Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

СИРЕНЬ ГҮЛДӨГӨН МААЛДА

№375 8-14-январь, 2010-ж.


(Башы өткөн сандарыбызда)

Атам ооруп төшөктө жаткан мезгилде эжемди чакыртты.
– Кызым,- деди атам. Атамдын сөздөрү мурдагыдай өктөм чыкпай, негедир жалынычтуу чыкты. Эжем атамдын жамынчысын оңдоп, жанына отурду.
– Сенин бактысыз болушуңду каалаган эмесмин. Мындай болорун билсем, ал наалатыга тырмагыңды да ыраа көрбөйт элем. Ар убак катамды оңдогонго аракет кылып, турмушуңардын оң жолго түшүшүнө далалаттандым. Бирок колумдан келбеди. Ката кылган экенмин. Кызым, мен сага ишенем, сен эрки күчтүү кызсың! Балдарыңа аталык да, энелик да тарбия бере аласың. Ичимден азабыңды тартып келдим. Мага капа болбо?!
Эжем шолоктоп ыйлап, атамды кучактап жыгылды:
– Ата, менин бактылуу же бактысыз болгонум, Кудайдын колундагы иш. Сиз минтип айтпаңыз, мен сизге өмүрүм өткүчө ыраазымын. Анткени мага татыктуу ата боло алдыңыз. Мындан артык мага эч нерсе керек эмес. Ар убак мени колдоп келдиңиз. Ата, эч качан өзүңүздү күнөөлүү деп эсептебеңиз. Мен бактылуумун. Уулум бар, кызым бар. Балдарым сөзсүз мени бактылуу кылат,- деп эжем ичиндеги бугуп жаткан күйүтүн ого бетер жашырып, атамды аяды.
Көрсө, эжем азаптуу тагдырын билдирбей өзүн ар убак бактылуу көрсөтүп, атам менен апамды аяп жүргөн тура.
Өзүмө келсек, ата-энемдин берген тарбиясы түптүү болгонуна карабай, кийин турмуштан адаштым.
... Малика ата-энесин эскерип жатканда аларга болгон сагынычы, кусалыгы жүрөгүн тилип жатканы байкалып турду. Бир кезде көкүрөгүн мыкчып, тунжурай түшкөнүнөн улам отурган жерибизден ыргып турдук. Эже аны кучактап, мен дарыгерди чакырып келдим. Мээрман айым тынчтандыруучу укол сайгандан кийин кыйлада барып өзүнө келди. Өңү кер сары тартып кубарып чыкты. Бир топ убакка чейин терезени карап ойлуу жатып, анан уктап кетти. Уктап жатса да көзүнүн кычыгынан аккан жашы, алсыз онтогону абалынын оордугун далилдеп турду. Берилген укол таасир эттиби же бизге сырын айтканга жеңилдеп калдыбы, бул түнү ал тынч уктады.
Эртеси кыйла эле өңүнөн азып калгандай көрүндү. Бул күнү көңүлү ачылбай, төшөгүндө жата берди.
Түш ооп калганда гана үчөөбүз сыртка чыгып, орундугубузга барып отурдук. Көчө тарапта беш-алты жаштагы кыз кежирденип, апасын кыйнап жатты. Кызын сөзгө көндүрө албай аял көпкө убараланып, акыры эмне болсоң ошол бол дегенсип басып кетти. Үңүлдөп ыйлаган кыз апакесинин артынан чуркап жөнөдү.
– Балдар кээде ушинтип кежирденип, жаныңды кашайтат,- деп эже балдарын эстеп кетти.
– Болбогон нерсеге ыйлап, менин кичүү баламдын да бир топ кыялы бар.
– Эрке болсо керек да?- дедим мен.
– Эрке болбой калсын, ачуума чыдабай уруп-уруп калам. Урбайын дейсиң, ошого жеткирет. Анан атасына даттанат,- деди эже нааразыланып.
– Балалыгымда мен да кежир элем,- деди Малика сөзүбүзгө кошулуп. Биз Маликанын андан ары сөзүн улашын күтүп, кулак түрүп калдык.
– Канчалык коркуп турсам да, өз билгенимди бербеген көк беттигим бар эле. Тил угуп жатсам да айтканымдан кайтчу эмесмин. Бул мүнөзүмдүн зыяны тийбей койгон жок. Айрыкча эртең менен эрте туруп мектепке жөнөшүм азап. Айылда ванна, душ деген жок, кумганга суу куюп бети-колуңду жууп келишиң керек. Эртең менен апам сүт бышырып, чай демдеп, айтор, эртең мененки тамагымды даярдайт. Атам суу жылытып, кумганды үйгө алып кирип анан мени ойготот.
– Ширин кызым, турагой, суу да, тамак да даяр. Даярданып мектепке жөнө,- деп атам эркелетип чачымдан сылайт.
– Тур, кызым, азыр досторуң келип чакырышса үлгүрбөй каласың, анан сабагыңдан кечигесиң,- деп апам атама кошулат. Мен уйкусурап, тургум келбей жата берем. Атам жакшы эле эркелетип беш-алты жолу айтат, анан бир кыйкырат дейсиң, уйкум умачтай ачыла түшөт.
– Эркелеткенди билип ызатың менен болбойсуңбу?- деген атамдын сөзүнөн ачуусу келип калганын билем.
– Тур дегенде тур, тилеп-сурап алган көрөр көз болсоң да...- деп апам мындайда аяп отурбайт.
Жетинчи, сегизинчи класста окуп чоңоюп калсам да, ар дайым жатарда аларга жомок айттырам. Атамдын эки жомогу бар. “Чокчолой баатыр” менен “Түлкү менен бөдөнөнүн достугун” күн сайын айтат, мен күн сайын уга берем. Бөдөнөнү түлкү тиштеп алган жерин айтып жатканда көзүм алайып, аны аяп кетем.
Жомоктун аягын “алтың менен аңга түш, айтпай койбой не болдум. Ширин этин мен чайнап, жутуп жебей не болдум?” деген түлкүнүн арманы менен бүтүрөт. Ошондо мен да куу түлкүгө ырас болду деп табалап калам...
Таң эртелеп ойгонуу – үй-бүлөбүздүн калыптанып калган мыйзамынын бири болчу.
Эсимде, анда ага-эжелерим жогорку класстын окуучулары, менин али секелек кезим. Жерге үрүл-бүрүл жарык түшкөндө эле атам уйларды короодон чыгарып чөп салат. Апам багымдат намазын окуп, анан бизди ойготот. Күн эми кылтыйганда төшөк-орунубуз жыйналып, короо шыпырылып, бири ишине, бири мектепке даярдана баштайт. Уйкусураган мени аяп, апам тим коёт. Буга эжем макул болбой башымдан жаздыгымды, үстүмдөн жамынчымды тартып алып жыйнаштырып кирет.
– Тур, сага өзүнчө чай даярдамак белек,- деп. Мен нааразы болуп сыртка чыгып, уйкусурап отура берем.
Ушундай балалыгымдын таттуу күндөрүнүн биринде ыйык туткан атам катуу ооруп, төшөк тартып жатып калды. Антсе болбой, бир себеби болуп калар деп өйдө-төмөн чуркайбыз. “Ооруган эмес, ооруну караган оору” дегендей, апама оор болду.
Эжелерим кезектешип келип жардамдашат. Мен бул күндөрдө орто мектепти жалаң беш менен аяктап, андан ары жогорку билим алууну көксөп турган элем. Ойлосом, ошондо эгер атам оорубаса, мени окутат эле деп көбүрөөк ыйлаптырмын. Университеттин сырттан окуу бөлүмүнө тапшырып, өзүм окуган орто мектепке мугалим болуп орноштум.
Атамдын оор абалы аз келгенсип, таенем көз жумуп кетти. Ушундан улам апам ого бетер карый түштү. Жыйырма алты жашка кадам таштаган кырчындай жездем каза таап, эжем азалуу болду. Кичүү агам оор окуяга кабылып, мен да какаганга муштаган болуп катуу ооруп калдым. Ошондо баарыбыз үчүн арка-жөлөк болуп оорусак кошо ооруп, ыйласак сооротуп, апамдын чачтары улам агарып баратты. Апамдын түн уйку көрбөй түйшөлүп, баарыбыз уктап калган учурда буулугуп ыйлаганын байкап калчумун. Ойлуу шыпка тигилип жатып, мөлтүрөп аккан көз жашын бизден жашырчу. Мындай учурда апамды аяп мен да төшөнчүмө башымды катып бышыктап ыйлаар элем. Мээримдүү, кичипейил, кишиге кара санабаган, кайраттуу апамдан мендей акылсыз кыз чыкканына башкалар ишенбестир. Менден башка бир да эжем апамдын дилин оорутар иш жасабады. Сүйүү көзүмдү сокур кылып, апамды да элес албай, бир Бактияр үчүн азап жолуна түшкөн катачылыгыма өзүмө-өзүм миң-миң наалат айтар элем.
Атам акыркы убактарда бизди бир таанып, бир тааныбай, тилден да калды. Ошол кезде шаарга каттап иштеп, экинчи тараптан университетке окуума чакырылып, бир жума эжемдикинде жашап калдым. Үйдөн карыш чыкпаган мен үчүн бир тууганымдын үйү болсо да тардык кылып, кетүүгө шашылам. Акыры жекшемби күнү айылга келдим. Атам сыртта отуруптур. Апам короонун аягындагы эгинге түшкөн тоокторду кубалап жүрөт.

Жумагүл Жолматова

(Уландысы кийинки саныбызда)


"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  2 
Комментарийлер(2)
13.11.2011. 17:00 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
21
Катталган:
17-09-2011
Соӊку аракети:
12-09-2012 11:22
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Жалалабад
0
аябай ыйлагын келет го
31.12.2012. 19:57 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
26
Катталган:
22-06-2012
Соӊку аракети:
20-11-2013 22:11
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Кызыл кыя
0
kudaiym den sooluktu ele bersin tuugandar,
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21193;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: