Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829   830   831   832   833   834   835   836  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

СҮЙҮҮ СОНАТАСЫ

№392 7-13-май, 2010-ж.


(Башы өткөн сандарыбызда)

Рустамдын чытылган кабагы, толкун кара чачтары, башын аста серпип койгону кайрадан көз алдына тартылып, Иман эрксизден онтоп алды. Көрсө, көкүрөгү бекер уйгу-туйгу болбогон экен да. Тагдырдын тамашасын карачы, катуу жерге алып келип камаганын.
Мейманкананын жанынан түшүп калышты. Досу жолду ката бир нерселерди күбүрөп келаткан Имандын жоругун түшүнбөй башы маң. Акыры чыдабай кетти.
– Айтчы, бай болгур, сени жылан чагып алдыбы?
– Жыландан да жаман,- деди Иман.
– Эх, досум, сен экөөбүз эчен жыландын уюгунан аман чыкпадыкпы! Айт, эми, кандай жы...- деп келаткан Анвардын сөзүн Иман бөлүп жиберди.
– Анвар, билесиң го... Айша... Айшадан төрөлгөн балачы, менин уулум... Ошол...- деп мукактанган Иман галстугун булкуп жиберип, аптыга сүйлөдү.
– Мен чыгып жөнөөрдөн мурда сахнага чыккан жигит... Ошол менин уулум!
– Эмне?! Акылың жайындабы?!
Анвардын оозу ачыла түштү.
– Ооба, ошол. Мен аны мурун эле көргөм. Бирок бүгүн анык тааныдым,- деди Иман.
Экөө унчукпай калышты. Калчылдаган колдору менен тамекисин бир жандырып, бир өчүргөн Иманды Анвар аяй карап турду да:
– Аны кантип тааныдың, Имаке?- деди.
– Билбейм, Анвар, билбейм. Жүрөгүм тааныды окшойт.
– Ал билеби?
– Эмнени?
– Атасы сен экениңди, макоо?! Атасы бар экенин?!
– Билбейм,- деди оозу бош.
– Билбейм дейсиң да! Деги сен эмнени билесиң, ата сөрөй?!
– Мобул жерим айтып жатат, Анвар! Айшадан кеткенден бери эч кабарын албаганым менен, ал бала менин мобул жеримде жашап келди. Көңүлүмөн канчалык сүртүп салайын десем да, көөдөнүмдү курттай жеген өкүнүчтү алып сала албадым. Кымбат нерсемди жоготуп алгандай ушул убакка чейин жан дүйнөм кемип келди.
Анвар муңкана күбүрөнгөн Иманды кучактай калып ичкери жетелеп жөнөдү.
– Болду эми, болору болду. Эртең сынактын жыйынтыгы болот. Ошондо...
Концерттик зал. Кайрадан сахнаны тигиле тиктеп, чыдамсыздык менен жыйынтыгын күткөн талант күйөрмандары. Имандын көөдөнү күйүп-жанып, Рустамды издеп сахнаны жүз айланып жатты. Аңгыча эле жеңүүчүлөрдүн тизмеси да айтыла баштады. Өрөпкүгөн көөдөнүн баса албай демиккен Иман алпаруучу кыздын «Кыргызстан! Жаш кыл кыякчы Иманов Рустам» деген үнүн угары менен ыргып турду. Анткени Рустамга тапшыруучу белекти Иман тапшырарын Анвар алдын ала сүйлөшүп койгон эле.
Алпаруучунун үнү кайра жаңыр­ды:
– Ал эми атайын дипломду кыргыз элинин дагы бир музыканты Иман Тайырович тапшырат!
Дүркүрөгөн кол чабуулардан башы айланган Иман сахнага кадам шилтеди. Бул ааламда уулунан башка эч ким жоктой бүт дүйнөнү унутуп калды. Бир көргөнү – сумсайыңкы жүзүн бурган Рустамдын көздөрү. Рустам да калтырай түштү. Эчен жолу сыртынан көргөнү менен, биринчи жолу жүз көрүшкөнү ушул. Бул жакка келгенин да билген эмес.
Бири-бирине басып келаткан экөөнүн жүрөгү үн алыша онтоп жатканын эч ким сезген жок. Иман көздөрүндөгү жашын сүртүүгө чамасы келбей баракчаны алпаруучу кыздан алып, уулуна жакын келди. Жүрөгү булкуна түшкөн Рустам да Иманды түз карады. Бири-бирине тигилген көздөрдө таарыныч да, өкүнүч да, сагыныч да, өксүү да турду.
«Атаке, ата дебегенде эмне дейин? Акыры ушинтип жолугат белек? Сен да келет экенсиң го... Мен сенин аталык мээримиңе зар болбодум беле... Эс тарткандан бери күтпөдүм беле... Апам экөөбүз сени күтүп...» деп жатты Рустамдын кусага толгон жүрөгү.
«Уулум, бир көргөнгө зар кылдың го... Келчи, маңдайыңдан искейин. Жытыңа зар болдум, балам!..»деп Иман уулунун караанына жалбарып жатты. Ал эми дүркүрөгөн кол чабуулар ата-баланын биринчи кездешүүсүн куттуктагандай көпкө басылбай турду.

***

Анвар Иманды көрүп демиге чуркап келди да:
– Иман, ал бүгүн кетет экен. Самолёт азыр абага көтөрүлгөнү жатыптыр. Бол, жетишип калалы,- деп шаштырып кирди.
Иман сөздүн төркүнү ким жөнүндө экенин биле койду. Рустам менен канча жолу сүйлөшөйүн деп аракет кылса да, андан безилдеп качып туруп алды. Айласы кеткенде Шамилди ортого салып көрсө, аны да укпай коюптур. Эми болсо «Кыргызстанга кетип жатат» деп Анвар келгенден кийин эмне кыларын билбей калды.
– Эмне турасың, бол деп жатам?! Дегдеңдете жетелеген Анвар түз эле аэропортко баруу үчүн такси кармоого киришти. Алар аэропортко жетип келгенде аз гана убакыт калган эле.
– Тигине, кетип баратат,- деди Анвар.
Рустам кыл кыягын колуна алып, сумкасын асынып бараткан экен. Алдында турган Иманды көрүп кабагын бир жыйрып алды да, эч нерсе болбогондой жанынан өтүп кетти. Иман ордунан обдула берди.
– Уулум!- деди буулуга.
Рустам укмаксан. Узап баратканын көрүп чыдабай кеткен Иман кыйкырып жиберди.
– Рустам! Токточу, уулум!
– Мен сиздин уулуңуз эмесмин!
Рустам жай бурулуп, Иманды суз карады.
– Мен сенин атаңмын, Рустам! Мен издеп... Айша... Коё турчу, уулум, сүйлөшөлүчү?!
Иман жалынып жиберди.
– Жок, Иман Тайырович, мен сизди тааныбайм, тааныгым да келбейт! Мындан ары мага уулум деп кайрылбаңыз. Ал эми апам... Апам үчүн сиз эбак өлгөн кишисиз... Мени күтүп калышты... Кош болуңуз!
Рустам тез-тез басып жөнөдү.
– Уулум, токточу! Мен... Рустам, токто дейм! Мен атаңмын, акылсызым!
Иман жүгүрө күзөт постуна жөнө­гөн уулуна кардыга кыйкырып жиберип, артынан чуркап жөнөдү. Имандын жалынычтуу үнү казактын ээн талаасына жаңырып барып акырын сиңип кеткенсиди. Ал уулунун артынан эле эмес, унут болгон бакытынын, жаштыгынын артынан чуркап бараткан эле.
Самолёт акырын абага көтөрүлүп баратты. Иман чуркап барып тизелей жыгылды. Жыгылган калыбында акыркы үмүтүн алып бараткан асманды армандуу карап жата берди. «Бүттү, ал кетти. Артына бир кылчайып койбоду. Чала! Мага убал жок! Өз боор этимден жаралган балама мен бир кылчайып койдум беле?! Мына, бардык нерсенин эсеси чыгат деген ушул! Чала, сага!» деп өзүн-өзү жектеп жатты. Өмүрүнүн бир белин ашып койдум деп жүргөндө мындай тагдырга кабыларын кайдан билди.
– Имаке, кой эми, тур,- деп колтуктап алган Анвар үнүн канчалык кайраттуу чыгарайын десе да, мууну бошоп бараткан эле.
– Эх, досум, досум!- деп күңкүл­дөгөн Иман Анварды телмире карады.
– Бул эмне деген жаза, ыя, досум?
– Койчу, Иман, ал бала эмеспи. Азыр түшүнбөсө кийин түшүнөт, анчалык кейибечи.
Ээрчишкен эки дос таксини көздөй басышты. Тополоңу тоз болгон тагдырдын каардуу бороону Иманга дагы эмнелерди камдап турганы азырынча белгисиз.
Бакыт кесеси толук болбойт тура. Иман капилеттен уулун таап, бөксөсү толуп турган күнү Гүлнара оор абалда жаткан. Чабалактап эсине келип-келбей жатып эле ойлогону Иман. Эптеп көзүн көрүп, чачынан бир сылап өлсө арманы жок эле. Бирок эмнегедир Иман кечигип жатты.
Көзүн ача салып «ал келдиби, айткылачы, Иман келдиби?» дейт. Анан кайрадан көзү аңтарылып, эсин жоготот. Асыл эже күйпөлөктөп жанынан чыкпай «айланайын, ай, Иманың ким эле?» деп эчен сураса да жооп ала албады.
– Байкуш аял, ай!- деп оор үшкү­рүнгөн Асыл эже Айшанын кабинетине капаланып кирди.
– Эмне болду, Асыл эже?- деди Айша таң кала.
– Тигил байкуш аялды айтам. Оозунан эле Иманы түшпөй койду. Баласыбы же күйөөсүбү билбейм. Эсине келип-келбей эле ошону сурап жатат.

Нуржамал Жийдебаева

(Уландысы кийинки саныбызда)



"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  0 
Комментарийлер(3)
10.05.2010. 19:12 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
23
Катталган:
22-04-2010
Соӊку аракети:
12-04-2015 21:13
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Новосибирск
0
Ушул тема качан бутот? Сайтка кирсен эле ушуну коросун.
10.05.2010. 23:50 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
17
Катталган:
12-09-2008
Соӊку аракети:
03-03-2018 21:56
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
KG CITY
0
hmm jakwu jerine keliptirda!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! kobuurook jazgulachu suranam!!!!!!!
11.05.2010. 12:31 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
43
Катталган:
04-11-2009
Соӊку аракети:
02-10-2013 22:20
Жынысы:
Белгисиз
0
давайте закруглятса
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21471;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: