Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829   830   831   832   833   834   835   836  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

ЖЕЗДЕМЕ ТУРМУШКА ЧЫГУУМДУН СЫРЫ

№216 22-28-декабрь, 2006-ж.


ҮЙЛӨНҮҮ ТОЙ

Биздин үйбүлөдө эки гана кыз элек. Атабыз көп жыл мурун кайтыш болгон. Караан тутканыбыз жалгыз апабыз бар. Ушундан уламбы, Касиет эжем экөөбүз бири-бирибизге аябай жакын чоңойдук. Экөөбүздүн бири-бирибизден жашырган сырларыбыз жок болчу. Бир күнү Касиет үй­гө жүзү жаркып кирип келди.
– Билесиңби, эмки айда Бакыт экөөбүз үйлөнмөй болдук...
– Ыя? Чын элеби?
Алгач негедир делдейе түштүм. Анан сүйүнгөнүмдөн ордумдан тура калып эжемдин бетинен өөп-өөп жибердим. Чындыгында эле Бакыт байке биздин үйдөгүлөр үчүн эң жакын адам болуп калган эле. Эжем экөө ээрчишип бара жатканда бирине-бири кыналыша өскөн ак кайыңдай көзгө сүйкүм көрүнүшчү. Дилимде эжемди андан башка адамга ыраа көрө алчу эмесмин. Ошентип, той болоор күн да келип жетти.
Ошол күн менин жашоомдо эң бактылуу күн эле. Апакай көйнөк кийген эжемдин көздөрүнөн бакыт шооласы чачырап турду. «Бири-бирине жарашкан кандай бактылуу жандар. Аттиң, мен дагы жездемдей бир жакшы адамдын келинчеги болсом...» деп кыялданып жаттым. Ошол учурда эжемдин ордуна көзү­мө ак көйнөк кийген өзүмдү элестетип алып «селт» дей түштүм.
– Барчын, мынча эмне катуу ойлонуп?..
Артымды карасам эжем менен жездем менин жаныма келип күлүп турушкан экен.
– Мындан ары биз бир тууганбыз. Билесиңби, мен ар дайым сендей татынакай жароокер карындашым болсо деп ойлоор элем. Касиет аркылуу сендей карындаштуу да болдум.Ушундайбы?- деди жездем эжеме карап.
– Албетте... Барчын дагы сени агасындай көрөт...
Касиет эжем мени жаракөрлөнө өөп калды.
– Келгиле, анда үчөөбүз ар дайым бир тууган болуп айрылышпай жүрөлү,- деп жездем экөөбүздүн тең колубуздан жетелей берди. Аттиң ай, көрсө, ошол учурда өзүбүз байкабай тагдырыбызды чиелештире байлап жаткан экенбиз.

КЫРСЫК

Ошентип, жездем биздин үйбү­лө­нүн эң жакын адамы болуп калды. Эркек баладан көзү каткан апам жездем дегенде ичкен ашын жерге койчу. Жездемдин адамгерчилиги, боорукерлиги, илбериңки мамилеси да бизге аябай жакчу. Бир күнү Касиет эжем келип калды. Көзү ойноктоп бир купуя сырын ичке батыра албай жаткандай.
– Барчына, бир жакшы жаңылыгым бар...
– Кана айт, эмне болду?- дедим мен дароо эле.
– Сен таап көрчү,- дейт ал кыткылыктап...
Мен жоромолдорумду айтсам бирин да жаратпай башын чайкайт... Чыдамым кетип басып алып кытыгылап кирдим. «Айт дейм... Айтпасаң бооруңду эзем» деп жаттым. «Барчына, биз Бакыт экөөбүз жакында балалуу болобуз.»
Кубанганымды айтпа, кыткылыктап шаңдуу күлгөн эжемди боорума кысып жибердим. Ошентип, арадан убакыт өтүп, алар уулдуу болушту. Экөөнүн бактысында чек жок.
Бирок, бир каргашалуу күнү биздин үйбүлөнү кайгынын бороону ба­сып калды. Апам экөөбүз үйдө элек. Аңгыча телефон шыңгырап калды.
– Алло...
– Барчын, Касиет жол кырсыгына кабылып... Абалы оор... тез келгиле...
Колумдан телефонум ыргып кетти.
– Эмне өңүң купкуу? Тынччылыкпы?- деп үрпөйүп келип калган апам­ды карай албай терс бурулдум. Аалам капкараңгы болуп калгансыды. Көрсө, баласына сүт алам деп дүкөнгө чуркап бара жаткан эжемди жолдон катуу өтүп бара жаткан машина коюп кетиптир.
Көз жашын төккөн апам экөөбүз тез эле ооруканага жетип келдик. Жездем баласын бооруна кысып коридордо басып жүргөн экен.
– Эмне деп жатышат?- дедим мен мүңкүрөгөн жездеме тигилип...
– Билбейм, айтпай атышат...
Жездем теңселе түштү. Колунан көзүн бакыраңдаткан кичинекей Дастанды ала койдум.
– Барчын... ал...
Жездем эч нерсе дей албай көз жашын төгө берди. Анын коркунучтан алайып кеткен көздөрүнөн үмүтү үзүлүп бара жатканын сездим.
– Жок!- кыйкырайын десем үнүм чыкпай муунуп бара жаттым. Бирок, тагдырга баш ийбегенге арга жок эле.
Касиетти эки айдан кийин чыгарып кеттик. Өлүктөн айырмасы жок сулк дене гана жатат. Жүлүн катуу жабыркагандан улам «кома» абалында жата берээрин, кийин бутуна туруп басып кетиши күмөн экенин айтышкан эле догдурлар. Кайгыдан баса албай калган апамды, боору толгонгон жездемди, али эч нерседен капары жок Дастанды карап көз жашым төгүлүп отура бердим.

АЙЫПСЫЗ СҮЙҮҮ

Ошентип, жылдар жылып, күн айга алмашып жашап жаттык. Кайгыдан өйдө боло албай жүрүп апам көз жумду. Касиеттин абалы мурункудан жазган жок. Апам каза болгондон кийин жездемдин үйүнө биротоло келип жашап калдым. Анткени, Касиетти багуу бир туугандык парзым эле. Эжемди карап, уулун чоңойтуу менин милдетим деп тү­шүн­гөн жаным жылдар өтүп бара жатканын туйбай да калган экемин. Бирок, аял аял экенин сезүү үчүн сүйүү керек экен. Кийинки кездери өзүм жөнүндө көп ойлочу болдум. Үй­гө баргым келбей, оору, өксүк, арман деген нерселерден алыс бол­­гум келчү болду. Жалындаган жаштыгымды түйшүктүү күндөр менен өткөрүп жиберген экем.
Анан... бир күнү жүрөгүмдү жылыткан андай адам да табылды. Бирок...
Үйгө кирип келе жаткам. Алдымдан чыга калган жездемдин өңү кумсарып мени тиктеп калды.
– Кайда жүрөсүң?- деди ал мени демите.
Оозумдан кебим түшүп калды. Канча жылдан бери биринчи жолу мага үнүн көтөрүп сүйлөшү эле.
– Жезде, мен... мен...- деп мукактанып калдым.
– Кайда жүрдүң дейм?..
– Сейилдеп...
– Ким менен?
Чыйрыга түштүм. Бир чети ызаланып да кеттим. Терс бурула берген мени каруудан алды. Жездем аягандай, кыйбагандай карап турган экен. Акырын үн катты:
– Барчын... мен сени эч кимге ыраа көрбөйм... Мен...
Оо, Кудай, эмне деген турат? Денем калтылдап, дароо колумду тартып алып өз бөлмөмө кире качтым. Бук болуп калган экем, көпкө ыйладым... Бирок, турмуш дагы да ийинден жулкуп тургузду. Дастанды бакчага даярдашым керек... Касиетке дары берип... Оор улутунуп алып кү­нүмдүк иштериме кириштим.
Ошол күндөн тартып жездемдин көз карашы түп тамырынан бери өз­гөр­дү. Артыман түшүп, баскан изимди кайтаруу анын өнөкөтүнө айланды. Мээримдүү көздөрү кайда барсам да артыман кубалап алчу болду. Телмирет да турат. Кээде ушул көздөрдөн качып жер безип кетким келет. Ушунча жылдан бери бирге жашап чын эле кыйбас адамдардан болуп калган экенбиз. Канчалык көңүлүмдөн ары катсам да болбой ушул адамга байланып калганымды сездим. «Аттиң ай, эмне үчүн тагдырыбыз ушундай болуп калды? Бирок, минтип жашоого да болбойт эле. Эмне кылуу керек? Кетип калуум керекпи? Кантсе да жездем эркек киши, канчага чейин бой жашайт эле. Бирөөнү алса, анда эжемдин күнү эмне болот? Дастанчы?» Ушул ойлор менен алпурушуп жүр­дүм.

ЧЕЧИМ

Жездем ошол күнү жумушунан кызуураак келди. Тамак жасап жаткам. Көпкө телмире тиктеп турду да, жаныма отура кетти.
– Кечээ кайда бардың?
– Жумуштан кеч калып курбу кызымдыкына калдым...
Ал бир саамга унчукпай калды да:
– Карачы колдоруңду... Түйшүк­төн колуң чыкпай, жаштыгыңды өт­көрүп... Кечир мени...
Колдорумду сылап турду. Канчалык колумду тартып алгым келсе да ушул мээримге арбалып тура бердим. Көзүмдө мөлтүрөп аккан жаштарды аяр аарчый берди.
– Эмне болду?
– ...
– Эмне кыл дейсиң?
– Мен кетишим керек,- дедим мен.
– Кантип кетесиң? Мен эмне болом? Касиет эмне болот? Дастандын тили апа деп чыга баштады. Анан кантип?
Мен чыдабай кыйкырып жибердим:
– А менчи? Мени ойлогон киши бар бекен бул жашоодо?.. Мен эм­не, темирден жаралыпмынбы? Мен да­гы бирөөгө эркелеп аялдык ба­кыт тапкым келет.
Жездем селт дей түшүп башын жерге сала күңгүрөнүп калды:
– Мени түшүнбөйт деп ойлойсуңбу? Бирок, сени эч кимге ыраа кө­рө албай жатсам кантем?
– Антип айтпаңыз! Касиет...
– Анда кантейин?..
– Мен кетишим керек,- дедим чечкиндүү.
Ошенттим да, ашкананын эшигин жаап чыгып өз бөлмөмө кирип кеттим. Көз жашыма ээ боло албай кийимдеримди жыйнап жаттым. Менин ар бир кыймылымды карап турган кичинекей Дастан бир нерсени түшүнгөндөй оор улутунуп коёт. Жүрөгүм «тыз»дей түштү. Касиет төрөгөнү болбосо кенедейинен мен багып өз баламдай болуп калган экен. Куду жүрөгүмдү кесип салып кетип бара жаткансып анын жүзүн карабаска тырышып кийимдеримди жыйнай бердим.
Ошентип, үйдөн чыгып кете бердим. Апамдан калган өзүбүздүн үйгө барып, жаңы жашоону баштоону чеч­тим. Бирок, баары мен күткөндөй болгон жок...

КӨЗ ЖАШ

Кетээрин кетип калганым менен жашоом тозокко айланды. «Касиет эмне болду? Дастан эмне болду?» деп көз жашым тыйылбайт. Бир күнү Дастанды алыстан болсо да көрө кетейин деп бакчага келе жаткан элем. Бакчанын короосунан чы­га берип, атасынын жетегинде кетип бара жаткан Дастанды көрө салдым. Чыдабай кетип кыйкырып жибердим.
– Дастан!
Кылчая калган ал мени көрө коюп колун бошотуп алды да, чуркап жөнөдү. Сагынышып калган экенбиз, бири-бирибизге жетип эле кучакташып калдык.
– Кайда кеттиң, апа? Мен сени сагынбадымбы...
– Эми кетпейм эч кайда... Мен сени таштап кетпейм...- дедим жаш аралаш.
Ушул учурда бизди карап көз жашын төгүп турган жездемди кө­зүм чалды. Бири-бирибизди көзү­бүз менен түшүндүк. Мен тагдырдан качып кутула албайт элем. Мен жашоодогу жалгыз жакын адамдарымдан ажырап жашай ал­ба­сымды ошондо түшүндүм.

ххх

Касиет ошондон көп узабай көз жумду. Ошого чейин Бакыт экөөбүз­дүн ортобузда эч нерсе болгон жок. Анткени, адамгерчиликтин арканынан аттап өтө албайт элек. Касиеттин ашын берген соң, Бакыт экөө­бүз баш кошуп, жер которуп кеттик . Азыр ортобузда үч балабыз бар. Касиеттин мага таштаган белеги Дастанымды өз ичимден чыккан балдарым менен кошо чоңойтуп тарбия бергим келет. Ага чыныгы апасы ким экенин убагы келгенде айтаармын. Дастанга болгонун болгондой түшүндүрүп берүү Бакыт экөөбүздүн алдыбызда турган чоң сыноо экенин да билем. Азыр аялзатына керек нерсенин баары бар менде. Бир гана артыбызга кылчайып өткөндү эстегибиз келбейт. Бирок, өткөнүң чийип салсаң жок болуп калчудай нерсе эмес экен. Ошон­дуктан, силерге айтып көөдө­нүмдү бошотуп алгым келди.

Даярдаган Нуржамал Жийдебаева



"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  5 
Комментарийлер(4)
10.09.2013. 22:37 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
0
Катталган:
16-06-2013
Соӊку аракети:
04-03-2014 10:04
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Кыргызстан
+2
Жашоодо эмнелер гана болбойт... Бирок Барчын сиз Бактылуу болууга тийишсиз!
24.09.2015. 14:25 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
325
Катталган:
18-09-2015
Соӊку аракети:
09-10-2018 08:00
Жынысы:
Белгисиз
+1
Ыйлаткан окуя екен, бирок озунузду еч качан куноолобонуз
09.12.2015. 17:41 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
9
Катталган:
18-11-2015
Соӊку аракети:
05-03-2016 08:53
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Бишкек
+1
Озун унутуп , бир тууганым деп канча жашадыныз...сиз бактылуу болууга тийишсиз..Бакыт сиздин уй-булонузго!!!
30.01.2017. 20:52 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
56
Катталган:
09-10-2015
Соӊку аракети:
05-11-2018 11:54
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Ош
+1
Сыноо да
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21471;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: