Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

СҮЙҮҮ СОНАТАСЫ

№393 14-20-май, 2010-ж.


(Башы өткөн сандарыбызда)

– Иман дейсиңби?!
Айша ордунан ыргып турду. Жүрөгүнүн түпкүрүнө катылган бул ысымды угары менен тааный койду.
– Ооба, анча эмне чочуладың?
– Эч нерсе, мен азыр...
Айша шаша-буша жөнөп калды. Гүлнаранын абалы оорлоп, реанимацияга которушкан. Ошондон бери өзүн күнөөлүү сезип, чүнчүп да кетти. Азыр Имандын атын укканда, Айша Гүлнаранын көз карашын эстей койду. «Жок, андай болушу мүмкүн эмес! Эмне, дүйнөдө Иман деген аттар азбы?..» деп өзүн жошутканы менен, өзүнүн Иманы экенин көңүлүнүн түпкүрүндө туюп турду.Халатын желбегей жамынып, учуп-күйүп палатага кирип барды. Керебетте билинер-билинбес дем алып, өңү керсары тарткан Гүлнара алсыз кыңылдады:
– Иман, сенсиңби?
– Жок, мен Иман эмесмин. Гүлнара, мен Айшамын.
Калтырап кеткен аял керебетке эңкейе калып шыбырап жиберди.
– Айтчы, сиңдим, Иман... Иман сенин...
Айша буулуга сөзүнүн аягына чыккан жок.
– Иман, келчи, келчи... Мени алып баратат, Иман...
Айшанын сөзүн укпаган Гүлнара кайрадан жөөлүп, Иманды чакырып кирди. Шалдайган Айша Гүлнаранын сулуу жүзүн телмире тиктеп турду. «Көрсө, Имандын аялы ушул экен да. Аттиң ай, айланган тагдырлар ай, ким экенин билбеген боюнча эле калсам эмне?..» Гүлнаранын күнү эсептелүү калганын эстегенде жүрөгү мыкчылып кетти. Алсыз кыңылдап, жашоодогу жалгыз жакын адамын чакырган аны чыдап карап тура албай, Айша чыга качты.
Реанимация. Кулак-мурун кескендей жымжырттыктан жүрөгүң сыгылат. Башын эки колдоп мыкчыган калыбында эстеликтей бир чекитти тиктеген Иман отурат. Айша аны алыстан карап турду. Иман байкаган жок. Акыры чыдабай кетти да, тез-тез кадам шилтеп жанына келди. Бирок дагы да үн катканга даабай турду. Акыры үнүн жасап жөтөлүп койду. Башын шак көтөргөн Иман маңдайындагы ак халатчан аялды көрө коюп чочуп кетти. Үмүттүү карады.
– Доктур, айтыңызчы, абалы кандай?
Имандын жалынычтуу үнүн угуп, чыдабай терс бурула берди.
– Эмне, үмүт жокпу?
Айша дагы эле үнсүз.
– Эмне унчукпайсыз?!
Жаалдана кыйкырып жиберген Иман эки аттап жетип келип, Айшанын ийининен булкуп жиберди.
– Эмне мынча кыйнайсыңар?! Айт дейм, үмүт барбы?!
– Билбейм, Иман, абалын өзүң көрүп турбайсыңбы.
Акырын үн каткан Айша жаш толгон көздөрү менен Иманды тике карады.
– Иман...
Аялдын добушу ушунчалык тааныш сезилип кетти. Кайдан укту эле, бул добушту? Аялдын жүзүнө эми серп салган Иман дендароо болуп туруп калды. Мындан жыйырма жыл мурун так ушул жаш толгон көздөр өзүн телмире тиктеп турбады беле.
– Айша...
Айша башын аста ийкеди.
Алдында турган аялды мурунку Айшага таптакыр окшоштура албай турду. Өтө өзгөрүлгөн экен. Бир гана көзү өзгөрбөптүр. Баягы мээримдүү көздөр азыр деле ошол мээримин жоготпоптур.
– Айша, сен кайдан?!
Имандын оозунан ушул сөз араң чыкты.
– Мен ушул жерде иштейм.
Экөө унчукпай бири-бирин карап тура беришти.
– Сени күтүп калды, Иман. Бар, кеч болуп кала электе. Өзүңдү колго ал, суранарым. Сени гана күтүп жатат өңдөнөт,- деди да, Айша шарт бурулду.
– Мени күтүп... Эмне, такыр эле... Жок, жок, кантип эле ошондой болсун?!
Далбастап палатага бой урган Иман кирип барып, көргөн көзүнө ишенбей катып калды. Керебетте чачтары иретсиз жайылып, Гүлнара араң гана дем алып жаткан экен.Иман акырын жакындады. Ушул үч-төрт күндүн аралыгында аялы ушунчалык өзгөрө түшкөнүнө ишенбей турду. Бир аз күн мурун эле узатып калбады беле. Иман жакын келип чөгөлөй отурду.
– Гүкү...
Үнү буулугуп араң чыкты.
– Гүкү дейм, көзүңдү аччы, мени карачы!
Иман колдорун ала койду да, чочуп кетти. Анын колдору муздактай туюлду.
– Коркутпачы, Гүлнар! Мени коркутпачы, асылым!
Иман калтыраган үн менен шыбырап жиберди. Ушуну эле күтүп тургансып, Гүлнара көзүн алсыз ачты.
– Иман, келдиңби?
– Мен келдим, мен жаныңдамын, алтыным!
Колдорунан, жүзүнөн өпкүлөп жиберди.
– Айыгам дечи! Бир ооз бир нерсе дечи! Мени таштабайм дечи!
Жан дүйнөсү будуң-чаң түшкөн Иман жалынып-жалбара берди.Гүлнаранын деми улам оорлоп баратат. Бир нерсе дейин дейт, бирок айталбай жаткандай. Көздөрү гана жалынычтуу тигилип, Имандан көзү өтүп баратат.
– Има-ан!
– Гүлнар, кантип ушундай болсун?! Мен сенсиз кантип жашайм?!- деп өксүп жиберди.
– Кечир, мени!
Эптеп ушуну айтууга үлгүрдү да, колдору шалак дей түштү. Моюну ак куунукундай суналып, тынч алып жатып калды.
– Жок!..
Бакырып жиберген Иман Гүлнара-нын башын кучактай калып көзүнө тигилди. Көздөрүнүн нуру өчүп бараткан эле. Аялынын жансыз денесин кучактап, Иман өксүп жыгылды.

***

Ээн бөлмөдө пианинонун үнү муңканат. Имандын болгон жумушу эле ушул болуп калды. Ээн бөлмөнү аралап басып жүрөт да, максатсыз бир жерди тиктеп отура берет. Гүлнараны койгондон бери эки-үч жума өттү. Ошондон бери жарытылуу тамак ичпейт. Ишине барганды таптакыр токтотту. Өлүү болуп көрдө жок, тирүү болуп элде жок эптеп жүргөнчө Гүлнаранын жанына барып суналып жатып алгысы келет. Жалгыздык жанына батып, өлгүсү келип турду. Бирок жашоо улана берди. Түшү эмес же өңү эмес бул абалда канча жүрөт эле, ким билсин?
Адатынча ээн бөлмөлөрдү максатсыз кыдырып жүргөн Иманды эшиктин коңгуроосу чочутту. Кимге керек болуп калды экен, бул кең дүйнөдө? Иманды жоктогон адам да болот экен, ээ? Шашып-бушуп эшикти ачып жиберди. Досу Анвар турган экен. Имандын жүдөгөн жүзүнө көз чаптырып алды да, наалып кирди.
– Ай, билдим эле да, билдим эле!
– Эмнени билдиң эле?
Иман таң кала түштү.
– Гүлнараны тирилтип алчудай болуп мүңкүрөп отурганыңды. Эй, макоо, жумушка барбаганыңа канча күн болду?!
– Мен барбайм, Анвар, убара болбо! Мени жалгыз койчу!- деп кол шилтеп алып шылкыя баскан Иманды чыканактан кармап токтотту.
– Сен эмне жаш бала болуп турасың?! Өлгөндүн артынан кошо өлгөн адамды мен уга элекмин! Албетте, орду толбос жоготуу, бирок ошону менен жашоо токтоп калган жок го... Сен жашашың керек, досум! Гүлнара үчүн өлбөс-өчпөс музыка жаратышың керек! Эртеңкилер айта жүргөндөй керемет музыка жаратышың керек! Байкуштун артынан туяк да калбады!
– Сен антип жарамды тырмабачы, Анвар! Мени жайыма койчу!
Иман шалак этип отуруп калды.
Экөө тең унчукай өз ойлору менен алек болуп жатышты. Анвар келгенде анча элес албаган экен. Караса, бөлмөнүн бардык жерине Гүлнаранын сүрөтүн жайнатып илип коюптур. Чоңу да, орточосу да, кичине рамага салынганы да жайнайт. Суктандырган сулуу жүз бирде күлүмсүрөп турса, бирде кабагын чытып, бирде кашкая күлүп, бирде муңайым, айтор, сүрөттөр жайнайт.
– Ушул сулуу жан да топурак алдында калды го, чиркин!
Анвар сүрөттөрдүн арасында мүрүсү сынган бүркүттөй мүңкүрөп отурган Иманды аяп, каңырыгы түтөп кетти. «Кой, минтип таштап кетсе, эртең эле кайгысына чыдабай ичип кетчүдөй же өлүп алчудай, эптеп алаксытканга аракет кылуу керек...»
– Имаке!
– И-и...
– Балага бардыңбы?

Нуржамал Жийдебаева

(Уландысы кийинки саныбызда)


"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  2 
Комментарийлер(2)
17.05.2010. 20:48 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
15
Катталган:
22-04-2010
Соӊку аракети:
19-09-2015 04:14
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Москва
0
булар дагы адамды кыйнап бутпос болду го
19.05.2010. 06:37 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
45
Катталган:
10-04-2010
Соӊку аракети:
07-06-2010 16:08
Жынысы:
Белгисиз
0
"тагдырдын таштак жолунда араба суйроп мен барам"-деген ушул.
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21232;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: