табиятынан тырышчаак жаны техника болсо техниканы, усталык десе усталыкты узанаар эле. Тээ ки­чине кезинен эле бир нерсени карап туруп эле үйрөнүп алчу. Ушундай жөндөмү менен бул ишканага да өз адам болуп калган. Бирок, өмүр бою жугуп калгансыган «бомж» деген ат чекесине бүт­көндөй, эч качан ушул нерседен кутула албачудай сезилип кетээр эле. Мелис Раянын артынан карап селейип турду.


Сыр чечүү

Жаз да келди. Бирок, жоготкон жогун тапкансып Мелис ушул жерден кеткиси жок. Бир күнү Раянын машинесинен бир кишини көрүп калды. Көзүн бардап ачып кайра карады. Кийинки кездерде ушул киши Раянын жанына имерчиктеп калганын байкаган. Бирок, кезектеги кардар болсо керек деген эле. Жаны жанчыла сыздап, дем тартпай көпкө карап турду да, көрбөйүн да күйбөйүн дегендей бурула берди да, өзү жашаган будкага кирип, эндиреп отуруп калды. Эки ийни солкулдап ичтен түтөп, эмне кылаарын билбей кыйналды. Эчен айдан бери колун кармаганга даай албай, бийик, ыйык деген аялды тиги уйпалап жатканына дили эч макул болбой турду. Тиги Раяны бир нерсеге макул кыла албай жаткандай бир нерселерди эле тү­шүндүрүп жатат. Рая болсо башын чайкап көнбөй жаткандай. Бир кезде ал Раянын каршылык көр­сөткөнүнө карабай кийимине асыла баштады. Муну күтпөгөн Рая кыйкырып жиберди.
– Акмак десе, наадан. Коё бер мени...
Раянын үнүн угуп Мелис ордунан ыргып кетти. Кантип жетип тигини машинеден желкелеп алып чыкканын, канжалаган бетин баса калган кишини жүндөй сабап жибергенин байкабай калды.
– Жогол!
Энтиге көзүнөн заары учкан Мелисти кекете караган тиги киши ызырына берди.
– Эй, эбак эле бул бомжуң менен ойнош болуп алгам дебейт белең? Анда сага акчамды да коротпойт элем. Ха, эми бомж-кароолчуң менен жашай бер!
– Жогол дедим...
Экөө аздан соң цехтин ичине кирип отуруп калышты. Ичтен сызган армандарын, сырларын төгүп, бири ыйласа бири сооротуп, бирине-бири эш болуп отурушту.
– Өх, ушунчалык кыйналып кеттим. Менде азыр баары бар. Бирок, жалгыздык жанга батты. Анан жа­­нагыга окшогон немелердин жабышканы да кө­көйгө көк талкандай тийди. Мына жакында 38ге чыгам. Өмүрүм куру бекер өтүп бара жаткандай сезилет.
Мелис алдында бышактап ыйлап отурган аялды карап отура берди. Бир кезде Рая жашын сүртүп Мелиске карап калды.
– Кызык, мен ушуга чейин сенин турмушуң жө­нүндө сурабаган экем. Канчадасың?
– 36да.
– Кантип эле? Мен сени менден бери дегенде беш жаш улуу экен деп жүрбөйүмбү...
Мелис муңайым жылмайып койду.
– Эмне болуп?..
Раяны эмнени сурай албай жатканын сезип башын көтөрө берди.
– Кантип бомж болуп калдың дейсиң го...
– ...
– Мен балдар үйүндө өстүм. Кичинемден апам- атам ким экенин билбейм. Бирде ач калып, бирде ток калып көп азап тарттым. Жайкы каникул болду дегенче агайым мени үйүнө алып кетчү. «Мелис, сен жакшы баласың. Мындан ары биздин үйдө жүр. Жеңеңе оокатка каралашып, балдарга жардам бер» деп. Ошол агайым менен жүрүп көп нерсени үйрөн­дүм. Көрүнгөндүн жумушун жасатып, анан мен үчүн акча алчу эле. Мен ал акча алып жүргөнүн алгач билчү эмесмин. Жөн гана куруучулар менен жүрүп куруучулукту, электрик менен жүрүп анын ишин үйрөнгөн кызык эле мага. Анын үстүнө колум өзү жөндүү. Кызматыма кызыгып жай бою иштетип туруп бир тыйын акча бербей кайра балдар үйүнө жеткирип салчу агайым. Анан союз чачырап кетти. Балдар үйү тарады. Көптөгөн жетимдерге кошулуп мен дагы көчөдө калдым. Ошол боюнча жашоодон үмүтүмдү үзүп жалгыз күн кечирип күндүн өткөнү эсеп болуп калган эле мага.
– Анан?
– Анан бир адам кезигип калды. Өмүрүмдө бир адамдын мээрими жылытты мени. Түндө түшүмө киришин Кудайдан тилеп, күндүз бир көргөндү бакыт санап жашап калдым. Оңолоюн деп чечтим. Балким, адам катарына кошулуп кетем деп ойлодум. Мен дагы эл катары үйбүлө күтүп, бала сүйгүм келет. Кийинки кездери мен ал адамсыз жашай албай бара жатам. Анткени, ал адам мендеги... жалгыз... үмүт...
Мелис мукактанып токтоп калды.
Аял ордунан козголгондон коркконсуп отура берди. Рая «ал адам ким?» деп сурабады. Мелис «ошол сенсиң» деп айткандан кысынды. Ошол боюнча таң атканча үн катпай отура беришти.

Түбөлүккө биргебиз

Эртең менен келип жумушуна бара жаткан Рая кийим тиккен эки кыз кимдир бирөөнү карап шыңкылдап күлүп жатканын байкады.
– Байкең кеткени калган го...
– Аны кетирбей эмне кылат элең? Же күйөө кылып аласыңбы?
– Эмне экен күйөө кылса...
Рая кызыкчылык үчүн көз жиберип алып турган ордунда ката түштү. Мелисти айтып жатышкан экен. Кайдадыр узун жолго аттанчудай кийимдерин, көр- жерин иреттеп, кичинекей будканын ичин жыйнап жаткан экен. Раяны байкаган деле жок.
– Кайда барасың?- деди жакын келген аял.
– Аа, кандай ? Жөн эле досторума жолугуп келе­йин деп...
Мелис көңүлсүз экенин көрүп, Рая үн катпастан артына бурула берди. Ошондон баштап Мелистин жоголуп кеткени көбөйдү. Кээде ичип келчү да болду. Мурунку иштерман, күйүмдүү Мелис кайрадан бомжга айланып бара жатканын баары байкашты.
Рая да Мелиске көнүп алган экен. Эмне кылса да оюнда турганы турган. Ушул жашоосунда пайда болгон камкор адам колунан чыгып кетээрин ойлогондо ичи түтпөй кетет. Азыр да бир жерге токтой албай ээн үйүндө бушайман боло берди. «Сыртта жамгыр... Кайда болду экен? Эски досторуна кошулуп, бар үмүтүн жоготуп кайрадан карыптын кейпин кийсе өмүр бою күнөөлүү болом го. Бирок, кимдин алдында? Анынбы же өзүмдүнбү? Балким, келечегибиздин алдында болуп жүрбөсүн... Кой, Кудай анын бетин ары кылсын. Мен аны сактап калышым керек. Бул менин адамдык парызым.»
Ойлору менен алышып жатып кантип туруп кийинип жөнөп калганын байкаган жок. Бир нерседен кечиккендей шашып баратты. Машинасынан өткөн-кеткен кишилердин арасынан Мелистин караанын издейт. Бир кезде жол жээгинде жалгыз отурган Мелисти көрдү. Машинасынан түшүп, жакындай берди. Чөгөлөп маңдайына отура калды.
– Мелис...
Мелис башын көтөрүп маңдайында бактылуу жылмайган аялды көрдү.
– Рая?! Сен кайдан?
– Сени издеп...
Мелистин кубанычтан үнү буула түштү.
– Кандайча?
– Мен сага өзүм келдим. Биз эми бир болобуз... Мен сени эки айрылыш жолго таштай албайт экем.
– Чынбы? Рая, менин үмүтүм үзүлүп калбады беле? Мени жашоого кайра алып келээриңди билген элем. Рахмат сага, жараткан... Рахмат!
Мелис Раяны бооруна кысып жиберди. Бетинде салаалаган көз жаш... Бул анын биринчи жолу кубангандан аккан көз жашы эле.

Нуржамал Жийдебаева


"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  0 
Комментарийлер(2)
02.07.2010. 13:25 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
26
Катталган:
11-01-2009
Соӊку аракети:
19-09-2018 21:26
Жынысы:
Белгисиз
0
Умуттун шамын очурбош керек!
25.08.2012. 04:15 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
10
Катталган:
15-08-2012
Соӊку аракети:
20-09-2018 00:28
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Россия. Москва
0
ммдаа айдын 15ши карангы болсо 15ши жарык деп бекер айтышпаса керек.
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21193;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: