Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829   830   831   832   833   834   835   836  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

АЛЫНГАН ӨЧ ЖЕ ТҮНДӨ АТЫЛГАН ОК

№215 15-21-декабрь, 2006-ж.


АЯНЫЧ

Сейил барганда эки милиционер терезеси тордолгон түрмө машинеге Уланды салганы жатышкан экен. Аны көрүп теңселе түштү. Бакырып жибербейин деп эки колу менен оо­зун басып, көзү алайды... Алкымын бууган жашты ары жутуп, күч менен машина жакка кадам шилтеди.
– Улан...- деди ал калтырап.
– Эж-жеке... мени... кечириңиз.
Ушуларды айткан Улан эжесинин кумсарган жүзүн, алайып кеткен көздөрүн көрбөскө терс бурула берди. Сейил бир боорун бүт­күл денеси менен сактап калгысы келгендей тээ кичинекей наристе кезиндегидей шарт көтө­рүп алып, көз көргүс, кулак уккус жакка качып жоголгусу келди. Машине ордунан жыла берди. Аял «Улан!» деп чаңырып колун сунган боюнча кала берди...
Көз жашына чакап «Баарына мен күнөөлүүмүн» деп күбүрөп жатты аял. Башында эле ушундай болоорун аялдык көкүрөгү менен сезген эле. Бирок, кырсыктын алдын ала албады. Жа­нындай көргөн бир боору минтип... Мунун өзөгү тээ алыста жаткан эле...

ххх

Сейил адатынча көртирилик менен алышып кир жууп жаткан.
Кирип келип жанына туруп калган ини­син көр­бөй калган эле. Улан эже­синин көгөрүп, шишип кеткен жүзүн, убайым баскан көздө­рүн көрүп, жүрөгү мыкчыла түштү. Бурула берген Сейил инисинин карап турганын көрүп, жү­зүн жашыра күңк этти:
– Сен... сен... качан келип калдың?
– Кана, бери карачы!
Улан эжесинин жүзүн жашырганына болбой өзү­нө каратты. Көк-ала болгон жүздү көрүп, жиниге бакырып жиберди:
– Ушул өз колум менен мууздап салбасам элеби!- жиниге кыйкырып жиберип, эшикке атырылган инисинин алдын торой калды Сейил.
– Токто, кайда барасың?
– Коё бер мени, өлтүрөм аны!..
Жаш теректей солкулдаган инисин кучактай калды Сейил.
– Тийбе ага, Улан, садагам,- деп барып эриндери дирилдеп токтой калды.
Кантип түшүндүрөт? Жаман да болсо күйөөсү экенин, балдарынын атасы экенин кантип түшүн­дүрөт?
Эрксизден эжесин түртүп өтө албай токтоп калды Улан. Капкара чачтарын сылап, муңканып жиберди:
– Карачы, чачыңды ак аралай баштаптыр. Кандай сулуу, жаркылдаган эжем бар эле. Таштачы ушуну, өз үйүбүзгө кетели. Балдарды багып алабыз. Качанкыга чейин чыдайсың ушул жырткычка? Жүрү, азыр эле алып кетем.
Эчен жолу ушинтип көгала койдой сабалганда баарына кол шилтеп басып кеткиси келген эле. Бирок, жеринен намыскөй жаны эрден чыкты атыгып, «балдарым тирүү­лөй жетим аталгыча» деп өзүн-өзү тыйып, өзүн-өзү басып келет. Азыр да жаш толгон көзүн ала качып, аста башын чайкады.
– Жок.
– Эмнеге, эже, эмнесине кармаласың?
– Улан, алтыным. Энелик, аялдык парзым бар менин. Ошол кармайт. Аялын сабабаган кайсы эркек бар дейсиң? Баары ажыраша берсе, дүйнө ажырашууга толуп кетпейт беле.
– Урдум ошол пайдасы жок парзыңды,- деди Улан бакырып.
– Мен кол шилтей албасамчы...
Жаш аялдын үнүндө аялзатына гана тиешелүү кечиримдүүлүк, кайраттуулук бар эле. Улан эрксизден эжесинин күчүнө тан бере карап турду. Шалдайып эшикке басты.
– Кел, чай ич.
– Ичпейм, эже.
Улан таарынычтуу күңк эте ары басты. Ушул учурда эшиктен кирип келген мотурайган эки наристе жарыша келип Уландын мойнуна асыла кетишти.
– Таяке, таякем келди.
– Жок, сеники эмес, меники.
– Таяке, ат менен келдиңби?
Эки баланын кубанычтуу үндөрү, балдыркан тили эми эле сумсайып отурган бир туугандардын жүзүнө күлкү ойнотуп жиберди. Кужулдашкан балдар менен алаксып бир туугандар эми жай тирилигин кеп кылышып, ара чолодо тигилерди кубалап ойноп да кетип жатышты.
– Кечирип кой мени, эже.
– Кечирдим, балакай.
Муңайым күлүмсүрөп койгон эже­синин көздөрү «Кийин түшүнө­сүң. Сураарым, жездеңе катуу айтып, жаман көрүнө көрбө. Баары бир жаманчылыкта да, жакшылыкта да келип, кездешчү жалгыз жездең» деп айтып жаткан эле.
«Макул, эже. Сен үчүн чыдайын. Сенин куттуу очогуң үчүн гана. Болбосо өз колум менен өлтүрүп салат элем... Кудай акы, ошентет элем» деп жатты иниси ичинен. Ушинтип сүйлөштү. Көздөрү менен, бир туугандык жүрөгү менен сүйлөшүштү. Бул акыркы жолку сүйлөшүү, акыркы кездешүү экенин экөө тең ойлогон эмес эле.

БАКТЫСЫЗ ЖАР, ЗӨӨКҮР КҮЙӨӨ

Бири-бирине эш болгон бир туугандар кичинесинен жакын болуп өстү. Атасы кичинекей кезинде эле таштап кетиптир. Апасы кийинчерээк каза болгон. Бойго жетип, эми борборго окууга кетейин деп жатканда Сейилди айылдагы Асанбек аттуу жигит ала качкан. Асанбектин чектен чыккан зөөкүрлүгүн, аты чыккан катынпоздугун айылдын баары эле билишчү. Сейилди аяп, сыртынан боор толгоп калышчу.
– Сулуулугун айт, созулган сыпаалыгын айт.
– Кайран келин ушуга кор болгон.
– Бир айыбы жетимдиги да.
Уландын күйгөндүгү да ушул эле. Бүгүн келип, эжесинин абалын көрүп өзөгү өрттөнүп, айласы жок атына минип үйүн көздөй жөнөдү.
Кечкурун теңселе кирип келип дасторконго отурган Асанбек Сейилдин куюп сунган тамагын ыргытып жиберди.
– Мага итке куйгансып сунба. Мен деген сенин эриңмин. Пириңмин керек болсо...
Сейил былк эткен жок. Сулуу кашын бир серпип койгону болбосо, көз токтотуп карап да койгон жок. Жедеп көнүп бүткөнбү же жүрөгү таш болуп катып калганбы, айтор, ордунан козголуп койбоду. Дирилдеп куюлган тамагын иче албай, тынчып отуруп калган уулдарын гана аяп, эт-жүрөгү зырп этип алды. Ансайын Асанбектин каары күчөп, ого бетер өзүн тоготпой койгондой сезип, кылдан кыйкым, жумурткадан кыр издеп чыга келди.
– Эй, көзүңдү ач. Сен ашка жетпей жүргөндө аял кылып алгам. Эми сен мени теңиңе албай...
Келин эч нерсени укпагансып үнсүз. Жаалданган Асанбек тура калып аялын уруп жиберди. Анан балдардын ыйы, сынган буюмдар, айтор, тынч турган үй чакчелекей түшүп жатып калды. Аздан соң Сейил канаты жулунган чымчыктай алсырап, алсыз онтоду. «Оо, жараткан, кайсы жазыгыма?» деди кеберсиген эриндерин эптей албай. Чаңкап кеткенин туйду. Бирок, ордунан турганга алы жок эле. Балдары ыйлап-ыйлап чарчашканынан кучакташкан боюнча уктап калышкан. Бети-башы канжалап кеткен экен. Эптеп ордунан туруп, далиске чыгып суу ичти да, башын өйдө кө­тө­рүп, босогодо көздөрү канталап кеткен инисин көрдү. Камчысын унутуп коюп, кайра кайрыла калган Улан эжесин бул абалда көрөм деп ойлогон эмес. Боору тилинип турду. Кантип эле суйкайган сулуу эжеси ушинтип тепселип, көз көрүнө карып кетсин? Өмүр бою ушинтип... Такыр көңүлү макул болбой кетти. Андан көрө...
Тиштене калып, онтоп жиберди да, шарт бурула сыртка чуркап жө­нөдү.

КЕК

Ошондон кийин Улан жездесинин баскан изин аңдыганга өттү. Эжесинен ажыратуунун бирден-бир жолу Асанбекти өлтүрүү болчу. «Куткарам, өзүм кетсем да мындай жырткычтыктан сени куткарам. Жетишет» ушуларды ичинен кайталай берүүнү адат кылып алды. Ошол кү­нү жездесин көңүлдөшүнүн үйүнөн кармоону алдын ала болжолдоп, кекене атын чапкан боюнча кетти.
Караңгыда үйүнө кирди. Улан төркү үйдө асылып турган мылтыкты мыктан жулуп алды. Ушул мылтык менен атасы бир кездерде мергенчиликке барып жүрчү. Кулагына апасынын үнү жаңыра түштү: «Балам, ушул мылтык келгени үйдө жак­шылык болбоду. Үйдө мылтык кармаган жарабайт. Сатып салчы, байболгур». Улан мылтыкты алып, эшикти бекем жапты да, туулуп өскөн үйүн бир карап алып, оор улутунуп жиберди. Бирок, кылаар ишинен күмөнсүнүп турбады. Артка кайтууга жол жок эле.
Бул учурда Асанбек көңүлдө­шү­нүн үйүндө жаткан эле. Сейилди уруп-согуп, үйдөн чыгып, түз эле бул жакка жөнөгөн. Жездесинин ит кыялын билген Улан түз эле ошол жак­ка жөнөдү. Күлкүлөр менен кошо сүйлөшкөндөрү угулуп жатты. Эшик­ти кимдир бирөөнүн какканы угулду.
– Бирөө чакырып жатат окшойт?-деди аял сыртка кулак түрүп.
– Сага ошондой угулуп жатса керек.
– Жок, мына, уксаң,- элтейе кулак түрдү аял.
Дарбазанын чынжыры чын эле тарсылдап жаткан эле.
Кийине салып эшикке жөнөгөн Асанбек так дарбазанын тушунда турган кайниси Уланды көрүп жүрө­гү «шуу» дей түштү.
– Сен... Сен кайдан?
Кетенчиктей апкаарыган Асанбек Уландын колундагы мылтыкты даана көрдү.
– Жок!- деп ачуу бакыра бетин калкалай калды. Бирок, качканга үлгүрө албады. Көзүнөн каары куюлган жигит мылтыкты мээлей берип машасын тартып жиберди. «Тарс» эткен мылтык үнүнө удаалаш аялдын чаңырыгы чыгып, азыр эле бейпил жаткан теребел жаңырыктап кетти. Коркурап оозу-мурдунан кан чыккан жездесин жийиркене бир карап алган Улан мылтыкты ыргытып жиберип артына бурулду. Ушул мүнөттө гана кылган ишинин арты кандай болоорун ойлоп «сел­т»­ деп алды. Бирок, өкүнгөн жок. Ал­тургай, кандайдыр бир эрдик кылгандай өзүнө-өзү ыраазы боло алдыга ишенимдүү кадам шилтеди. Бир нече саат өткөндөн кийин райондун борборундагы милиция бө­лү­мүндө отурду.
– Мен киши өлтүрдүм. Мени кармагыла.
Жайбаракат ушуларды айтып, маңдайына келип отурган жигитти милиция кызматкерлери чочулай карашты.
– Мен киши өлтүрдүм...
Башын салаңдата отуруп болуп өткөн окуя жөнүндө айтып берди. Акырында гана «эжемди мага көр­гөзбөгүлө. Сотко деле чакырбай эле койгула. Мени көрүп, жүрөгү тилинбесин» деп өтүнгөнүн Сейилге кийин айтышты...

Нуржамал Жийдебаева



"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  1 
Комментарийлер(0)
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21471;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: