Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

СҮЙҮҮ СОНАТАСЫ

№410 10-16-сентябрь, 2010-ж.


(Башы өткөн сандарыбызда)

Адамдын өмүрүндө бир келчү ыйык той да өттү. Терезени ачып, жылдыздарды тиктеген Рустам оор үшкүрүп алды. “Бүттү! Баары бүттү. Эми менин жашоом таптакыр башка нукка түшөт. Канчалык оор болсо да, Айдананы, аны менен бирге музыка дүйнөсүн унутушум керек. Бардыгы жайында. Бирок эмнеге жүрөгүм тынымсыз ачышып жатат? Бул нерсе өтүп кетеби же өмүр бою курттай жеп, айламды кетиреби?”
Ары жакта өзүнөн көзүн албай тиктеп турган Айнураны да элес алган жок. Ал жакын келип, далысына колун койгондо гана селт эте жүзүнө тигилди.
– Эмне болду?
– Жатпайсыңбы, чарчаган жок­суңбу?
– Сен жата бер. Мен азыр...
Рустам эшикти жаап, сыртка чыкты. Айнура аркасынан тиктеп туруп, керебетине бүк түштү. Куш жаздыктарды ыргытып, жууркандарды тыткылап жатты. Баары бир көксөөсү канбады. Ошентип, экөөнүн жаңы өмүрүнүн барагы жалгыздыктан башталды. Бири үңкүйүп караңгы түн менен сырдашып басып жүрсө, экинчиси жерден боорун көтөрө албай ыйлап өткөрүштү. Ошол эле түн эмес, кийинки түндөр да муздак, суз эле. Куду бирөөнүн тагдырын, жашоосун карызга алгандай бирине-бири батынбай, жан дүйнөлөрү келише албады. Бирок алыста бүлбүл күйгөн бир үмүт, экөөнүн ортосун бириктирген бир чоң нерсе бар эле. Ал – наристе болчу. Ал төрөлсө, баары ордуна келет деп үмүттөнүп жатышты.
Бирок...

ххх

Кыз ырдап жатты. Анын мукам үнүнө термелген көпчүлүк арбалгандай көзүн алышпайт. Ыр бүтөрү менен зал жаңырып, дүркүрөгөн кол чабуулар залды жарып жиберчүдөй сезилди. Аста жүгүнүп, жагымдуу жылмайган кыз азыркылардын тили менен алганда сахнанын “признанная королевасы” болчу.
Сахнанын аркасына чыга берген аны Алым жапылдап тосуп алды.
– Азамат, менин азаматым десе...
– Кичине үнүм каргылданып кетип жатты, байкадыңызбы?
– Жок, байкабадым. Дайымкыдай эле жакшы ырдадың. Зал тим эле жарылып кетейин деди го...
Айдана мындай мактоолорго, куру сөздөргө көнүп да бүткөн. Ууртунан жылмайып коюп ары өтүп кетти да, чачтарын түздөп, күзгүгө каранып жатты. Ары-бери чуркап жүргөн Алымга да көңүл бурбады. Ооба, тез эле Айдананын жылдызы жанып, анын обондору, ырлары махабат дастанына айланып, жаштардын гимни катары бааланып калды. Анан калса эч нерсеге карабай иштеп, изденген анын нукура таланты да элдин көз жаздымында калган эмес. Концертинен кийин Айдананын алдын тороп, автограф сурагандар көп эле. Жылмаюу тартуулап, автограф коюп берип жаткан ал өзүн кимдир бирөө үзүлө тиктеп турганын байкады. Аркасын кылчайып карап, өзүн тиктеп турган Рустамды көрдү. Бир гана көз ирмемге көрүнгөн ал көпчүлүктүн арасына сиңип кетти. Жүрөгү окторула түшкөн Айдананын колунан калеми түшүп, эки жагын элеңдеп карай берди.
– Жүрү, мен сени жеткирип коём,- деп аркасынан келген Алымдын жетегинде баратып да, көпчүлүктүн арасынан Рустамдын караанын издеди. Бул чын эле Рустам болчу. Анын концерти болорун угуп, атайын келген. Бирок жолугууга, алтургай көзүнө тике кароого акысы жок экенин сезип, жанына келе албаган эле.
Машина менен кетип бара жаткан Айдана Рустамды чын көргөнүн же калп көргөнүн биле албай келе жатты. Акыркы жолку экөөнүн жолугушуусу көз алдына тартылды. Тою болгондун эртеси эле студияга жулкунуп кирип келген ал Алымды жакалай кетти.
– Акмак, сага бирөөнүн жараатын тырмоо эле керекпи?
– Эй, жинди го бул...
– Жиндини көрө элексиң. Мына сага!
Муштуму менен берип калган Рустам бардык күйүтүн, ызасын Алымдан чыгарчудай болуп титиреп жатты. Айдананын кыйкырыгы гана өзүнө келтирди.
– Болду, жетишет!
Рустам өзүнө келе Алымды бошотуп, энтиге отуруп калды. Онтогон Алым кутулганына сүйүнүп, сыртка качты.
– Сениби, көпкөн экенсиң. Атаңдын аркасынан...- сыртка чыгып бара жатып күңкүлдөдү Алым.
Бөлмөдө экөө гана калды. Оңтойсуз жымжырттыктан улам көзүн өйдө көтөргөн Рустам жүрөгү дүкүлдөп чыкканын сезди. Мына, алдында турат! Канча күн, канча түн оюнан чыгара албай кыйнаган адамы. Суроо да салбай, жектебей, таарынбай, сабырдуу тиктеп турат. Куду баласынын бейжайлык жоругуна чыдап турган энедей мээримдүү тиктеп турат. Рустамдын акылына эч нерсе чүргөлбөй, камдаган сөздөрү кайдадыр учуп кетти.
– Бул эмне кылганың?
– Эмнени айтып жатасың?
– Эмнеге Алымды урдуң? Анын күнөөсү не?
– Кечир мени!
– Ойлобо, мен сага таарынып жатат деп... Таарынган жокмун. Болгону, мен сени түшүнө албадым. Деги эле адамдарды түшүнө албайт окшойм. Сенин сүйүүң бул жашоодогу мага энчиленген чоң бакыт болчу. А менин сүйүүм сени азыктандырган абаң, суусасаң суусунуңду кандырган булагың болмок. Болбоду! Балким, тагдырдыр... Бир нерсени сурагым келет...
– Сура.
– Сен мени сүйдүң беле? Мен сүйгөндөй болбосо да, анын жарымындай, жок, жарымы да эмес, андан да кичирээк сезим бар беле мен үчүн?
– Кичинекейим, акылсызым! Мен сени эч кимди сүйбөгөндөй сүйөм.
– Анда эмнеге алмаштырдың? Байлык үчүнбү? Даража үчүнбү? Жок, сен андай нерсеге алданбайт болчусуң.
Айдана чөгөлөй калды. Рустам башын чулгуп алды. “Эмне деп айта алам? Кантип түшүндүрөм? Деги түшүнөбү? Же ого бетер жүрөгү катып, жек көрөбү?” Эрксизден колдору өзүнөн-өзү жайылып, чөгөлөп отурган Айдананы кучагына тартты. Айдана канчалык каршылык кылгысы келсе да, Рустамдын кыймылына каршылык көрсөтө албай кучагына кынала берди. “Мейли, өөп алсын. Балким, бул акыркы жолугушуудур. Мен дагы өбөм. Жок, Айдана, сен бирөөнүн күйөөсүн өөп жатасың. Ал сеники эмес!”
Ошентсе да каршылык кыла албады. Эч жатыркабай, Рустамынын кучагында отурду. Канча отурушту экөө тең билбейт. Бир убакта ордунан турган Рустам чечкиндүү үн катты.
– Айка, бул экөөбүздүн акыркы жолугушуубуз. Эми мен музыканы таштайм. А сен талантыңды булгатпа. Суранам, биз баштаган ишти аягына чейин жеткир! Менин жылдызым болчусуң. Эми элдин жылдызы бол. Сен күчтүү адамсың.
– Апам да “сен күчтүүсүң” дечү.
– Апаң туура айтат. Дагы бир айтарым, мени унут. Кичинекейим, мен сенден суранбай эле талап кылам. Биздин эскерүүлөргө малынып, убактыңды коротпо. Ал экөөбүзгө гана тиешелүү. Баары бир биздин жүрөгүбүздө жашайт.
– Аны да мен үчүн чечип кой­дуңбу?
– Айка, мен башка жолго түшөм. Ал жолдун сага тиешеси жок.
– Сен мен үчүн музыканы, сахнаны таштаганы жатасың. Мен андай курмандыкты кабыл албайм.
– Жок, мен ырчылык менен көпкө бара албасымды сездим. Сенин тиешең жок.
– Рустам...
– Болду дейм!
Жаалдана кыйкырып алган Рустам Айдананы бир тиктеп алып чыгып кеткен. Андан бери алты ай өттү. Ошол боюнча экөө кезиккен жок. Чымырканып иштеген эмгегинин жемиши кайтып, минтип тез эле аты чыгып, жеке концертин бергенге жетишти.
Ойго чөккөн Айдана үйүнө кантип келип калганын билбей калды. Айдана Алымдын үйүнүн эшигин ачып берип, үйгө киргизип күйпөлөктөгөнүнө күлкүсү келип жатты.
– Алым байке, мен кичине бала белем. Өзүм эле кирем.
– Жок, эми сен жылдызсың. Сенин үйүңдү акмалап, керек болсо, балконуңдан кирип келчү адамдар да көп.
Шыпылдаган Алым аны үмүттөнө жалдырай тиктеди. Бир чети улуулугун сыйлап, экинчи чети анын шакирти болгону үчүн Айдана үйүнө киргизгенге аргасыз болду.

Нуржамал Жийдебаева

(Уландысы кийинки саныбызда)


"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  0 
Комментарийлер(2)
11.09.2010. 23:29 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
158
Катталган:
16-08-2010
Соӊку аракети:
07-02-2018 16:38
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Бишкек
0
Уландысы кана???????
11.09.2010. 23:30 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
158
Катталган:
16-08-2010
Соӊку аракети:
07-02-2018 16:38
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Бишкек
0
Бул сериал качан бутот, журок ооруп калмай болду го, Айдананын айынан.
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21193;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: