Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829   830   831   832   833   834   835   836  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

СҮЙҮҮ СОНАТАСЫ

№409 3-9-сентябрь, 2010-ж.


(Башы өткөн сандарыбызда)

– Сага баары бир да, ээ?
– Өзүң билесиң да.
– Мен сени тиги шуркуяң менен көрдүм.
– Ал шуркуя эмес! Байкап сүйлө...
Айнуранын ызасы ого бетер келип, Рустамды жер менен жексен кылгысы келип турду. “Кызык, мен ушул адамга турмушка чыгып жатам, ээ? Бул менин курсакта жаткан баламдын атасы. А эмнеге экөөбүздө тең бакыт жок? Же апам айткандай, баары кийин келе турган нерсеби. Ооба, бала төрөлөрү менен баары ордуна келсе керек. Рустам өзгөрүп кетти. Чынында, шаардын элүү пайыз кыз-келини азыр Рустамдын сүрөтүн маңдайына илип, караанына жалынып жаткан учур. Бирок мен аны колдон чыгарбайм. Рустам меники. Кичине убакыт өтсүн, анан ал мен билген Рустамга айланат. Болгону, күтө туруу керек”.
Кыз ушинтип ойлоп жатты. Көз жашын билгизбей аарчыган Айнура Рустам экөө апасынын маңдайына келип отурушту.
– Рустам, балакетиңди алайын. Эми Айнура экөөң кол кармашканы турасың. Кызым эрке. Бирок өзүң тарбиялап аласың. Айша да жакшы адам. Негизи, кызым үчүн көңүлүм тынч,- деп божурап жатты ал. Рустам башын ийкеп отурганы менен, ою таптакыр башкада эле.
Мындан бир аз мурун эле дагы бир апа өз кызын колуна тапшырып, өзүнөн убада алганын эстеп отурду. “Кечир, апа! Өлүм алдында жаткан сизге убада бергеним чын. Чын дилимден, чын жүрөктөн ошол адамдын түгөйү болгум келгени да чын. Бирок турмуш биз каалагандай боло бербейт экен. Жалгыз калтырганга аргасыз болдум. Жанымды кыйнаган нерсе да ошол. А бирок кызыңыз күчтүү. Ал менсиз эле өзүнө-өзү кам көрө алат. Эми мен башкамын. Эми мен башка эки адамдын алдында милдетим бар. Алардан тана да, таштай да албайм. Кечир, апа! Сөзүмө тура албаганымды, кызыңыздын көз жашын бейкүнөө төктүргөнүмдү кечир! Ишениңиз, бул менин каалоом эмес” деп жатты өз оюнда.
– Апа, койчу, мени эрке деп эмитен эле жамандай бербей...- деди тултуңдап таарына сүйлөгөн Айнура.
– Эркесиң, балам. Бирок байкуш кыз бирөөнүн босогосун аттаары менен эркеликти таштап, жашоого олуттуу көз менен карап калат экен. Балам, атаң экөөбүздү жер каратпа. Кээ бирлер “кыз кезимдеги кылыгым, келин кездеги каадам” деп жаман адатын таштабайт. Сен антпе, жарыгым. Уйкуң да катуу эле.
Апа тамашалай дагы бир топ нерселерди жобурады. Рустам аргасыз баш ийкеп отурду.

ххх

Ошентип, көптөн күткөн күн да келди. Ак көйнөк кийген колуктунун ажары жанып, андан өтүп шыңга боюна костюм-шым куп жарашкан Рустамдан кыздардын көзү өтүп жатты. Колтукташкан эки жаш сыртынан карагандарга бактылуу көрүнөт. А бирок экөө тең ичтеринен бушайман болуп жатышкан эле.
“Болду, бүтөт деген ушул. Азыр ушул имараттан чыккандан кийин баары бүтөт. Айданадан түбөлүккө ажырайм. Анан? Анан эмнеге ишенип, эмнеге таянып, эртеңки күндөн кайсы жакшылыкты күтүп жашайм?” Рустамдын жүрөгү эч апкаарыбай, эч толкубай, суз кабагы жаркыбай турду. Мунун баары Айнуранын көз жаздымында калган жок. Эртеңки күнүнө, түбөлүк бактысына ишенип-ишенбей, көңүлүн мыжыккан сезимден бошоно албай жатты. Болгону, тагдырга тобокел кылып, калемди колуна алып кол койду. Шакектер алмашып жатканда да, кол коюп жатканда да бири-бирине тике карабай, бири-бирине жылмаюу тартуулабай муздап турушту.
Үлпөт башталды. Ресторан толтура эл. Имандын кадырын, Рустамдын талантын сыйлагандар көп эле. Ырчысы ырдап, бийчиси бийлеп жаткан учурда тамада милдетин аткарып жаткан адам тынчтыкты суранып калды.
– Урматтуу меймандар, Рустамды дал ушул даражага жеткирген Алым аттуу жигитке сөз берсек...
Көздөрүн кыбыңдаткан Алым­­ бир топко сүйлөдү. Акырында тамагын жасап, Рустамга кытмыр тигиле берди.
– Эгерде той ээлери туура көрсө, бизде бир сюрприз бар эле...
Иман “дагы эмненин башын кылтыйтып турат бул шүмшүк?” деп ойлогуча Алым нары жактан Айдананы жетелеп келип калды.
– Биздин атыбыздан Айдана Рустамдын үйлөнүү тоюна арнап ырдап берет!
Селт чочуган кыздын кареги чоңоюп, ордунан обдулуп тура калган Рустамды, анын жанында турган колуктуну кадалып тиктеп турду. Жарданган эл аны гана тиктеп, намысына балта чаап, “кантер экенсиң” деп табалап жаткандай сезилди.
– Кечиресиздер, мен билбеген экем... Мен бул жерге билбей келип...
Калтыраган эриндерине ээ боло албай мукактанып турган кыздын абалы аянычтуу эле. Ар кимдин оюна ар нерсе келип жатты. Кай бирлери “байкуш кыз, эми кантер экен? Ыйлап жибербесе болду” деп турса, кай бир ичи жамандар “азыр барып колуктунун бетин тытып долуланса, Имандын да, Рустамдын да абийирин кетирсе” деп табасы канып турду. Айдана аны да, муну да кылган жок. Элди сыдырып карап алды да, жанында турган Иманды көзү чалды. Өзүн аяп да, сыймыктанып да тиктеп турганын көрүп, дирт эте ийиндерин түздөп алып, түз барып микрофонду колуна алды.
– Болуптур, мен... Мен ырдап берем. Бул тойдун ээси болгон эки адамга... Анан да кесиптешим... Рустамга чоң бакыт каалайм. Бакыт... Жана ийгилик!
Жүрөктү толкуткан Айдананын коңур үнү жаңырып кирди. Таланттын күчү кандай?! Эми эле табалап турганы да, аяп турганы да бул мукам авазга багынып, арбалып жатышты. Жүрөктү титиреткен мукам кайрык ар биринин жүрөгүнө сиңип жатты. Сыбызгый сызылган кайрыктар бирде кымбатын жоготуп таба албай жүргөнсүп сыздаса, бирде айласы куруй ичтен сызып, тагдырына баш ийгенсип муңканып жатты. Кайрадан шаңшый оболоп, зор үмүт, жашоого болгон кумар жөнүндө айтып, кандайдыр бир улуулукка сыйынып жаткандай сезилди.
Эл, элдин арасында турган Рустам ушундай түшүндү. Эл алдында өзүнүн тоюнда турганын да унутуп, көз жашын токтото албай турду. Толкуп, эргип ырдап жаткан Айданасынын жүзүн жаш жууп турганын көрдү. Ошол эле учурда үнүн бир өзгөртүп койбой өзүн кармап турганына баа берди.
“Кечир мени, жарыгым. Жарыгым дебегенде эмне дейин. Кечир! Жек көрбө мени” деп жатты жүрөгү.
Ыр аяктап, дуулдата кол чапкан элди бир тиктеген Айдана сыртка жөнөдү. Куду колуна мөөрөй тийгенсиген Алым анын аркасынан чуркады. Жүткүнүп алган Рустам аргасыз токтоду. Өзүнөн көзү өтүп турган апасын, атасын, Айнураны кыя албай, майыша толгонуп ары басты.
Алым эшиктин түбүнө жеткенде алдынан чыга калган Иман аны токтотту.
– Алым, сен жуукур, ушундай кылыгыңды качан коёсуң? Эмнеге Айдананы алып келдиң? Ага кийин укса деле аз болот беле? Сен айбан, элдин сезимине киришкенди качан коёсуң?
– Агай, мен эч нерсени билбедим. Мыкты ырчылардан алып кел дегениңизден эле. Азыркы учурда Айданадан өткөн жылдыз барбы?
– Анткор, айбан десе...
Колу Алымдын жакасына жармаша калган Иманды Айдананын үнү токтотту.
– Агай, токтотуңуз. Мени аяп жатасызбы? Мен ага муктаж эмесмин. Баары жайында, Алым байкени коё бериңиз.
Иман Алымды коё берип, Айдананы бооруна кысты.
– Кызым, сен бактылуу боло­суң. Мындан ары Рустамды унут. Ошенткениң экөөңө тең жакшы.
– Сиздер мени Рустамга тең көрбөй ажыраттыңар. Эми антип актануунун эмне кереги бар, Иман агай? Болгону, минтип акчылануунун кереги жок эле. Сиздин талантыңызды сыйлачумун.
– Кызым, сен туура эмес ойлонуп жатасың. Сени мен тең көрбөй жинди болуптурмунбу? Кеп анда эмес эле... Мен сага түшүндүрүп...
– Кош болуңуз. Эми мага баары бир.
Терс бурулган Айдана машинага отуруп, анын аркасынан жүгүргөн Алым кошо отуруп кете берди. Той шааниси менен улана берди.
Айдананын көздөрүнөн жаш агып жатты. Алым чыйпылыктап жүз аарчы берип, жубаткан сөздөрдү айтып жатканын да элес албады. Анын бир билгени, Рустамдан айрылганы эле. Ошол чындыкка жаны кашайып, өзүн токтото албай ыйлап жатканына намыстанып, баары чогулуп айласыздыкка такап, жан дүйнөсү уюлгуп жатты.
– Болду эми, сен жерде калчу кыз эмессиң. Эртең эле мен сени Рустам эмес, башка кол жете албаган жылдыз кылам,- деп жатканын кулагы чалды.
– Мени эмнеге айтпай ал жакка алып бардыңыз?- деди жаалы бетине чыккан кыз Алымды тике тиктеди. Ошол замат тиги көзүн ала кача бөйпөңдөп кетти.
– Сен ага тең эмессиң. Кийин сага эле оор болбосун деп ойлодум. Өз көзүң менен көрүп, биротоло көксөөсү суусун дедим, Айка. Билесиң го, мен сени сыйлайм. Анан да...
– Эми мен эч кимиңе ишенбейм. Мени ушул жерден калтырыңызчы.
Алымдын айтканына да, аркасынан ээрчигенине да көнбөй, машинадан түшкөн Айдана жалгыз бара берди. Жылаңайлак келе жаткан анын тамандарына биринчи жолу турмуштун ачуу тикени сайылды. Биринчи жолу таза дүйнөсүнө балта чабылып, баёо тилеги таш капты.

Нуржамал Жийдебаева

(Уландысы кийинки саныбызда)



"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  0 
Комментарийлер(4)
05.09.2010. 17:50 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
506
Катталган:
06-12-2009
Соӊку аракети:
12-11-2018 20:43
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Kg-Ош
0
Дагы кутуш керек эми..
06.09.2010. 10:35 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
134
Катталган:
18-07-2010
Соӊку аракети:
28-02-2018 09:52
Жынысы:
Белгисиз
0
Журоктогу жаранын картын сыйрып канатты го чиркин.
08.09.2010. 12:22 
Тайпасы:
Тартип бузгандар
Комментарийлердин саны:
34
Катталган:
27-08-2010
Соӊку аракети:
10-09-2010 11:24
Жынысы:
Белгисиз
0
Рустам менен Айнуранын жашоосу жакшы болуп, ортосу бала менен ысып кетсин эми. А Айданага дагы бироо буйруп тургандыр, жашоонун акыры эмес, же Рустам акыркы эркек адам эмес го. Бирок окуя чыныгы турмуштан алынгандай эмес, коп деталдар чындыкка коошпойт. "Сирень гулдогон маа
08.09.2010. 12:24 
Тайпасы:
Тартип бузгандар
Комментарийлердин саны:
34
Катталган:
27-08-2010
Соӊку аракети:
10-09-2010 11:24
Жынысы:
Белгисиз
0
"Сирень гулдогон маалда" жакчу аябай. Кууп окучумун. Хоть немножко была похожа на реальную историю.
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21471;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: