Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

СҮЙҮҮ СОНАТАСЫ

№395 28-май - 3-июнь, 2010-ж.


(Башы өткөн сандарыбызда)

Иман андан ары эмне деп айтарын билбей карбаластап кетти.
– Иман, жай отуруп сүйлөшчү сөздөр көп. Өзүң көргөндөй уулуң да чоңоюп калды. Кезигип сүйлөшөлү деп ойлогом.
– Качан сүйлөшөлү?
Эртеси күнү кезигерин болжошсо да, экөө тең трубканы колунан чыгаргысы келбей турушту.
– Анда эртеңкиге чейин.
– Ыйманда жат!
– Түнүң бейпил болсун!
Имандын бир аз каргылданган үнүн уккан Айшанын кубанычтан жүзү албырып, жүрөгү алып учуп турду.
Эртеси Айша биринчи жолу жолугууга бараткан секелектей алып учуп, үйүн жыйнап, тамагын даярдап жатты. “Чиркин, көңүл карыса да, жүрөк карыбайт” деген чын экен го... Жүрөгүм алып учуп жатканын кара” деп өзүнө-өзү таң калып коёт. Аңгыча эшиктин коңгуроосу чыр дей түштү. Эшиктин алдында бири-бирин көпкө тиктеп турушту. Биринчи Айша эсине келди.
– Эмне туруп калдың? Кел, үйгө кир.
Конок үйгө өткөн Иман жупуну жасалгаланган үйдү айланта карап алды. Ушул шаардын ичинде, карыш эле жерде өзүнүн баласы жашап жүргөн тура. Кандай оор күндөрдү башынан өткөргөнүн ким билет. Ушул учурда өзүн эң жексур, дүйнөдө жок таш боор адамдай сезди. Ага баары бейтааныш эле. Экөө унчукпай көпкө отурушту. Ортодо жыйырма жылдан берки таарыныч, айтылбаган сырлар бар эле. Мына ошол нерсе алардын жолун бөгөп жатты.
– Эмне унчукпайсың? Сүйлөп отурсаң.
– Сүрдөп жатат окшойм,- деди Иман өзүн зордоп жылмайып.
– Менден сүрдөчүдөй жөнүң жок болуш керек.
– Ортодон канча жыл өттү?
– Жыйырма жыл.
– Да... Бүтүндөй өмүр дечи. Айша, чын эле ушул аралыкта турмушка чыккан жоксуңбу?
Айша кимдир бирөө камчы менен чаап жибергендей жыйрыла түштү.
– Бул суроону башкадан болсо да сенден күткөн эмесмин.
– Кечир!
– Эх, эркектер! Аял тууралуу эмнени билип коюпсуңар. Жок дегенде...
– Сага катуу тиерин билбепмин.
– Сенде эмне күнөө? Болгону, табиятыңар ошол да.
Айша ордунан туруп, терезе тарапка басты. Ортодо сөз уланбай экөө тең өз ойлору менен алек эле. “Эй, ушундай копол жайым бар да. Эмнеге антип сурадым, табалагандай болуп?.. Андан башка эч нерсе оюма келбей туруп албадыбы. Катуу таарынтып алдым. Ка-ап...” Иман дасторкондун четин кармалап бушайман болуп жатты. Акыры чыдабай терезени тиктеп турган Айшага жакын барды.
– Кечирип койчу...
Кулагынын түбүнө шыбыраган Имандын ысык илебинен Айша дирилдей түштү. Карегине айлана түшкөн жашты аарчып, күлүмсүрөй берди.
– Кайда барат элем? Мен сени эбак эле кечиргем. Уулуң кечирсе болду. Иман, сурооңо жооп берейинби?
– Туура эмес сүйлөп алдым окшойт.
– Сенден кийинки жашоомдун кызыгын, болгон сүйүүмдү уулума арнадым... Сенин уулуңа. “Эмнеге турмушка чыккан жоксуң?” дедиң. Бул суроону көп адам бергени менен, сенин сурооң аябай жанымды кейитти. Башка билбесе да, сен билишиң керек эле. Жүрөгүмдөгү сенин ордуңду эч ким толтура албасын... Сени ушунчалык катуу сүйгөм, Иман, түшүнбөпсүң. Жөн эле көңүл үчүн, дене кумары үчүн да бирөөгө байлана албасымды билбепсиң!
– Айша, мен сенин сүйүүңө татыктуу инсан эмесмин.
– Билем.
– Мен сени да, Гүлнараны да бактылуу кыла албадым. Жанчылып, сыздап эстечүмүн сени. Адамдар, өзгөчө эркектер өзүнүн алсыздыгын таптакыр моюнуна алгысы келишпейт. А сен менин алсыздыгымдын чыныгы күбөсү болчусуң.
– Болуптур, Иман, өткөн өттү. Эми кийинки жашооңду кантейин деп жатасың? Эл көзүндөгү адамсың. Сенин чөгүп үйдө отуруп алганың болбойт.
Иман ийинин куушуруп койду да, диванга келип күп түшүп отуруп калды. Бет маңдайында кичинекей Рустамдын сүрөтү турган экен. Сүрөттөгү сүймөнчүк бала колун азыр сермеп, сүрөттөн чыгып кетчүдөй бажырайып туруптур. Моокуму канбай сүрөттү көпкө тиктеп турду. Ана акырын колуна алды.
– Айша, билесиңби, уулумду дал ушундай элестетчүмүн. Мага укмуштай окшош. Айрыкча көзү, мурду, оозу...
– Кичинесинен эле кыялы башкача болуп чоңойду. Өзүнүн максатын билип, көжөлүп туруп алганын сага аябай окшоштурам. Башынан эле “музыкант болом” деп туруп алды. Башка кесипке канчалык кызыктырайын десем да болбой, кыл кыяк алдырып алганычы...
– Бул жакшы сапат. Көрөсүң го, Рустамдан кыйын музыкант чыгат. Баралына келгенде...
Иман толкунданып турду. Жашоодо ордун баса турган тукуму бар экенине сыймыктанды. Жаш баладай өрөпкүп, кубанычынан жетине албай жатты. Мунун баары кыраакы Айшанын көз жаздымында калган жок.
– Кел, чайың да сууп калды көрү­нөт.
Эшик ачылып, Рустамдын шаңдуу үнү угулду.
– Апа, мен келдим.
Конок үйгө кубана кирип келип, Иманды көрүп мостоё түштү.
– Апа, бул киши биздин үйгө эмнеге келди?
– Рустам, бул сенин...
Апкаарыган Айша жаалы көзүнөн учкан уулуна жалдырай тиктеди.
– Жайыбызга коюңуз деп айтпадым беле!
– Уулум, куубасаң деле кетем. Бирок...
– Сизди бул жакка ким чакырды?
– Мен чакырдым, балам.
Айшанын үнү катуу да, катаал да эле.
– Апа, сиз эмне...
– Анчалык катуу болчу эмес, балам. Атаң экени жалганбы?
– Жыйырма жылдан кийин ата болуп калдыбы?! Апаке, сурап көрчү, ата сөрөй кайда жүрүптүр?! Сен белиң кайышып үч жумушта бирдей иштеп жүргөндө бул каякта эле?! Мен “ата” деген сөзгө зар болуп жүргөндө кайда эле?! Эми өз башына күн түшкөндө биз керек болуп калыптырбызбы?! Сен ушунун баарын унутуп койдуңбу?!
– Жок, балам, унутканым жок. Ал унутулчу убак беле?
– Анда...
– Балам, кечиримдүү бол деп көп айтчу элем го... Кыйналган мен да анчалык кектебедим. Атаңды эбак эле кечиргем.
– Апа!
– Суранам, анчалык катуу болбо.
– Демек, кечирген экенсиң да?
Рустам экөөнү алмак-салмак карап турду да, эшикке атылды.
– Уулум, сен кайда?
– Рустам...
Иман эки аттап жетип, Рустамды ийинден алды.
– Апаңды ушунчалык капа кылганга акың жок, балам. Мени көргүң келбесе, азыр чыгып кетем. Экинчи көзүңө илинбейм. Бирок апаңа катуу сөзүң тийбесин.
– Коё бериңиз, болбосо...
Тиштене берген Рустам ийинин жулка бошотуп алды да, эшикке жөнөдү. Азыр эле кубанып турган экөөнүн тең жүзү томсоруп, шалдая отуруп калышты.
– Айша, бала да, азыр келип калат. Сен анча капа болбочу.
– Мен куруюн. Мүнөзүн билгенден кийин эч нерсе деп айтпай коё турсам эмне? Каны суюк жаш бала бир нерсенин үстүнөн чыкпаса эле болду.
– Бүгүн келбей эле койбой...
Иман бушайман боло ары-бери баса баштады. Кетип калайын деп ээн үйдө тынчсызданып жаткан Айшаны кыя албады. Кетпейин дейт, бирок эмне деп жубатып, эмне деп сүйлөштү билбей жатты. Айша былк этпей отура берди.
– Айша, мен кетейинби?
– Өзүң бил.
Иман Айшанын маңдайына келип, тизесине башын коюп отуруп калды.Илгери жалындуу жаш кездеринде Айшанын тизесине ушинтип жатканды жакшы көрчү. Айша калтыраган колдору менен назик сылай берди.
– Бир кезде чачтарың кара толкун болуп төгүлүп турчу.
– Сенин тизеңде өзүм­дүн келечегимди, сахнада турганымды, эл кол чапканын элестетип жата бергенди жакшы көрчү элем, эсиңдеби? Кызык, сен берген мээримди эч ким мага бере албаптыр, азыр ойлосом.
– Аялыңчы?
– Гүлнар... Гүкү жаш баладай ойноок, эрке, шайыр жан болчу.

Нуржамал Жийдебаева

(Уландысы кийинки саныбызда)


"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  0 
Комментарийлер(1)
10.06.2010. 13:37 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
0
Катталган:
16-02-2009
Соӊку аракети:
22-07-2013 09:49
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Бишкек
0
я бы тож не простила бы своего отца, если б он так поступил
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21193;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: