Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

СҮЙҮҮ СОНАТАСЫ

№407 20-26-август, 2010-ж.


(Башы өткөн сандарыбызда)

Кыз ыйлап жатты. Тек үн чыгарбай, көзүндөгү бермет жаштары гана куюла берди. Рустамдын жүзүнө тигилди. Эч нерсе өзгөрбөгөндөй... Дагы деле чексиз сүйгөн, чексиз урматтаган, камкор, боорукер, сулуу көздөр... А бирок эмне үчүн мындай суук сөздөрдү айтып жатат? “Жок, тамаша кылдым” деп каткыра тура келсе деп жатты. Бирок андай болбошуна да ишенип турду.
– Мен күнөөлүүмүн,- деди кыз калтыраган эриндерин кыбыратып.
– Мен бактысыз жаралгам. Эсиңдеби, ар дайым сени колуман бирөө сууруп кетчүдөй болуп корко берчүмүн. А сен “эч качан андай болбойт, менин кичинекейим. Мен сени таптакыр жанымдан чыгарбайм” деп ишендирчүсүң. Мен коркуп да, кубанып да кетчүмүн. Эми баары бүттү. Себебин билиштин да кажети жок. Мен сенин теңиң эмес экенимди мурун эле билчүмүн.
Кыз ордунан араң туруп, Рустамдын колундагы туфлисин алып, илкип жөнөдү. Ийинине түшкөн оор жоготуудан араң басып бараткандай сезилди. Рустам Айдананын баратканына эч макул болбой кетти. Ушул боюнча дилине жат болуп кетерин эстегенде, чок баскандай секирип чуркап барып, аркасынан кучактай калды.
– Бир аз убакытка, бир аз гана убакытка жанымда турчу,-деди энтиге.
Бороондо калгандай кайыккан үнүнөн анын да жүрөгү кансырап жатканын туя салды Айдана. Ошол замат өзү тууралуу унутуп, Рустамды кучактай берди.
– Мен...
– Айтпа, үн катпа.
Энтиккен экөө көз жаштары чууруп, кучакташып турушту. Алардын кайгысына ортоктош болгондой ак кайыңдар да күңгүрөнө кайгырышып, махабаттын ысыктыгынан ай жүзүн жашыра булутка сиңип кетти.
Ошондой болду. Кечээ эле бактысы тоодой болуп, аалам гүлстан болуп турган экөө эки жерде томсоруп турушту.
Айша томсоруп отурган уулуна тигиле берди. Бир нерсе деп сөз баштайт деп күтсө, бир чекитти тиктеген уулу кыймылсыз.
– Уулум, бир нерсе дечи.
– Эмне дейин, апа. Айтар сөзүм да жок.
– Айнура жаман кыз эмес. Көрөсүң го, бала төрөлгөндөн кийин баары өз ордуна келет. Бала деген кандай бакыт экенин билбейсиң, балам. Ата болгонуңдан, садага кетейин. Уулум чоңоюп, неберелүү кылат деп канча күтүп келдим. Эми кыялыма жетип отурам.
– Апа, ай, жаным кыйналып турганын сен сезбегенден кийин...
Рустам таарынычтуу бурк этти. Жүрөгү күйүп баратса, неберелүү болом деп турган апасына чындап таарынды. Айша селт дей түштү. “Балаң түшкүр ай, чын эле ноокастап турат окшойт. Жүзү кумсарып кантет?..” деп бушайман болуп турду.
– Апа, жашоомду эмне кылып алдым?
Каргылданган уулунун үнү эненин жүрөгүн сыздатып жиберди. Эч качан мындай чарасыз, айласыз кебетесин көргөн эмес. Кичине кезинде бирөө ызалап койсо да апасына айтып даттануу оюнда жок эле. Эми чоңойгондо апасынан жардам сурап, чарасыз отурганына эч ичи түтпөй кетти.
– Рустам, сени эркек дейт. Минтип бышактап отуруунун кажети жок. Мен сени минтип тарбиялаган эмесмин. Эгерде балаңды атасыз өспөсүн десең, өзүң басып өткөн жолду бастырбайын десең, Айнурага үйлөнөсүң. Андай кылбайм десең да өз колуңда. Болгону, атаңа окшоп өмүр бою өкүнүп өтпөс бекенсиң?!
– Болду, апа, Айнура менен тойдун качан болору тууралуу сүйлөшө бергиле. Эми эч качан бул сөзгө кайрылбайбыз.
Ушуларды айткан Рустам үйүнөн чыгып кетти. Жалгыз басып жүрүп, сейил бакка келип отурду. Бул жерге апасы кичине кезинде көп алып келе турган. Кайсы бир ата уулун ээрчитип же эркелетип жатканын көрсө, суктана тиктеп алар эле. Эми өзү ата болгону турат. “Жок, менин балам эч качан атасыз болбойт. Эч качан бирөөлөрдү умсунуп карабайт. Кандай болгон күндө да баламды мен эч качан таштабайм” деп жатты тиштене.
Жанына келген адамга орун бошотуп ары жылды. Бирок тиги адам отурган жок. Башын көтөрө берип, өзүн тиктеп турган адам Иман экенин көрдү. Биринчи жолу бул адамга баам салып карашы эле.
– Сүйлөшөлүбү, уулум?
– Мейли.
Имандын жүрөгү дүкүлдөй түштү. Ар дайым кагып же ар дайым сыртын сала оройлонуп кетип калчу Рустамдын минтип жумшарып калганын сезди.
Биринчи жолу ата-бала скамейкада чогуу отурушту.
– Бул жерге келип, балдардын оюнун карап көп отурчумун. Ошол убакта эле сен жана апаң тууралуу ойлонуп, келбетиңди, жүзүңдү көз алдыма келтиргенге аракет кылчумун. Кээде өзүмөн өзүм кичине баланын оюнчуктарын сатып алчумун. Бирок кимге береримди билбей, бул жакта ойноп жүргөн балдарга таркатып ийип отурар элем. Көрсө, мен сага өзүм да билбей кусаланчу экем. Кусалык жүрөгүмдү эзип, балапан жытың кадимкидей мурдума урулчу. Балким, балалуу болсом, сен деген оор жараатты унутуп салмакмын. Бирок Кудай мага сенден башка бала берген жок.
Иман токтоп калды. Ата-бала экөө тең томпоңдоп ойноп жүргөн балдарды тиктеп үнсүз отурушту.
– Ата гана издебейт экен. Көрсө, бала да издейт экен ата мээримин. Мен да сени издечүмүн, ата. Кандай адам экениңди билбесем да, караа­ныңды көрбөсөм да көз алдыма элестетип, алдыңдан чымылдап чуркап чыкканымды кыялданчумун.
– Уулум, мени кечир. Ата деген сөзүңдү укпай арманда кетемби дечү элем. Ата деге­ниңден айланайын, балам! Кечир мени!
Иман ордунан тура калып, асфальт жерге тизесин уруп алганга да кайыл боло баласынын бутунан кучактады.
– Кечирдим, ата...
Биринчи жолу кучакташкан ата-бала көп жылдык кусасын, сүйүүсүн, ызасын төгүп турушту. Имандын жаштуу көздөрү баласынын жүзүнө тигилип, анын чындап кечиргенин көрдү.
Ошол күндөн кийин Рустам Имандын үйүнө биротоло көчүп келди. Эми телегейи тегиз болгон Имандын сүйүнүчүндө чек жок болчу. Рустам менен Айнуранын үйлөнүү тоюн ойлоп, терисине батпай сүйүнүп жатты.
– Байбиче, эми балдардын үйлөнүү тоюн берип коюп, уулум экөөбүз шаар кыдырып гастролдоп кетебиз. Келиниң экөөң үйдө каласың.
– Силерге жага бербей калды да. Мурун эле үй бетин көрбөчү элеңер, эми кошулуп алып жүрөт экенсиңер да.
– Ата, мен музыканы таштайм,- деди капысынан буга чейин үнсүз отурган Рустам.
Иман менен Айша бирин-бири түшүнбөй тиктешип калышты. Элейген экөөнү тиктеген Рустам дагы бир жолу салмак менен жай айтты.
– Мен мындан кийин ырдабайм, ата. Ушинтип чечтим.
– Эмнеге, балам? Сен музыкант болуп төрөлгөнсүң. Мен көп жылдар бою жеткен бийиктикти жапжаш кезиңде багындырдың. Өзүңдүн келечегиңди талкалайын деп турасыңбы?
– Жок, ата, жаңылышасың. Мен эч качан музыкант болгум келген эмес. Болгону, сенин көзүңө көрүнүш үчүн болгон аракеттер болчу. Эми анын эч кимге кереги жок. Анын үстүнө музыка менин дүйнөм эмес. Жакында жогорку окуу жайына тапшырам. Юрист болгум келет.
Иман менен Айша бирин-бири тиктеп отуруп калышты. “Ушундай да болобу? Сен бир нерсе десең боло?” дегендей тиктеген Имандан Айша көзүн ала качты.
– Балким, башка да себеби бардыр...- деди уулун сынай тиктеген эне.
– Жок, апа. Бир үйдө бир музыкант эле жетишет. Сиз мени “юрист же врач бол” деп айтчу эмес белеңиз. Чын эле сиздин кеңешиңиз туура экен. Балким, сиздин чыйырыңызга түшөм.
Апасын эркелете жылмайып койгон Рустам кылдыратып отурган гитарасын ордуна коюп, спорттук күрмөсүн алып чыгып кетти.
– Сен айтсаң боло...
– Эмне деп айтайын?- айласы куруган Айша майлыгын ыргытып жиберип отуруп калды.
– Рустамдыкындай үн, аныкындай талант чанда кезигет. Өзүң деле көрдүң го, эл аны кандай кабыл алды?! Мындай талантты кор кылуу туура эмес. Канчалык жакындык издегеним менен, менден качып турганы турган. Гастролго чыгабыз деп тамашалабай эле турбай...
– Жок, Иман, Рустам муну эбактан эле ойлоп жүргөн. Уулуңду дагы деле жакшы түшүнө элексиң. Мейли, бир эсептен алыс эле болгону туура.
– Кимден? Менденби?
– Кургурум ай,- деп шылдың­дай баш чайкап алды Айша.
– Сенден неге качат эле? Кача турган башка адамы болуп жатпайбы...
Иман шалдайып отуруп калды. Көз алдына уулу экөө бир сахнада туруп, бири аспапта ойносо, бири ырдап жатканын элестетип турду. “Эх, кыялдардын баары аткарылса кана?! Бирок баары аткарылбайт тура. Болуптур, жок дегенде жарымы болсо да аткарылганына каниет дейли”.
– Байбиче, жана гастролго чыгам деп тамашага чалып айттым. Карыганда сенин жаныңдан чыккым деле келбейт,- деди бир аздан соң Иман Айшанын көңүлүн карап.
– Өнөрүңдү эл баалап турса, мен бир нерсе дейт белем. Болгону, дарыгер катары ден соолугуңа кам көр деп айтайын дедим эле. Болбосо, «жүрөгүм жаш» деп делдеңдей берип, бир күнү...
– Оо дүйнөгө кете бербе дегени турасыңбы.
Тамашага чалган Иман каткырып күлүп калды.

Нуржамал Жийдебаева

(Уландысы кийинки саныбызда)


"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  6 
Комментарийлер(0)
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21193;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: