Архив
897   898   899   900   901   902   903   904   905   906   907   908   909   910   911   912   913   914   915   916   917   918   919   920   921  
844   845   846   847   848   849   850   851   852   853   854   855   856   857   858   859   860   861   862   863   864   865   866   867   868   869   870   871   872   873   874   875   876   877   878   879   880   881   882   883   884   885   886   887   888   889   890   891   892   893   894   895   896  
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829   830   831   832   833   834   835   836   837   838   839   840   841   842   843  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар

СЕНДЕН КИЙИН... (Эки аялдын таң калычтуу тагдырын баяндаган сериал)

№914 11-17-июнь 2020-ж


(Башы өткөн сандарда)

Искендер кызды өзү издеп келди. Бул эмне сезим эле, ал өмүрү өткөнчө түшүнө албай жүрдү. Өлүм алдында жаткан адамдын “кызым” деп сыздаганына боору оорудубу, же жалгыз калган кыздын тагдырына кейидиби, же жөн эле адамгерчилик кылгысы келдиби, түшүнүксүз. Ким билет, балким, бул жолугушуу анын тагдырына жазылгандыр.

Кыз жатаканада жашайт экен. Вахтёршадан уруксат сурап, бөлмөсүн тапты. Эшикти такылдатты эле, жооп болгон жок. Акырын түртүп көрсө ачылып кетти. Бөлмөдө кыз жалгыз экен, уктап жатыптыр. Сулуу экен. Адам баласы сулуу нерсеге кол тийгизгиси келет эмеспи, колдору эрксиз созулуп, чекесине колун тийгизди. Кыз көзүн ачып, чочуп кетти. Бир саамга тиктешип туруп калышты.

– Сиз кимсиз?

– Мен...

– Мен сизди тааныдым. Атама операция жасагансыз. Сиз Искендер байкесиз.

– Ооба, мен жөн эле сага жолугуп койгону келдим. Атаң сага көп кабатыр болду. Жалгыз деди. Ошого...

Кыз ойлуу отуруп калды. Бир убакта көзүн көтөрдү.

– Рахмат сизге.

– Жардам керек болсо мага айт, жардам берем.

Ушу сыяктуу сөздөрдү сүйлөгөнү эсинде. Кийин бир-эки жолу эстегени болбосо, Искендер кызды унутуп койгон эле. Бирок кыз унута албады. Искендер өзүнөн бир топ жаш улуу экенине, үй-бүлөсү бар экенине карабай ашык болду. Бир көргөндөн баштап тыпыраган жүрөк башка эч кимге макул болбоду. Болбосо аркасынан чуркаган, айды, жылдызды убада кылган жигиттер көп эле. Искендер! Жүрөгү бир гана ушу ысымды кабыл алды.

Эки жыл өткөндө тагдыр аларды кайрадан кезиктирди. Жок, бул жолу Аяна атайын эле Искендерге жолугуу үчүн барды. Анткени ал кечеге Искендер чакырылганын билчү. Мына, эки жыл бою элеси менен сүйлөшкөн адамы жанында турат. Искендер да аны дароо тааныды.

– Салам!- деди ал жайдары күлүп.

– Саламатсызбы?

– Чачыңды кестирип салдыңбы?- деди ал эмнегедир таарынгандай үн менен. “Чачым узун экени эсинде калыптыр, демек, мени унутпаган экен” деп кыздын жүрөгү дүкүлдөп кетти.

– Шаардык болоюн деп чечтим,- деди эмне дээрин билбей.

– Жарашыптыр. Окууларың жакшыбы?

– Ооба, азыр окуп да, иштеп да жатам.

– Азамат!- көтөрүңкү тон менен ушинтип айтканы эсинде. Кылчайып баса береринде Аяна чымыркана берди.

– Искендер байке...

– Оу...

– Мен сизден телефон номериңизди сурайын дегем. Кээде ал-жай сурашып турганга...- жүзү албырып кетти. Искендер эч нерсе болбогондой номерин берип кетип калды.

Телефон номерин алганы менен, жаза албай, же чала албай убара. Колу көтөрүлүп барып кайра түшөт. Үй-бүлөлүү адам! Кудум экөөнүн ортосуна ушу сөздү чоң тамгалар менен жазып койгондой. Мүмкүн эместей. Адам канчалык колу жетпесе, ал нерсеге ушунчалык талпынат белем. Балким, колу жете турган адам болгонунда Аяна мынчалык күйүп-бышып сүйбөйт беле, ким билсин? Аяна үчүн ал башкача адам эле. Жатаканага барып жолугуп, атасынын аманат кебин айтканы үчүнбү, атасынан акыркы сөздү ушул адам уккан үчүнбү, же жөн эле бирөөнүн камкордугу керек болуп жатаканага келип калганы үчүнбү... Ойлорунун аягына жетчү эмес. Бир эле билгени бар эле, ал – Искендер ага абадай, суудай керектиги. Күндө көрүп туруш үчүн эле ошол оорукананын жанынан өтөт. Акмалай берет. Бир күнү чындап эле алдынан чыкты. “Мени эстебейт болуш керек” деп ойлогон сайын Искендер аны бир көргөндө таанычу. Ууртундагы жылмаюу да тааныш. Ушунчалык жылуу, тааныш сезилчү.

– Аяна, сен кайдан?

– Ушу жакта батирде турам.

– Жатаканада турчу элең го?

– Азыр ишиме жакын деп ушул жакка көчүп келгем.

– Эмне иш кыласың?

– Мындай эле...

– Хм, жакшы, окууларың кандай?

Искендер бир нерселерди сүйлөп жатты. Өзүн жоготкон кыз бирин укса, бирин укпайт.

– Менин да курсагым ачып турду эле. Жүрү, бул жерден тамак ичип чыгалы,- деди ал чакан ресторанды көрсөтүп.

Баш чайкаганга алы келбейт болчу, артынан ээрчиди. Ошол кечтен кийин дагы көп убакыт жолугуша алган жок. Аянага Искендер баңги сымал бир нерсе болду. Көрбөсө шаарды түрө кыдырып издеп кеткенден кайра тартпайт. Анын кайсы саатта жумушта болорун, кандай учурда үйдө болорун, үйү кайда экенин алаканга салгандай билип алды. Бир жолу айлап командировкага кеткен учурда дене табы түшпөй, ооруп калды. Бир гана курбусу билчү эле.

– Сен келесоо болуп калдың. Ооруп калганга чейин жеттиң. Токтот!

– Жанара, суу...- кумсарып керебетте жаткан кызга суу берген курбусу биротоло үмүтүн үзгүсү келди.

– Искендериң чет өлкөдө экен.

– Кайдан билдиң?

– Баракчасына сүрөт жүктөдү. Аялы менен. Аяна, сен бул адамды унут. Эстебе.

– Эмнеге?

– Аялынын баракчасын көрдүм. Жалаң Искендердин сүрөтү. Сокурга деле көрүнүп турат, экөөнү эч ким ажырата албайт.

Аяна телефонун алды да, сүрөткө тиктеп турду. Сүрөттөгү аял менен Искендер бактылуу болчу. Түрдүү шаарда, түрдүү фондо, түрдүү абалда түшкөн сүрөттөр... Бирок бир гана нерсе өзгөрүлбөгөн экен. Искендер аялын бардык сүрөттө сүйүү менен тиктейт тура. Жүрөгү мыкчыла ооруп кетти.

– Көр, бул үчүн жаныңды кыйнаба. Ооба, өзгөчө адам. Бирок сеники эмес. Унут.

– Меники болот! Акыры баары бир меники болот.

ххх

Айтурган Урматтын жүзүнө дагы деле түшүнбөй карап турду. “Искендердин эки уулу бар”.

– Эмне деп жатасың?- үнү калтырап кетти.

– Сага айта албады. Он жаштан өтүп калган эгиз уулдары бар.

– Он жыл мурун болгон окуябы? Ошончодон бери байкаган жокмунбу? Мен ушунчалык көр аялмынбы?

– Жок, жок, он жылдан бери эмес. Ал өзү да билбептир, балдары бар экенин жакында билди.

– Качан?

– Эки жыл мурун. Алардын бири...

– Унчукпа!

Айтурган андан ары эч нерсени уккусу келген жок. Өз бөлмөсүнө арабасын айдай берди. Көкүрөгүндө бир боштук калды. Күн болду. Кайра түн болду. Боштук эч кетпей жатты. Күндөлүгүн колуна алды.

“Сен мени карап тургандырсың. Тиги дүйнө бар экенине ишенем. Сен ушу жерлерде мени карап тургандай сезилесиң. Кадимкиңдей эртең менен сакалыңды алып, атыр жыттанып келип мени желкемден өөп ойготчудай сезилесиң. Эгерде сен чын эле ушу жерде болсоң, каргыш алсын сени. Уктуңбу?! Жок жомокко ишендирдиң мени. Жок бакытка байлап коюпсуң.

Бирок мен баары бир бактылуу күндөрүбүздү гана эстейм. Эсиңдеби, менин кош бойлуу болгон учурум? Сен аябай кыз күткөнсүң. УЗИден да бизге кыз дешкен. Кызыбыз мага окшош, уулубуз сага окшош болот дечүбүз. Бирок уул болду. Төрөтүм оор болуп же мени, же наристени тандоо керектигинде Кудайдын буйругу менен экөөбүз тең аман калыптырбыз. Бирок мен экинчи жолу эне болбодум. Ошол оор операциядан кийин түбөлүк эне болуу бактысынан ажырадым. Аны да мага айтпай, кийин айттың. "Аядым" дедиң. А мен ишенгим келген жок. Сага дагы көп баланы белек кылгым келди. Бирок биз баары бир бактылуу болчубуз. Эрболубуз бар болчу. Уучубуз куру эмес эле. Көрсө, сенин башка аялдан балдарың бар экен. Болгондо да эгиз. Мен бул чындык менен кантип жашайм? Искендер, мен сенсиз кантип күн кечирем? Сенден кийин...”

Аял оор улутунду. Тыптынч түндү жара кыйкыргысы келди. Балконго чыгып, бакырып алды. Анда да көксөөсү суубады. Уйкуда жаткан шаар аны эч тоготпой, өз алдынча мемирейт...

(Уландысы кийинки санда)



"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  -3 
Комментарийлер(0)
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 2 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 2) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
24248;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2020 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Жибек Жолу проспектиси 381
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: