Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

СИРЕНЬ ГҮЛДӨГӨН МААЛДА

№376 15-21-январь, 2010-ж.


(Башы өткөн сандарыбызда)

– Ато-у, мен келдим,- дедим колунан өөп. Атам да менин колумдан жумшак өөп, чачымдан сылады.
– Ата, сиздерди кандай сагындым дейсиз?! Бошоорум менен учуп келдим,- дедим. Атам унчукпады.
– Ато-у, сиз да мени сагын­дыңызбы?- деп сурадым божурап. Атам дагы эле унчукпай башын ийкеди. Мурда бир күн жок болуп калсам “эне кызым, сен жок болсоң үй аңгырап калат экен. Турмуш күтүп кетсең сенсиз кантип чыдайбыз? Мен үчүн дагы эле наристе бойдон­суң, периштенин өзүсүң” дечү атамдын унчукпаганына таң калдым. Ичимден бир жума келбей калганыма таарынып калган го, жарыктык киши деп коём. Аңгыча апам келип мени өөп-жыттады.
– Апа, атам мага таарынып калдыбы, эмнеге сүйлөбөйт?
– Атаң таарынган жок, кызым... Капа болбо, каралдым, бул да болсо Кудайдын сыноосу,- деп апам мукактанды.
– Ата... Апа... Силерге эмне болду? Мен таарынттымбы, капа кылдымбы же бир ката кылдымбы?
Атам башын чайкап, колун жаңсады. Апам жоолугунун учу менен көзүндөгү жашты аарчып:
– Ушул эле жетпей тургансып атаң тилден калды... Сүйлөй албай калды, кызым,- деди. Мен дендароо болуп катып калдым. Бир топко чейин атама телмире тигилдим. Атамдын сүрдүү каректери кайгыга чыланып, жалдырап калыптыр.
– Мүмкүн эмес, жок... Мүмкүн эмес, ата, кызым деп айтыңызчы?! Кызым деп айтыңыз,- деп тамагым буулуп атамды жулкулдатып, зыркырап ыйладым.
Атамдын эмне күнөөсү бар эле? Жетим калганы, жетимдиктин азабын тартканы, кийин перзенттерине өзү көргөн күндү көрсөтпөйм деп машакаттанганы аз беле?!
Күндөрдүн биринде негедир атам оңдонуп, колдорун көтөрүп, кыймылдай баштады. Ошондо кубанычтан жүрөгүм жарылып кете жаздап сүйүнүп алдым. Анткени мени эркелетишин, чачымды сылап бешенемден өбүшүн сагынган элем. Бирок көрсө, аттиң дүйнө атам жашоого эмес, акыретке оңдонуп, түбөлүк дүйнөгө даярданган экен. Ошол күнү атам бозоруп отурган мени нурсуз көздөрү менен аяп караганын билем. Көкүрөгүнө башымды коюп шолоктоп ыйлаган менин чачымдан жансыз сылап, өзү да кошо ыйлаган. Ошондо атамдын ыйлаганын биринчи жолу көргөм. Атам экөөбүз акыркы жолу үнсүз сырдашып, үнсүз түшүнүшүп, үнсүз коштошуп жатканыбызды жүрөгүмдүн түпкүрүндө сездим. Атамдын ажал менен арбашып жатканын туйган апам чоң атамды чакыртты. Аңгыча эжем келди. Жүзүн кат-кат бырыш баскан чоң атам дирилдеген эриндерин кыбыратып, көз жашын да байкабай, атамдын колдорун укалады. Анан сүрөө окуп баштады. Биз апам, эжем үчөөбүз ичибизден кайра-кайра келме келтирип, атамды канчалык ажалга ыраа көрбөсөк да, аргасыз пендечиликке баш ийип турдук...
Атам дирт-дирт этип алсыз дем алып, нурсуз каректери коюуланып бара жатты.
– Сен, каралдым, сыртка чыгып тур, сени кыялбай кармалып жатат окшойт,- деди чоң атам мага карап. Мен башымды чайкап каршылык көрсөттүм. Апам да башын жаңсап, жаштуу каректери менен чыгып туруумду өтүндү. Босогого жеткенимде артымды карасам, чоң атам калтыраган колдору менен атамдын көздөрүн жаап, ак жибек жоолук менен ээгин таңып жатыптыр.
– Жо-ок, ата, мени таштаба-а!- деп кыйкырган бойдон босогону кучактап жыгылдым. Бир боорунан айрылган чоң атам эриндерин эмшеңдетип ыйлап отурду.
– Чоң ата, чоң ата дейм ... Атам кана? Атам...- дедим ага жалдырап.
– Атаң акыретке кетти, Кудай ырайымына алып, жайы жаннатта болсун,- деп алсыз күбүрөдү.
Ошентип күздө атамдан айрылдым. Заманам куурулуп, опол тоодой аска-зоом кулап мөгдүрөдүм.
Кантсе да апам менин бирден бир тирегим, ишеничим болуп калган эле. Эми анын да минтип төшөк тартып жатып калышы, мени мөгдүрөтүп да, жүдөтүп да, чыйралтып да таштады. “Атадан алтоо болсоң да, ар жалгыздык башта бар” дегендей, бир туугандын жолу башка, ал эми ата-эненин орду таптакыр башка экенин билдим.
...Күндөрдүн биринде кошуна жашаган жездем апамдын ахыбалын сурап келип, кетерде мага карап:
– Айткандай, кечээ Ошто командировкада жүрсөм, сага бирөө кайра-кайра чалды эле. Шаардамын деп айтсам СМС жазып жибериптир,- деп чөнтөк телефонун мага сунду. Таң калып ачып окусам, “Жаным, мага чал. Бактияр” деп жазылып туруптур. Ошондо гана ага жездемдин телефон номерин калтырганымды эстедим. Дүнүйөм түгөлдөнүп, кубанычым ааламга сыйбай, жүрөгүм опкоолжуп кетти. Мени унуткан эмес экен. Мага түбөлүк арка-жөлөк болчу жан биргемдин бар экендигин ойлоп бутум жерде, башым асманда каалгып турду.
– Жезде, телефонуңузда бирдик бар беле?
– Сүйлөшкөнүңө жетет, анан үйгө алпарып берерсиң, мен кете берейин,- деп чөнтөк телефонун таштап чыгып кетти. Эртеден кечке номерин улам терип, байланыша албадым. Эки күндөн кийин райондун борборундагы телеграфтан Бактиярга кайра чалдым.
«Алло» деген добушту укканда үнүм буулуп, араң жооп бердим.
– Салам, мага ушул номерден Бактияр СМС жазган экен.
– Малика, сенби?- деди бейтааныш бирөө.
– Ооба, каяктан тааныйсыз, ким болосуз?- деп сурадым.
– Бактияр сен жөнүндө көп айтат. Ошондон билем, менин атым Кажы.
– Кажы?
– Өз атым Хажыакпар, досторум ушинтип аташат,- деди.
– Кажы, Бактияр менен сүйлөшсөм болобу?
– Сүйлөшсөң болот эле... Бирок...- деп бир нерсени айта албай кабатырланып жаткансыды.
– Эмне болду?- деп жүрөгүм болк этип коркуп кеттим.
– Биз аны таппай жатабыз, үйүндөгүлөрү да. Атасы аны издеп кечээ Бишкекке кетти.
– Кажы, эмне деп жатасың? Түшүндүрүп айтчы!
– Сөздүн кыскасы, достор ойноп Арсланбапка барган элек. Кыздар да бар болчу. Ошол... Ичтик, ойноп-күлдүк, Бактияр мастыкка алдырып бир кызды...
– Эмне-е?
Колум калтырап коркконумдан трубканы коюп салдым. Бир топко өзүмө келе албай калчылдап, титиреген колдорум менен кайра номерди тердим:
– Алло... Кажы, кызга эмне болуптур?
– Кызды эмне кылмак эле, кыларын кылыптыр. Азыр анын ата-энеси Бактиярдын үйүндө отурат. Кызды да алып келишиптир. Башка эч нерсе билбейм...
Көзүм караңгылап, үстүмдөн ылдый бирөө суу чачып жибергенсип муздай түштү.
– Бактияр... Мен эмне кылам? Мени ойлободуңбу? Сага болгон сагынычымды, кусалыгымды, дартымды айтам деп келдим эле го... Бул кандай күн болду, каякта жүрөсүң?- деп кабинкада ыйлап отурдум. Анан оюма бир нерсе кылт эте түштү. Ал жатаканага барат, ал жерде жок болсо, анда сөзсүз шаар четиндеги көлдүн боюнда ар дайым экөөбүз барып эс алуучу бир үй бар, ошондо болот. Анткени Бактиярдын себепсиз тияк-биякта жүрчү да, ар кайсы жакта түнөп калчу да адаты жок эле. Шаардагы классташтарыма, тааныштарыма телефон чалып, Бактиярдан кабар алууларын, аны издеп табуу керек экендигин түшүндүрдүм. Алар менин өтүнүчүмдү кабыл алышып, кабар болсо билдире тургандыктарын айтышты. Тилекке каршы, эки күн издеп шаардан Бактиярды таба алышпады. Биз жашаган жатакананын башчысы гана “Малика кеткенден кийин ал да кетип калды. Ошол боюнча Бактияр келе элек” дептир. Муну уккан соң түндө бакка чыгып ыйлап-ыйлап алдым.

Жумагүл Жолматова

(Уландысы кийинки саныбызда)


"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  0 
Комментарийлер(2)
19.01.2010. 03:30 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
40
Катталган:
07-07-2009
Соӊку аракети:
02-01-2014 22:55
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Evropa
0
Tundo bakka chygyp degeni kandai bakchaga dese bolot go deim men bakktyn ustuno chykty eken dep oilop ketiptirmin
27.04.2010. 23:55 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
22
Катталган:
14-03-2010
Соӊку аракети:
20-09-2013 13:19
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Texas
0
juroktu yilatyp jiberet eken...
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21193;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: