Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829   830   831   832   833   834   835   836  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

СҮЙҮҮ СОНАТАСЫ

№388 10-15-апрель, 2010-ж.


(Башы өткөн сандарыбызда)

Коридордо шаша-буша чуркап бараткан Рустамды агайы Шамил Исламович токтотуп калды.
– Рустамчик, Рустам, шайтан десе, репетиция болуп жатса кайда жүрөсүң?
– Кечирип коюңузчу, агай...
Рустам күнөөлүүдөй башын жерге салды. Ал түнкүсүн апасынан жашырынып автобекетте жүк түшүрүп иштей турган. Муну агайы деле билчү. Эки-үч күн репетицияга келбей койгон башка студент болсо ким билет, эмне кылып жиберерин, бирок Рустамга унчуга албады. Анын күнөөлүү болуп турганы да ичин жылытып жиберди. Деги эле студенттердин арасынан Рустамды өзгөчө жакшы көрчү.
– Мейли, анан сүйлөшөлү, азыр сен бара бер. Бир аздан кийин мен да барам, бир адамды күтүп жаткан элем. Тигине, ал дагы келип калды,- деп ары жакта келаткан узун бойлуу, сымбаттуу адамды утурлай басты.
– Макул.
Рустам агайынын колундагы ачкычты алып, ары жакка жүгүрүп кетти.
Шамил менен саламдашкан Иман болчу. Кийинки кездерде Гүлнаранын жүрөгү ооруп жүргөнүнөн улам Шамил жакшы тааныш врач бар дегенинен келген эле. Иман күлүмсүрөй кол узатты.
– Кандай, Иман? Гүлнара кандай?
– Жакшы эле. Анда-санда жүрөгүм деп калат. Өзүңдүн үй-бүлөң кандай?
– Жакшы эле. Жүрү, кабинеттен сүйлөшөлү.
Ал-жайды сүйлөшүп жай бараткан экөөнүн көңүлүн кайсы бир бөлмөдөн угулган музыка буруп жиберди. Иман шак токтой калып кулак төшөдү. Музыка жакын эле жерден угулуп жаткандай. Иман дем тартпай тыңшап калды.
– А-а, муну менин Рустамым ойноп жатат. Көптөн бери репетицияга келбей калганынан күүсүнөн тая түштүбү десем жок...
Шамил чындап эле кубанып турду.
– Музыканы өтө жакшы түшүнсө керек?
– Албетте, өзгөчө таланттуу бала. Курстун көзгө басар студенти. Жакында Алматыга...- деди сыймыктана бакылдаган Шамил сөзүн бүтүрбөй.
– Жүрү, жакын барып угалы да,- деп жиберди Иман.
Жаш баладай өрөпкүй түшүп, Шамилди дегдеңдете жетелеп алып музыка чыккан жакты көздөй жөнөдү. Эшик саал ачылып турган экен. Иман кең залдын ортосунда кыл кыякта ойноп отурган жигитти көрдү. Жүрөгү опколжуй түштү. Ал эми жигит бар дүйнөнү унутуп койгондой, жан дили менен ойноп жаткан экен. Ар бир кайрык жүрөгүнөн сызылып жаткандай эргип, өзүнчө бир кооз дүйнөдө жүргөндөй.
Иман калтырап кетти. Көздөрү чала жумулган жигиттин жүзүн эми даана көрдү. Эмнегедир анын кыл кыякта ойноп жатканы, чала жумулган көздөрү кимдир бирөөнү эске салгандай. Бул жигитти бир жерден көргөндөй. Кайдан көргөнүн эстей албай жатты. Бирок жүрөгүнө ушунчалык тааныш.
Шамил Имандын бир нерсе деп жиберерин сезип, колунан кармай калды.
– Чүш... Ойной берсин.
Жигит ойноп жатты. Иман эшикти акырын жаап, ойлуу бери бурулду.
– Ким бул? Бир жерден жолуктурган сыяктуумун...
– Кандай окуучум бар экен?
Имандын күңкүлдөгөнүнө маани бербей, Шамил өзүнчө сыймыктанып жатты. Ананчы, Рустамы залкар музыкант Иман Асановичтин көңүлүн өзүнө буруп жатса.
– Жакшы окуучуң бар экен. Бул жигитте чоң талант бар экени байкалат. Бирок...
– Эмне, бирок?
– Шамил, сага бул жигит кимдир бирөөнү элестетип жаткан жокпу?
– Жок, эмне болду?
– Эч нерсе.
Иман башын чайкады да, тез коштошуп кете берди. Атүгүл Гүлнаранын врачы тууралуу сүйлөшүүнү да унутуп койду. Шамил ийинин куушуруп, аны караган бойдон эч нерсени түшүнбөй кала берди.
Тепкичтерден тез-тез аттап бараткан Иман капилеттен жүрөгүнө бүлүк түшүргөн жигитти элестетип баратты. «Кайдан көрдүм эле?.. Кайдан көрдүм эле бул жигитти?.. Эмнегедир бардыгы тааныш. Кыл кыякта ойношу да, колдору да. Кызык...” Кайдагы бир жигитке ушунчалык беймаза болгонуна Имандын жини келип турду. Бирок чала жумулган көздөр, узунунан келген колдор, чачтар жүрөгүн эзип, тынчтык бербей жатты. Өз ойлору менен алек болуп баратып, алдыда келаткан аялга урунуп алды.
– Кечиресиз!
Ыңгайсызданган Иман аялга назар таштап койбой кете берди.
– Иман!
Шалдая түшкөн аялдын көмөкөйү катып, калтырай шыбыраганын Иман уккан да жок. «Ошол... Ай, Кудай ай! Өзү го...» Көздөрүнө жаш толгон Айша кайра-кайра ушинтип сүйлөй берди. Кымбат адамы эч нерсени сезбей узап баратканына Айшанын жүрөгү сыздап жатты.
– Айша эже, сизге эмне болду?
Кулагына угулган үндөн улам чочуп кеткен Айша уулунун курсташы Айнураны көрүп, карбаластай түштү.
– Менби, мен... Тиги эски таанышымды көрүп... Эмне, окууңар бүттүбү? Рустам кайда?
– Аны агай алып калды. Азыр келет. Баса, эже, бул сизге. Туулган күнүңүз менен!
– Рахмат, алтыным! Өмүрлүү бол! Айнуранын колундагы кутучаны алып, Айша болочок келинин алкап койду.
Бүгүн Айшанын туулган күнү эле. Ошого карата балдары менен шаар аралап, сүрөткө түшүп коёлу деген. Институтка келгени да ошондон болчу.
– Айша эже, тигине, Рустам менен Шамил агай. Какие они серьёзные...
Кыткылыктай күлгөн Айнура чуркап барып Рустамдын моюнуна асылды.
– Чүш... Апам...- деп Рустам Айнурага акырын шыбырады.
– Ну и что?
Айнура мурчуңдап таарына кетти. Аңгыча жетип келген Шамил Айшага күлө карады.
– Айша Кадыровна, кандайсыз? Бул шайтандарды карасаң деле! Ай, азыркы жаштар...
– Коюңузчу, жаштарда...- деп Айша күлө сүйлөдү. Апасын көрөрү менен Рустамдын көңүлү ачыла түштү.
– Апа, көп күттүңүзбү?
– Жок, кулунчагым, анча деле күтпөдүм. Топчулан, суук тиет.
Айша уулунун жакаларын кымтып, өнтөлөй кетти.
– Жок, Айша эже, сиз эми уулуңузду кичине баладай көрбөңүз. Кана, Рустам Иманович, сиздин ийгилигиңиз жөнүндө апаңыз менен бөлүшүүгө убакыт жетти го дейм.
– Жок, азыр эмес, агай.
Рустам кысылып кетти. Апасына бул маанилүү жаңылыкты өзү айткысы келди эле да.
– Жок, азыр эле айтышың керек. Апасынын туулган күнүнө мындан артык белек болобу? Угуп туруңуз, Рустам тандалган окуучулардын катарында Алматыга сынакка бармай болду!
– Ураа!
Айнура Рустамды чопулдатып өпкүлөп жиберди.
– Мен билгем... Сени тандашарын билгем!
Айша эмнегедир бул жаңылыкка кубанган жок. Кубангандын ордуна кандайдыр бир тынчсыздануу, кооптонуу эне жүрөгүнө бүлүк салып жиберди.
– Апа!
Уулунун суроолуу көз карашын көрүп, Айша уялып кетти.
– Мен эмне болуп турам?.. Куттуктайм, балам! Бул да болсо ийгилик. Кап, оозума да сөз келбей... Келчи, өөп коёюн!
Айша Рустамдын чекесинен өөп алды.
– Чоңоёт деген ушул да... Балапаным десе.
Бирок Айшанын дилинде сызылган тымызын өкүнүч бар эле. «А-а, кулунум ай, канчалык алыстатайын десем да, баары бир ата жолу менен кетмей болдуң го... Ал жол кандай татаал экенин билсең... Мейли эми, узун жаның аман жүрсө болду...» деген ойлор уюлгуп жаткан эле. Кайрадан салмактуу кадам таштап, артын кылчайып карап койбой кетип бараткан Имандын элеси көз алдына тартыла түштү.
– Апа!
Айша дендароо болуп турганын сезип, калп эле күлүп калды.
– Мен эмне болуп турам?
– Эмне туруп калдык анда, басалы, ээ?
Рустам апасын аяй карап, төртөө ээрчише узап баратышты.

Нуржамал Жийдебаева

(Уландысы кийинки саныбызда)



"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  0 
Комментарийлер(2)
13.04.2010. 15:40 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
43
Катталган:
04-11-2009
Соӊку аракети:
02-10-2013 22:20
Жынысы:
Белгисиз
0
качааан бутот ээээ бутуруп жанысын баштасанар боло
18.04.2010. 17:58 
Тайпасы:
Комментарийлердин саны:
0
Катталган:
01-01-1970
Соӊку аракети:
01-01-1970 00:00
Жынысы:
Белгисиз
0
Эмнеге ушундай кыска жазышат я?
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21471;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: