Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829   830   831   832   833   834   835   836  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

СҮЙҮҮ СОНАТАСЫ

№391 30-апрель - 6-май, 2010-ж.


(Башы өткөн сандарыбызда)

– Балким, башка аялдан бактылуу болот белең? А сен антпедиң. Таштап кете албай койдуң. Сен ашкере мээримдүү, ашкере адамгерчиликтүү жансың, Иман. Сенден башка бирөө болсо, мен деле баш оогон жакка басып кетмекмин. Бирок мен да сенсиз жашай албасымды түшүндүм. Анан да таптакыр эле үмүтүм үзүлбөй койду. Өзүң деле билесиң го, кайда гана барган жокмун. Бирок үмүтүм үзүлгөндө кеч болуп калган экен. Эми айтарым, Иман, жоголгон уулуңду изде. Чоңоюп калгандыр эмдигиче, түшүнөт. Түшүнбөсө да издеп табуу – сенин парзың.
Иман Гүлнаранын сөзүн бөлдү.
– Эмне деп жатасың, ыя?! Кайдагыны айтып жүрөгүмдү козгобочу! Батыраак айыгып кетейин десең боло!
Имандын үнү калтырап чыкты. Ал терезени карап бир аз турду да:
– Кой, мен жолго даярданайын,- деп ооз учунан күңкүлдөп, аялы менен коштошуп койбой палатадан чыгып кетти.
Ордунан араң турган Гүлнара терезеге жакын барып, күйөөсүнүн артынан телмире карап кала берди. Ал Имандын кычыраган карды жиреп өзүнөн-өзү буулугуп, кыжалат болуп баратканын далысын карап эле сезди.
Иман болсо алдыда тагдырдын бороон-чапкыны күтүп турганын сезбей узап бараткан эле. Балпалактап жааган кар тез эле анын караанын көрсөтпөй салды.
Шырп алдырбай акырын баскан Айша дагы да болсо чөк түшүп отуруп алып кыл кыягы менен алышып жаткан уулун көрүп, анын көктүгүнө таң берди. «Мынчалык эмне көжөлдү, байкуш бала? Дүйнөнүн бардык рахатын ушул кыл кыяктан алчудай болду го...»
Рустам башын көтөрө калып маңдай­ындагы терин аарчыды да, күнөөлүү жылмайып койду.
– Алың кандай, балам? Казактарды жолго таштачудайсыңбы?
– Көрөбүз го, апа. Бирок ал жакка казактар эле эмес, бүт Азия боюнча кыл кыякчылар барат эмеспи, жүрөксүп турам.
Рустамдын көзү апасынын колундагы нерсеге түштү.
– Колуңуздагы эмне, апа?
– Булбу? Бул сага, балам.
Айша колундагы тумарды өйдө көтөрдү. Бурчтарында көз мончоктор тизилген кадимки эле үч бурчтук тумар.
Рустам күлүп жиберди.
– Эмне, апа, ушуга да ишенесизби?
– Шайтан десе, күлбө. Бул ийгилик алып келет. Кана, кел, көзү жамандан, сөзү жамандан сактасын. Моюнуңдан эч түшүрбө.
Айша тумарды уулунун моюнуна илип жатып, жалына кетти.
– Козум десе, деле боюң теректей болуп кайда баратат, билбейм.
Айша ырым кылган бул тумар атасыныкы экенин Рустам билген жок. Балапанын коргогон чымчыктай уулун жаман көздөн сактаган эне байкуш ушинтип узатып калды.

***

Алматы. Кең зал. Музыканын толкунунда термелген эл. Сахнанын артында тыпырай баскан адамдар. Ары-бери өткөндөр кайдыгер сыяктуу обочодо жалгыз турган жигитти таң калып карап коюп жатышты.
Рустам кыл кыягын колуна мыкчый кармап алып сахнага чыкчу мөөнөтүн күтүп, бир калыпта ойлуу турду. Бир аз чытылган кабагы болбосо, жүзүндө эч бир апкааруу, жүрөксүү сезилбейт. Балбылдаган кош жанары гана купуя сыр каткандай муңайым.
Аңгыча Шамил келип Рустамдын далысынан аста таптай кулагына шыбырады:
– Ну, дорогой, азыр чыгасың. Техника, техниканы унутпа, макулбу?
Оозун жыйып алгыча эле алпаруучу кыздын коңгуроодой үнү:
– Жаш талант, Иманов Рустам!- деп жа­ңыра түштү.
Иман алдыда кадырлуу коноктордун катарында отурган эле. Кыл кыякты оңдой кармап чыгып келаткан баягы жигитти дароо тааныды. “Ооба, ошол...”
Эмнегедир өзү чыгып жаткандай апкаарып, жүрөгү туйлай түштү. Кең залдын ортосунда турган жигиттин кыймыл-аракети, өңү тааныш көрүнө баштады.
Рустам аста жүгүнүп коюп ойной баштады. Сыбызгыган күү кең залга толуп чыкты. Жигиттин жүрөгүнүн ар бир кагышы музыканын кайрыктары менен кошо термелип жаткандай. Иман таң кала карай берди. Сезимди сергитип, жан дүйнөңдү козгоп черткен адамды биринчи көрүшү. Иман эле эмес, бүт эл сыйкыр музыканын дүйнөсүнө арбалгандай тымтырс.
Рустамдын бул учурда көөдөнү алып учуп, өзү да асман-жердин ортосунда тургандай абалда эле. Ушул жерде ушул күүнү угуу үчүн жаралгандай залдагы элди да, өзүн да унутуп, жан дили менен ойноп жатты. Акыркы кайруусунда башын силке берип моюнун бурганда, Имандын көзүнө баягы кызыл тумар көрүнө түштү.
«О-о, Кудай, эмнени көзүмө көргөзүп турасың? Бул менин тумарым го, кандайча?..» деп күбүрөп жиберди.
Курч көздөрү Рустамдын өңү-башын сыдыргыдан өткөрүп, дилинде сызылган капилет ойдон өзү коркуп кетти. Бир саамга тигилип туруп, эрксизден көзүн жумуп жиберди.
Ооба, канчадан бери учугу түгөн­бөгөн ойлордун жообу, бул жигиттин өзүнө окшоштугу болчу.
«Жок, жок, түшүм, түшүм болуш керек...» деп жанталаша кобурап жиберди. Башы дүңгүрөп, кол чабуулар менен сахнадан чыгып бараткан Рустамды карап, катты да калды.
– Имаке, эмне болду?! Өңүң кантет?!- деди күйпөлөктөгөн досу.
– Жок, жок, эч нерсе эмес!
Өңү чөптөй кубарган Иман чалы­нып-чулунуп сахнаны көздөй умтула берди. Көөдөндөгү оргуштаган сезимдерден денеси титирей сахнаны көздөй жөнөдү. Ал өмүрүндөгү качандыр бир жоготкон бактысына талпынып бараткан эле.
– Ай, шайтаным, ушундай мыкты ойнодуң да! Мен билгем, мен сага ишенгем, азамат!
Катуу бакылдаган Шамил Рустам сахнанын артына өтөрү менен кучактай калды. Көздөрүнө жаш чайыган Шамил шакиртин боорунан чыгарбай көпкө кучактап турду.
Мына, канчадан бери көжөлгөн эмгегинин кайрымжысы!
Ал эми Рустам дале бир калыпта. Болгону, өмүрүндөгү зор ишти аткарып койгондой жеңилдене түшкөнүн сезди. Агайынын кучагынан эптеп бошонуп, шалак этип орундукка отуруп калды. Көкүрөгү жеңилдей түштү. Шамил гана толкуган кубанычын жашыра албай «ай, азамат!» деп беш айтып, өзүнчө кубанып жүрөт. Агайына бир чети күлкүсү келип, бир чети эреркей түштү. Апасынан кийинки эле жакын адамы ушул Шамил агайы. Апасын эстээри менен ордунан ыргып турду.
– Агай, азыр, бир мүнөт... Апама телефон чалам деп убада берген элем. Мен азыр...- деп чуркап жөнөдү.
Ошол учурда Шамил ары жактан көрүнө берген Иманга карап, кыйкырып коё берди.
– Имаке, көрдүңбү, ыя?! Менин Рустамымды көрдүңбү?! Чымындын учканы угулуп турду го, чиркин! Талант, тубаса талант эмей эмне, ээ?!
Иман анын сөздөрүн угуп-укпай басып кетти. Көзүнө көрүмчүдөй кайып жоголгон элести издеп, алды-артына кылчактап жатты. Астында ким сүйлөп жатат, ким турат, ага азыр баары бир эле. Жүрөгү солкулдап, уулун издеген ата миң мертебе жаратканга жалынып жатат. Бирок ал күнү ата-баланын жолугушуусу болгон жок. Сахнанын артын беш айланып чыгып өңүнөн кетип, алдан тайып отуруп калды. Дубалга сүйөнүп, бир жерди тиктеп отурган досун Анвар сахнанын артынан тапты.
– Ой, сен эмне отурасың? Концерт аяктагандан бери ары карап, бери карап сени таппайм. Мунун чокунган попко окшоп отурганын көр, ха-ха-ха... Жүрү эми, мейманканага,- деп Иманды колтуктап алган Анвар досунун өңүн байкап, чочуп кетти.
– Иман, сага эмне болду?
– Эч нерсе.
Ордунан теңселип араң турган Иман дагы эле эки жагын үмүттүү карайт.
Күрсүнүп алып досунун жетегине көнүп берди. Мээси лукулдап чыккан Имандын көз алдында дагы эле кызыл тумар. Ооба, ошол тумары Айшада калган экен.
Бир жолу мончогу үзүлүп кетип, “мончок тагып келем” деп кеткенин эстеди. Ошол боюнча унут болуп калган эле.

Нуржамал Жийдебаева

(Уландысы кийинки саныбызда)



"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  0 
Комментарийлер(3)
03.05.2010. 12:54 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
43
Катталган:
04-11-2009
Соӊку аракети:
02-10-2013 22:20
Жынысы:
Белгисиз
0
эээээй кызык окуя деги аягы жок
06.05.2010. 04:30 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
18
Катталган:
14-03-2010
Соӊку аракети:
20-09-2013 13:19
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Texas
0
tagdyr dee...
10.05.2010. 09:18 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
45
Катталган:
10-04-2010
Соӊку аракети:
07-06-2010 16:08
Жынысы:
Белгисиз
0
эх! чиркин!
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21471;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: