Архив
997  
944   945   946   947   948   949   950   951   952   953   954   955   956   957   958   959   960   961   962   963   964   965   966   967   968   969   970   971   972   973   974   975   976   977   978   979   980   981   982   983   984   985   986   987   988   989   990   991   992   993   994   995   996  
897   898   899   900   901   902   903   904   905   906   907   908   909   910   911   912   913   914   915   916   917   918   919   920   921   922   923   924   925   926   927   928   929   930   931   932   933   934   935   936   937   938   939   940   941   942   943  
844   845   846   847   848   849   850   851   852   853   854   855   856   857   858   859   860   861   862   863   864   865   866   867   868   869   870   871   872   873   874   875   876   877   878   879   880   881   882   883   884   885   886   887   888   889   890   891   892   893   894   895   896  
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829   830   831   832   833   834   835   836   837   838   839   840   841   842   843  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар

АК+КАРА (балеринанын тагдырын талкалаган ата-баланын баяны)

№996 7-13-январь, 2022-ж.


(Башы өткөн санда)

Санжар бир аз болсо да Эрикке караганда сак болчу. Сүрөттү бир карап, берки экөөнү бир карап көздөрүн ирмегилеп туруп калды. Оюнда бул нерседен баш тартсам деп турат, бирок...

– Ошондо бул кыз ким? Аркасында ким турат? Бир аз абайлаш керек эмеспи?- деп келе жатты эле, Эрик күрөктөй колу менен далыга уруп калды.

– Эмне, корктуңбу? Энеңди, жаман коркоксуң сен! Корксоң келбе мени менен...

– Корккон жокмун, кийинкисин ойлонолу да.

Эркин сөзгө кошула берди.

– Аркасында эч ким жок, аркасында бирөө-жарым болгон кыз буга окшоп денесин сатпайт. Болгондо да...

“Атасындай адамга” деп айткысы келди ал, бирок токтоп калды.

– Коркутуп койгула!- деп күңк этти да, алдында турган бокалды көңтөрүп туруп кетти.

ххх

Күн нурлары жарык тийген май айларынын жумшак күндөрүнүн бири болчу. Ушул күндү кийин тергөөчү кайра кайталатып эстеткенде Айсулуунун эсинде так ушул жаркыраган күн калган экен. Жарык болчу ошол таң... Каргашалуу күн болору деле капарында жок өзгөчө аткан таң эле. Уйкусунан ойгонгон кыз шашкалактай берди. Рюкзагына пуантысын салып, кийимдерин иреттеп жатканда бөлмөсүнө апасы кирди.

– Кутман таң!- деди ал кызына башкача мээрим менен карап.

– Апа, эмнеге эрте турдуң?

– Айсулуу, мен сени менен бир нерсени сүйлөшөйүн деп убакыт таба албай жүрөм. Мен барда сен машыгуудасың же окуудасың, сен бар болгондо мен жумушта...

– Мен бүгүн эрте келем, апа, анан сүйлөшөлү. Бирок эмне болду, маанай анча эмес го? Атам экөөң урушуп калдыңарбы?

Альфия кызын узакка тиктеп турду. Экөөнү тамчы суудай окшош дешет. Качандыр бир кезде өзүндө ушундай таза, ишенчээк көз караш болду бекен? Ким билет? Өзүн билгени ал сак, дүйнөгө суктук менен караган, ашыкча кумарлуу адам эле. Бул андай эмес. Атасы экөөнүн ажырашканы жатканын укканда кейийт, атүгүл жашоого болгон ишеничин да жоготушу мүмкүн. Бирок өзү айтканы туура, башкадан укса мындан кыйын болот.

– Атаң экөөбүз сени жакшы көрөбүз. Муну билесиң да... Бирок жашоо дайым эле биз каалагандай болбойт, кызым.

– Апа, кечинде сүйлөшөлүчү, мен шашып жатам. Билесиң, Питерге даярдык жүрүп жатат да азыр.

– Жок дегенде эртең мененки тамакты ич.

Эне менен кыз ашканага киргенде куурулган жумуртка менен кофе даярдап атасы күтүп отурган экен.

– Ата, ой, рахмат. Жакшы болбодубу, тамак даярдап отурбай иче калып кетип калайын.

– Ооба да, менин уйкучу кызыма деп өзүм даярдадым. Эртең менен канча шашып жатсаң да тамак ичип жүр.

– Эч кимдин меникиндей атасы жок да,- деп эркелеген кыз атасын жүзүнөн чоп эттире өөп алды. Жаркыраган кыз дайыма ушундай маанай тартуулайт атасына. Анвар ичи жылый карап турду.

– Келгиле селфи кылалы менин жаңы телефонума, ата, апа, келгиле үчөөбүз... Ой, бир аз жакындашсаңар, эки, чи-и-з деп күлүп койгула. Апа, сен жакшы күлбөй калдың, кайра...

Кийин Айсулуу ушул күнү селфиге түшкөн сүрөттөрдү көп эстеди. Атасынын чарчаңкы жүзү, апасын өзүн зордоп жылмайганы, өзүнүн күлүңдөгөн көздөрү... Ушул сүрөттү кийин көп тиктеди.

– Чау, мен кеттим.

Ордунан турган кызын экөө эмнегедир өөп узатышкан ошондо. Аябай жылуулук менен узатышкан. Көрсө, бактылуу күндөрүнүн акыркысы ошол күн тура. Эшик жабылганда үйдүн бардык шаңы кызы менен кеткендей томсорушту.

– Бул кыз качан чоңоёт, эч нерседен кабары жок,- деди улутунган Альфия.

– Азыр эмес, убагы келгенде билсин. Экзамендерин жакшы тапшырып, Питерге барып келсин. Көңүлү алагды болбосун башкага...

– Сага окшош. Сендей ишенчээк, эч нерсенин баалуулугун билбейт. Туулган күнүнө белек кылган бриллиант кутусунан чыкпаган боюнча турат.

– Хм, сендей болушун каалайт белең? Мен, мисалы, каалабайм. Кудай дайыма ак адамдардын тарабында болот.

Альфия күйөөсүн ушундай жек көрө тиктеди. Ансыз да ооруп турган жерине тийди бул сөз. Эч нерсе деп айтпай чыгып кетти. Анвар да жумушуна кетти.

ххх

– Сен бүгүн көпкө машыктың, азаматсың. Бийлеген техникаң жакшы. Балетте техника менен чогуу эле эмне керек билесиңби?

– Эмне керек?

– Сахнада жашаш керек.

– Мен жашайм.

– Баарын унутуп, сен жана музыка гана калыш керек. Ичиңдеги толгонуу... Биз бий менен кайгыны да, кубанычты да бере алабыз. Техника менен сахнада жашап бийлөөнү айкалыштырганда гана чыныгы балерина болот.

– А мен чыныгы балерина боло аламбы?

– Албетте, алтын кыз.

– Рахмат сизге, Татьяна Ларова. Сиз эң мыктысыз!

– Кеч болду, эми кетели,- деди Айсулууга Татьяна Ларова.

– Жок, сиз кете бериңиз, мен дагы машыгам.

– Жалгыз калба. Үйүңө тез кет!

– Камтама болбоңуз, үйүм жакын го, тез эле жетип калам. Азыр терим сууй электе дагы жакшы даярданып алайын деп жатам.

– Макул, көрүшкөнчө...

Машыктыруучусу кеткенден кийин Айсулуу суу ичти. Кайра бийлеп баштады. Ага ушул жерде жалгыз калган жакчу. Өзү менен өзү калганда гана ал кыялындагыдай бийлечү. Кумар менен бийлечү. Ошентип жатып убакыттын кандай өткөнүн билбей калды. Эшикте кимдир бирөөнүн шыбыртын укканда гана токтой калды. Жүздөрүнө бет кап тагынган бейтааныш эки жигит кирип келди. Бири бою узун, далылуу, экинчиси чаканыраак.

– Силер кимсиңер?- деди коркуп кеткен кыз.

Үн катпай жакындай беришти. Чаңырып жиберди. Сыртта музыкалык окуу жайдын кароолчусу гана калган, ал дагы музыканын катуу чыккан үнүнөн укпай калды.

– Кыйкырба!- деди киркиреген үн менен бири.

– Эмне керек силерге?

– Сен керексиң! Экинчи элдин эркегине көз артпай жүрөт экенсиң! Ошону эскертели дедик.

Күрөктөй муштум менен назик кыздын жүзүнө бир тийди. Тоголонуп кетти. Эс-акылы эңги-деңги. “Эмне болуп жатат, ким булар?” деген алдастаткан коркунуч бийледи. Эрик менен Санжардын оюнда коркутуп гана коюш бар болчу. “Экинчи бийлей албай тургандай кылгыла” дегенди эстеп кетти Эрик. Бутун кайрып жиберди эле, сынып кетти. Кыз эсин жоготуп сулк жатып калды.

– Жүрү, кеттик,- деди Санжар акырын шыбырап.

– Жо-ок, кетпейм мен. Көрдүңбү, кандай кыз. Сенде балерина болду беле?- деди беркиси.

– Акылыңа кел!- деди титиреген үнү менен.

– Барчы ары, эшикти жаап кой!- деди тиги жаалданган үн менен. Куду жеген тамагына тап коё турган жырткычтай коркунучтуу эле.

– Акмак болбо! Бас, кеттик.

– Жогол, коркок десе...

– Өзүң бил...- деген Санжар чыга качты.

Алдында жаткан сулуу кыздын сулк денеси беркинин кумарын козгоп жиберди. Акылын тумандаткан оюнан кайта албай турду. “Мурда деле болбоду беле, эч нерсе болбойт, мага эстей жүргөнгө...” Далдайган караан жакындап келе жатты. Денесин жулмалап жатканда эсине келди кыз. Бакырайын деди эле, күрөктөй колдору менен оозун жаап салды. Акылынын бир бурчунда өзүн кордоп жаткан адамдын туруп баратып каркылдап күлгөн күлкүсү болчу. Тунарып бараткан акыл-эсинде ушул күлкү гана калды...

ххх

“Тез жардам” бригадасынын башчысы Тилек араң жан келген кызды көргөндө нес болуп калды. Үңүлүп калды.

– Ким бул?

– Балерина экен, кол салуу болуптур. Кароолчу чакырыптыр.

– Эсинде элеби?

– Жок, эсин жоготуп коюптур. Буту сыныптыр, мээси чайкалыптыр. Дагы...

– Акмактар! Айбандар!- деп бакырып жиберди Тилек.

Бул Айсулуунун аяш атасы Тилек болчу. Алгачкы жардам көрсөтүлгөндөн кийин шашылыш Анварга чалды.

– Дос, тез кел бизге...

– Эмне болуп кетти, тез арада жасай турган операция чыктыбы?

– Жок, башка...

– Тилек, үнүң жаман сенин, эмне болду?

– Айсулуу...

– Айсулууга эмне болуптур?

– Дос, кел, келгенде айтайын, тез кел, сураныч...- деп коё салды. Андан башка нерсе айтканга акылына эч нерсе чүргөлгөн жок. “Келгенде билсин” деди. Альфияга телефон чалды. Өчүк экен.

Анвар кантип ооруканага жетип барганын билбей калды. Тилекти көрө сала аптыгып кетти.

– Жүрү, кабинетиме...

Уккан кулагына ишене албай калды. Аз убакытта Анвардын дүйнөсү ала салып кетти. “Ким кылды муну? Эмнеге менин кызым? Кантип?” деп жатты кургаган эриндери менен.

– Мээси чайкалыптыр, буту томугунан сынып кетиптир, анан...

– Эмне?

– Зордукталыптыр...

Анвардын чакчайган көздөрү Тилектин эсинде калды. Башын чайкап ишенбей турду. Мезгил, убакыт токтоп калгандай бир абал болду.

ххх

Дарынын күчү менен уктап жатты кыз. Бирок эсине келип-келбей атасынын дирилдеп ыйлап жатканын билди. “Ата, ыйлабачы, мен жакшымын” деп айткысы келет, бирок тили күрмөөгө келбейт. Кайра эле айлампанын ичинде түшүп келгендей эсине бир келип, бир келбей жатты. Каргашалуу күндүн кийинки таңы атты.

Альфия өзүнө келген телефон чалууларды эртең менен көрдү. Кийинки учурда уктай албай, уйкусуздуктан уйкунун дарысын дозасынан көп ичип алган эле.

– Айсулуу?- деп барып кызынын бөлмөсүнө кирип жыйналып турганын көрдү.

(Уландысы кийинки санда)



"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  0 
Комментарийлер(0)
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
26569;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2022 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Турусбеков 109/1
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: