Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829   830   831   832   833   834   835   836  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

СҮЙГӨНҮМ КАЙНЕЖЕМ БОЛУП ЧЫКТЫ...

№242 22-28-июнь, 2007-ж.


“Ооба, айрымдар үчүн үйбүлөлүк бакыт жалындаган махабаттан да күчтүүлүк кылат экен. Мен аны өз башымдан өткөргөндө гана түшүндүм. Менин башымдан өткөн окуя, балким, көптөрдү таңкалтыраар, балким, түшүнбөстүктү жаратаар. Ошентсе да башымдан өткөн баянымды айтып берүүнү чечтим. Мүмкүн бул кимдир бирөөлөр үчүн сабак болоор”. Ушинтип сөзүн баштаган отуздар чамасындагы жигит бизге башынан өткөн сүйүү баянын айтып отурду.

КҮТҮЛБӨГӨН СОККУ

– Мен сени сагынып кетем го... Тез эле келесиңби?
Кучагымдагы Аидамдын апакай бетинен сүйүп, ушуларды шыбырайм.
– Тез эле келем.
Ал дагы мага кынала боорума жабышып алды. Көрсө, жамгырлуу кечте бири-бирибизден ажыраша албай турган ошол түн биздин бактыбыздын акыркы үзүмдөрү экен. Экөөбүздүн сүйлөшүп жүргөнүбүзгө эки жыл болсо да, мен аны өмүр бою билип жүргөндөй эң кымбат адамыма айланганын ошол түнү туйган элем. Коштошуп жатып негедир ичим уйгу-туйгу болгону да эсимде. “Тез эле келет да... Анчалык эмне жүрөгүм сыздады?” Ушинтип өзүмдү-өзүм алаксытканым менен болбой эле көңүлүм бир орунда эмес болчу. Аттиң, ошол күнү эле кучагымдан чыгарбай, биротоло мендик кылып алганымда мындай окуя болбойт беле, ким билсин...
Аида айылына кеткенден бери бир ай өткөн эле. “Тез эле келип калам” деген Аидамдан кабар жок. Чыдабай курбуларынан сурамакка жатаканага жөнөдүм. Жакын курбусу болгон Сүйүн мени бар карап алып кыжаалат болуп кетти. Саламдашкан соң Аиданын кабарын сурадым.
– Сен уга элек белең?- деди ал мукактана.
– Эмнени?
– Аиданы алакачып кетишиптир.
Башымдан ылдый суу куюп жибергендей бүткүл денем чыйрыга түштү. Кантип эле? Кантип эле ушундай болсун? Эмне эле мага телефон чалбай калды десе... Сүйүндүн билегин капшыра кармаганымды өзүм да сезбей калыптырмын.
– Качан алакачып кетиптир? Кайсы айылга? Эмне үчүн мага кабарлап койгон жоксуң? Мен барам азыр...
– Кечирип кой, биз деле бир жумадан кийин уктук. Аида ыйлап, сага айтпагыла дегенинен...
– Эмнеге? Мага айтпагыла дедиби?
– Кызыксың го сен... Бир жума күйөөсү менен жашагандан кийин сага кайсы бети менен келет эле? “Эми баары кеч болуп калды”,- деп ыйлады.
Сүйүндүн билегин бошотуп шалдая түштүм. Башка чапкандай артка кайрылдым. Ичим от менен жалын болуп күйгүзүп бара жаткандай кыйналып, шаардын көчөлөрүндө темтеңдей басып бара жаттым. Көкүрөгүмдө бир гана суроо: “Эмнеге? Эмнеге баарына түкүрүп басып кеткен жок? Мен бир эмес эки күйөөгө тийип келсе да кабыл алат элем го. Эми ансыз кантип жашайм?” Жан- жагымда өтүп бара жаткандар темтеңдеп, көзүмдөн жашым чууруп бара жаткан мени көрүп кээси аяп, кээси түшүнбөй карап калып жатышты. Ушинтип тагдырдын бороонунан буюгуп, Аидамдан айрылып калдым.

ТАҢКАЛААРЛЫК ОКШОШТУК

Ошентип, ортодон үч жыл өттү. Бул мен үчүн кусалуу да, кунарсыз да жылдар эле. Канчалык аракет кылсам да, мен Аиданы унута албай койдум. Башка кыздар менен деле мамиле түзүп көрдүм. Бирок, мамилем эки айдан ашыкка уланчу эмес. Ого бетер көңүлүм коңултактап, жанымды коёрго жер таппай, өзүмдүн Аидамды издеп кетким келчү. “Кой, балким, буга чейин балалуу болуп калгандыр. Жашоосуна аралашпай эле коёюн” деген ой менен өзүмдү- өзүм токтотчу элем. Ким билет, балким, ага укмуштуудай окшош адамды кезиктирбегенде чын эле бул жашоодон жалгыз өтүп кетет белем...
Окуумду бүтүп, шаардагы бейтапканалардын биринде иштеп жүргөм. Эртең менен жумушка келип, жаңы эле халатымды кийип баштаган элем. Эшик коомай ачылып, жаш кыз кирип келди. Мына сага тамаша, мынчалык окшоштукту көргөн эмесмин. Менин Аидамдын көчүрмөсү эле. Оозумду ачып карап калган мага акырын сүйлөдү.
– Байке, түнү менен тишим чыдатпай ооруп...
– Ыя?
Куду уйкудан ойгонгондой “селт” эте бердим.
– Тишим дейм...
– Аа, кана, көрөлүчү?! Канчадан бери ооруп жатат?
Өзүмдү колго алып, кызды креслого отургузуп дарылай баштадым. Көзүн чылк жумуп алган кыз менин абалымды сезген да жок. Жанды кыйнаган тиш оорусу менен гана алек болуп жатты көрүнөт. Ооба, жазы маңдайы, апакай жүзү, атүгүл ууртундагы чуңкурчасы да менин Аидама окшош эле. Тишин дарылап бүткөндөн кийин гана жылмайып койду.
– Рахмат, байке, тып эле басылды.
– Аягына чейин дарыланышың керек. Дагы эки жолу келесиң. Баса, атың ким?
– Акылай.
Кыз баш ийкеп чыгып кетти. Бирок, ошол күндөн баштап менин жашоомдо орун ала баштаганын билген жок. Негедир өзүмдөн-өзүм ушул кызга тартылып бара жаттым. Аидага арналгандай алып учурган сезим болбосо да, Акылай менин жаралуу көкүрөгүмдү дарылап бара жатканын сездим. Жаштыгы менен, өзүнүн эч кимде жок боорукерлиги, мээрими менен мени байлап алды. Анын жүрөгүнөн орун алганымды өзүм да сезип жүрдүм. “Байке” деп сылык кайрылганы менен мен аны узатып барып коштошоордо ийнинен тына үшкүрүп, ар кайсы сөзгө алаксытып, кетиргиси келчү эмес. Бул жолу да коштошуп кетип бара жатканымда артымдан кыйкырып калды.
– Байке...
Кылчая карасам артымдан чуркап келе жаткан экен.
– Бүгүн кетпей эле коюңузчу?!
– Акылай, эселегим десе...
Анын жалооруган карегине туруштук бере албадым. Боорума кысып, өпкүлөп жибердим. Ошондон көп өтпөй Акылай экөөбүз үйлөнүп калдык. Менин үйлөнүшүмөн күдөрүн үзүп койгон ата-энем, ага-тууганым кубанычта. Анын үстүнө, Акылай да көңүлдөгүдөй келин болду. Жүрөк­төгү тактар жуулуп, Акылай экөөбүз жаңы турмуштун босогосун аттадык. Бирок, мени дале тагдыр сынагы тооруганын токтотпоптур.

КАЙНЕЖЕ МЕНЕН КҮЙӨӨ БАЛА

– Баяман, айылдан аталаш эжем келмей болду. Байкушум, жакында эле күйөөсү менен ажырашып кетти. Бул жакка келип жаңы жашоо баштайын деген го...
Чынын айтсам, аялымдын күңкүл­дөгөнүнө көңүл деле бурган жокмун. Анын үстүнө, көңүлүм иштеги бир маселелерде болуп турган.
– Өзүң тосуп ала бересиң да,- дедим кайдыгер.
– Болуптур.
Көңүлүмдө эч нерсе жок мен ошол күнү жумушумдан кеч келдим. Босогодон кире берээрде эле кандайдыр бир тааныш үндү эшите калдым.
– Акы, садагам... атам менен апамды убара кылгым келген жок. Жаңы турмуш баштагым келет. Жумуш табам. Силерге деле жүк болбойм.
– Коюңузчу, эже. Баяман деле тү­шү­нөт. Баса, ал да келип калды окшойт.
Акылай алдымдан чуркап чыгып, мени колдон ала ашканага сүй­рөп кирди. Эшиктен башбаккан мен селдее түштүм. Анткени, алдымда мен качандыр бир кезде жоготкон адамым Аида турган эле. Ооба, менин Аидам... Эч өзгөрбөгөндөй туюлду мага. Экөөбүз тең бири-бирибизди карап теңселип турдук. Аздан кийин гана эсибизге келип, Аида кайнеже каадасы менен менин чекемден өптү.
– Кел, иштериң жакшыбы?
– Жакшы...
Сүйлөйүн десем тилим байланат. Атүгүл көзүмдү көтөрө албайм. Эже- сиңдинин жанында отурган ошол күн өмүрүмдөгү эң оор минуталар болду.

ЧЫККЫНЧЫЛЫК

Ошентип, тагдырдын тамашасы менен Аида менин кайнежем болуп калды. Аида менен Акылайдын окшоштугу ошондо гана мээме жетти. Көрсө, ушул үчүн Акылайга тартылган экенмин да. Аиданы көргөндөн баштап кайрадан көкүрөгүмдү мыжыккан ооруга туш болдум. Оор абалдан чыгуунун бир гана амалы бар болчу. Ал Аида менен бетме-бет сүйлөшүү эле.
Экөөбүз кафеде жолуктук. Ортодо оңтойсуздук өкүм сүрүп, тунжурап отурдук.
– Сүйлө, жашоо кандай?- деди ал акыры.
– Көрүп турбайсыңбы?!
– Баяман, мени кечирип кой. Ошондо азыраак чечкиндүүрөөк болсом эмне... Салган жоолугун тытып салып басып кетпей эмне болдум?! Андан кийин кандай гана өкүндүм. Бирок, баары кеч эле.
– Күйөөң менен эмнеге ажыраштың?
– Сени унута албай койдум, Баяман. Сенин жашооң башка экенин сезсем да, бир жолу көргүм келип дегдей берчүмүн. Минтип өзүмдүн күйөө балам болгонуңду билгенимден кийин ого бетер жаным жай таппай...
Экөөбүз көпкө сүйлөшүп отурдук. Аздан кийин ортобуздагы чек жоголуп, өзүбүздү эркин сезе баштадык. Моюнга алышым керек, Аида экөө­бүз аркандын эки учундай бөлөк болсок да, бизди бириктирип турган эскерүүлөрүбүз, махабатыбыз бар болчу. Үйгө кайтаар мезгил да келди. Бирок, бири-бирибизден айрылгыбыз жок. Экөөбүз тең көзүбүздөн сезип турдук. Ашыкча сөздүн да кереги жок эле. Машинадан түшүп, батирине чейин узатып бардым.
– Кой, эми жакшы бар.
– Кош.
Түн ичинде Аиданын жүзүн көрө албадым. Ыйлап жаткандай туюлду. Бутумду бирөө тушап койгондой болуп тура бердим. Ал дагы... Бир кезде башымды көтөрүп Аиданын жүзүн тике карадым. Андан ары башым тумандай кантип боорума кысканымды, кантип эрдинен өпкөнүмдү билбей калдым. Ооба, чыккынчылык кылдым. Муну өзүм да кечире албайт элем. Эртең менен Аиданын төшөгү­нөн акырын туруп бара жатканымды сезип, ал да ойгонуп кетти. Көзүн ачпай мойнума асыла ыйлап жатты.
– Мен куруюн... Мени өлтүрөөр адам жок. Өз очогумду бузганым аз келгенсип, силердин да ортоңорго от жага баштаган өңдөнүп калдым. Кантейин, тагдыр экен. Бирок, мен сенсиз жашай албайм. Жашагым да келбейт.
Көпкө ыйлады. Акырын туруп кеттим. Эмне кылаарымды билбей жаттым. Көңүлүмдө буулуктурган ой...

ЧЕЧИМ

Ушинтип күндөр өтүп жатты. Эки оттун ортосунда калган жаным далбастап арга издейм. Бирок, эч арга таба албадым. Аида менен болгон мамилемди да үзө албай жаттым. Баарынан да оору Акылайдын эч нерседен шек санабаганы эле.
Күндөн-күнгө күнөөмдүн оордугу желкемден басып, үйгө келгим келбейт. Андайда машинамды учуруп Аидага барам. Бирок, жанымды жай алдырбаган жан оору анда да тынчтык бербейт. Үйгө барсам Акылайдын кирсиз көздөрүнө кабылып, өзүмдү ушунчалык ыплас сезип кетем. Эшиктен кирип келсем Акылай кубанычтуу тосуп алды.
– Баяман, билесиңби, сага кубанычтуу кабарым бар.
Кубаныч жүзүнөн төгүлүп турган секелегиме эрксизден суктана бердим.
– Айтчы, эмне кабар?
– Менин боюмда бар.
– Ыя?
– Ооба, көптөн бери өзүм да боюмда бар болуш керек деп жүргөм. Кечээ врачта болдум. Көрсө, боюмда бар экен.
Жүзү албырган Акылайды боорума кысып жибердим. Көзүмдөн жаш агып кетти. Ооба, бул бала менин бардык кайгымдын, жоготуумдун кайрымчысы болчу. Мындан ары мен аялымдан да, баламдан да алыстай албасымды сезип турдум.
– Сен эмнеге ыйлап жатасың?- деди Акылай таңкала.
– Кубанычтан. Бизде баары жакшы болот, жаным. Мен азыр бир жерге барып келейин.
– Дагы жумушпу?
– Жумуш.
Үйдөн чуркап чыккан жаным түз эле Аидага жөнөдүм. Оюмда Аида менен сүйлөшүп бара жаттым. “Сени сүйгөнүм менен сен таштап кеткен кайгынын сазынан чыгарган адамды кыя албайм.Сүйүүмдү үйбүлөмө айырбаштоого тийишмин. Мындан ары жолукпайм”,- деп кетип бара жаттым. Кирип барып башаламан чачылган бөлмөнүн ортосунда туруп калдым. Көрсө, менден мурун эле Аида чечип койгон тура. Алакандай барак столдун үстүндө турган экен. Калтыраган колум менен алып окуй баштадым. Катта “Баяман, кечир мени, менин өчпөгөн махабатым болуп кала бересиң. Экөөбүзгө дагы айрылууга туура келет. Бул жолу өз эрким менен сени коё берем. Сиңдимдин бактысын тартып алып бактылуу боло албасымды ойлодум. Күйөөм аркамдан келген экен. Анын сунушунан баш тарта албадым. Баарын унут. Бактылуу бол” деп жазылган экен.
Бөлмөдө жалгыз отурдум. Көкүрө­гүмдөгү Аидага болгон жалын биротоло өчкөнүн ошондо түшүндүм.

Нуржамал Жийдебаева
Сүрөтчү: Уларбек Атайбеков



"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  0 
Комментарийлер(8)
20.09.2009. 12:08 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
49
Катталган:
21-10-2007
Соӊку аракети:
15-07-2015 09:55
Жынысы:
Белгисиз
-1
Кандай гана кайгылуу тагдырлар...
Журогум ачышып кетти...
20.09.2009. 17:49 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
49
Катталган:
21-10-2007
Соӊку аракети:
15-07-2015 09:55
Жынысы:
Белгисиз
0
Бул дагы тагдырдын тамашасы тура...
04.12.2011. 16:14 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
21
Катталган:
17-09-2011
Соӊку аракети:
12-09-2012 11:22
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Жалалабад
0
мен мунун аягын теле ден башкача кордум эле го же бул башкабы?
23.12.2013. 16:55 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
50
Катталган:
11-10-2013
Соӊку аракети:
03-03-2014 21:50
Жынысы:
Белгисиз
0
janym_88, бул башка теледе кайнежеси менен кететго
19.07.2012. 00:37 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
11
Катталган:
28-05-2012
Соӊку аракети:
19-04-2017 15:19
Жынысы:
Белгисиз
+1
Жазгандарым жалан суйуу ырлары,
Лирикадай журок козгоор ыр барбы?
Журогунду жараласа махабат.
Ага даары ашыктыктын ырлары... Эээхххх
21.04.2016. 16:06 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
14
Катталган:
06-05-2014
Соӊку аракети:
12-10-2017 12:35
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Ала Бука
0
Бали... Ар кимин оз чолунду тап ансызда бир корушуп чыргавалыпсынар го...болот ошо
11.05.2017. 13:21 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
3
Катталган:
03-07-2014
Соӊку аракети:
31-10-2018 16:29
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Кимдин журогундо ыйман болсо, мен ошол жердемин.
0
Өкүнүчтүү албетте. Өз башыңа келмейинче бирөөнүн жашоосун түшүнө бербейт экенсиң...
23.10.2017. 16:20 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
5
Катталган:
20-10-2017
Соӊку аракети:
01-03-2018 16:39
Жынысы:
Белгисиз
0
соонун чыгарма экен мага жакты
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21471;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: