Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829   830   831   832   833   834   835   836   837  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

ТАГДЫР ЖАЗАСЫ же БАЙЛЫК АЗГЫРЫГЫ

№244 6-12-июль, 2007-ж.


Кан жолдо ээ-жаа бербей зымырап бара жаткан машина алдын тоскон МАИ кызматкерине да караган жок. Рулга колу карышкан келин көз жашын төгүп, өз алдынча күбүрөп бара жаткан эле. “Кечир мени... Мен баарына күнөөлүүмүн. Мен сенин өлүмүңө күнөөлүү­мүн. Эми менин да жашоого акым жок. Анткени, колум сенин каныңа булганган”. Ушул учурда зымыраган машина карт даракка барып уруна берди. Келин үчүн заматта бардыгы астын-үстүн болуп, башына “өлдүм” деген ой, көз алдына күйөөсүнүн элеси жарк эте түштү да, анан белгисиз туңгуюкка кулай берди.

АЗГЫРЫЛГАН БИЙКЕЧ

Кушчубек Адамов өз чөйрөсүндө аты чыккан кадырлуу адам болчу. Өмүр бою жогорку кызматтарда иштеген бул адам өмүрү­нө жетээрлик байлык да, кадыр-барк да жыйнаган. Буттан чалган бир окуя болбогондо жашоосу ошол калыпта өтөт беле, ким билсин?!
Алар капыстан жолугушту. Кумарлуу тигилген он сегиз-жыйырма жаштардагы бийкеч Кушчубектин көңүлү­нө от салып, имерип алаарын ал кезде эч ким билбеген эле. Адатта Кушчубек үчүн бийкечтер бир кечтен кийин унут болчу. Бирок, бул жолу андай болгон жок.
– Ай-ий, ушунчалык керемет гүл­дөр­дү тартуулаган кандай сонун жентельмен! Деги, Адина, баарынан жолдуусуң, ээ?- курбусу кыткылыктай күлдү. Ага каш каккан Адина шаттана жылмайды.
– Сага анын башка белектерин көрсөтсөм чалкаңдан түшпө, курбум,- текебер жылмайган Адина туруп барып чакан кутучаны алып келди. – Мына, анын эки айдан бери берген белектери...
Мына сага, акак таштар чөгө­рүлгөн алтын, күмүш жасалгалар көз жоосун ала төшөктүн үстүнө жайнап калды. Көзү бакырая ар бирин кармалап, таңдайын такылдатып жаткан курбусун шылдыңдай карап турду.
– Ал эми алып барган жерлерин көрсөң оозуң ачылат. Андай жерлерди түшүңдө да көрбөгөнсүң.
Ансайын мактанган Адина бактысын жашыра албай турду. Келбети келишкен, көздөрү ботонукундай жайнаган Адина чын эле өзгөчө жан болчу. Кареги кумарлуу жылтылдап, кандай эркекти болсо да өзүнө тартып ала турган касиети бар эле. Ушул учурда телефон шыңгырап калды. Шып илип алган Адина наздана сүйлөп кирди.
– Ооба, мен сизди аябай күтүп... Сиз “кечикпейм” дебедиңиз беле?! Иштер менен алек болуп?.. Аа, болуптур, анда азыр түшөм.
Айтпаса да табышмактуу жигити менен сүйлөшүп жатканын байкаган курбусу тийише сүйлөдү.
– Эгерде кызганбасаң мени тааныштырып койбойсуңбу?!
Негедир Адинанын кабагы түйүлө түшүп унчукпай калды. “Карасаң, эптеп өзүм өмүрүмдө бир алтын балыкты торума түшүрсөм ошого көз артып калдыбы? Мен апенди белем сени менен тааныштыргандай”. Кабагынын түйүлө түшкөнүнөн түшүнө койгон курбусу унчукпай калды. Анан терезеден карап кыйкырып жиберди.
– Адина, сенин жигитиң тигил чал эмеспи?
– Ооба, эмне экен?
– Тобо-о, небересиндей болуп каласың го... Мындан жашыраагы жок бекен? Кызык, муну эмне кыласың?
– Эмне кылмак элем, күйөө кылам. Анын байлыгынын жардамы менен баарына жетишем.
– Анын үйбүлөсүчү?
– «Үйлөнөм» деп жатса мен эмне демек элем.
Курбусу таңкала баш чайкады. Чын эле буурул чачын артка тараган, чарчаңкы көздөрү мээримдүү тигилген бул адам Адинага ылайык күйөө эмес, атасындай эле көрүнүп турду.
– Кызык...
– Эмнеси кызык, биз бири-бирибизди толуктап турабыз. Анда жок жаштыкты мен берип, менде жок байлыкты ал берет.
Курбусу шашыла эшикке чыгып бара жаткан Адинанын артынан шыбырай үн катты.
– Байлыгына азгырылдым дечи?!

АЖЫРАШУУ

“Карыганда сүйүүгө кезиккен жаман тура. Жарым өмүрүм өтүп кетти деп жүргөндө куду Раймалыга Бегимай жолуккандай жолумдан чыга калды Адинам”,- деп досторуна азил-чыны аралаш актанып калчу Кушчубек. Бирок, сөзүнүн аягында кандайдыр бир өкүнүү жатканы да байкалып турчу. Ооба, орто жашап калган кезинде жанына арка-жөлөк болуп келаткан аялы менен ажырашып, балдарына жек көрүндү болуп, жаш кыздын артынан басып кеткен Кушчубектин жоругун эч ким деле түшүнгөн жок. Бирок, ал аялынын көз жашына да, балдарынын ачык жектөөсүнө да туруштук берип, айдай сулуу Адинага үйлөндү. Тез эле анын кумарлуу караган каректеринин алдында кул болуп, андан башка эч нерсени көрбөй калды. Куттуу очогунан чыгып, жаш аял менен жашап жатканына бир жылга аяк басты.
Газеталарды карап отурган күйөө­сүнүн жанына келген Адина наздана унчукту.
– Бүгүн бир жакка барып келбейлиби?
– Кайда?
– Билбейм, иши кылып көңүл ачкым келип жатат.
Эркелегенге акысы бар жаш аялы чоёктой берди.
– Мен чарчап турам. Айдоочуга дайындап коёюн, өзүң барып кел.
Чарчаңкы гана көз айнегин колуна кармаган Кушчубек жаш аялын кыжаалаттана карап алды. “Адатынча чыр салып, “барасың” деп отуруп албаса экен”,- деп жүрөксүп турду. Ордунан булкуна турган Адина кыжырлана кетти.
– Анда отура бер чириген газеталарың менен. Мен кеттим.
Эшик шарт жабылды. Томсоро тигилген Кушчубек оор үшкүрүп алды. Кийинки кездерде жаш аялы экөөнүн ортосу ачылып бара жатканын билип, жүрөгү сыздап турду. Жашы эңкейип, жанынын тынчын көздөп калган адам менен жаштыгы денесине сыйбай турган жаш бийкечтин каалоосу төп келмекпи? Карыган адамдын ыкшоо кыймылы, коңурсуган карылык жыты Адинанын да көңүлүн айнытып, тээ көкүрөгүндө жылт эткен отту самап, өзүнөн-өзү буулуга берчү болгон. Жаңы оюнчуктан тез эле көңүлү калган ойноок бала сымал ал кайрадан кандайдыр албуут сезимди эңсеп, өзүн бактысыз сезчү болду. Көп өтпөй ал адам да табылды.

“КҮЙӨӨҢДҮ ӨЛТҮР, БАЙЛЫГЫ БИЗГЕ КАЛАТ”

– Абайлап жолукпасак...
– Койчу эми, ал эч кимибизден шек албайт.
Түн ичинде балыктай толгонгон Адинанын таттуу шыбыры да Шухратты алдай албады. Адинанын колун моюнунан алып кага сүйлөдү.
– Албетте, эгерде билинип калса сага эч нерсе эмес. А мен эптеп таап жеп жаткан нанымдан айрылам. Анан да карыган күйөөң мени соо койбойт. Сен болсо анын баарын ойлобой анын көзүнчө деле жалжылдап мени тиктегениң тиктеген.
– Анан сүйүп жатсам эмне кылайын?
– Эх, сенин сүйүүңдү...
Ордунан тура калган Шухрат тамекисин күйгүзүп кирди. Эрдин тиштене калган Адинанын ызасы көкүрөгүнө толуп бара жатты. Шухрат Кушчубектин жеке айдоочусу болуп келгенде эле Адинанын көз кырына илинген. Кең далылуу, көздөрү оттой жанган өзбек түспөл­дөнгөн бул жигит көптөн бери көкү­рөгүндө жылт эте албай турган отту жандандырып жиберген. Кайда болсо да эми Шухрат менен барууну адат кылып алды. Мына ошондой байланышы узаргандан узарып эле бара жатат. Минтип үйдүн кожоюну жок кезде ээн-эркин эле өз бөлмө­сүнө киргизип алат.
– Болду, бул мамилени токтотпосок болбой калды,- деди бир убакта Шухрат. Келиндин жүрөгү тыз дей түштү. Ордунан обдулуп тура калды.
– Эмне деп жатасың? Мен сени эми эч кайда коё бербейм.
– Айтып жатам го. Мени күйөөң билип калса ит аткандай атып салат.
– Жок! Жок, берекем. Ал билбейт. Мени таштай көрбө...
Эчкирип бутуна жыгылган Адина намысын да, башканы да ойлобой ыйлап жатты. Эгерде Шухрат менен мамилесин үзсө эле жашоосу түгөнүп калчудай, карыган чалдын капасында өмүр бою калып калчудай чырылдап жатты. Ого бетер баасын көтөргөн жигит кара күчкө кабагын сала күңгүрөнүп алды.
– Жок, мен мындан ары өз башымды курмандыкка чала албайм.
– Шухрат, берекем, мен сенсиз жашай албайм. Айтчы, эмне кылайын? Баарын кылам сен үчүн.
– Баарынбы?
– Баарын.
Чын эле “азыр жаныңды сууруп бер” десе, ошого деле даяр болчу Адина.
– Анда күйөөңдү өлтүр, байлыгы бизге калат.
Уккан кулагына ишенбеген Адина селдее түштү.
– Эмне-е?
– Ошол. Күйөөңдү өлтүр. Экөөңдө расмий нике болгондуктан, ал өлгөндөн кийин байлыгынын баары сага калат. Же болбосо жарымы.
– Шухрат, кантип?
– Эгерде менин сүйүүмдү кааласаң ошондой кыл. Болбосо жолукпайбыз. Мен сен үчүн башымдан айрылгым келбейт.
Ушул учурда күйөөсүнүн “мен экөөбүздүн никени каттатып койдум” деп айтканы эсине түштү. Бирок, көптү көргөн адам: “Алда кийин кандай болуп кетет. Балким, менден тажаса жаш неме башка бирөөгө кетип калабы?”- деген ой менен никесин каттатпаганын Адина билген эмес. Тапкан айласына маашырлана жылмайган жигиттин караңгыда мыскыл жылмайып турганын Адина байкабады. Үңкүйгөн калыбында бир жерди тиктеп отура берди. “Кантип? Кантип мен анын канына забын боло алам? Ал байкуш мени сүйөт эмеспи. Анан кантип?” Шухраттын айтканын аткарбаса өз сүйүүсү колунан учуп кетчү­дөй.
– Айтканымды аткармайынча экөөбүз жолукпайбыз.
Ушуну айткан Шухрат бөлмөдөн чыгып кетти.
– Шухрат...- деди көмөкөйү каткан келин жалдырап.
Жооп болгон жок.

ӨЛҮМ

Ошол күндөн тартып Адинадан тынчтык кетти. Эки жалындын ортосунда калган байкуш эки жолдун бирин тандап алышы керек эле. Ошол каргашалуу күнү Кушчубек муңайым көзүн Адинадан албай суроолуу тигиле берди. “Эмне мынча тиктейт бул? Шек алып турабы?” Кыжаалаттанган келин көзүн алакачты.
– Эмне көзүңдү алакачып жатасың?
– ...
Суроосу жоопсуз калган Кушчубек жаш аялынын артынан армандуу тиктеп алды. Ошол түн өмүрүнүн акыркы түнү болоорун, болгондо да дал ушул сүйүктүү аялынын колунан өлөөрүн билген жок.

“КАНА, БИЛЕГИҢДИ ТҮР...”

Кушчубекке акырын жакындаган Адина ичинен күбүрөй берди. “Азыр көз ирмемде эле бүтөт. Аз калды. Анан баары жакшы болот. Болгон байлыгын алып, Шухрат экөөбүз башка өлкөгө кетебиз. Баары жакшы болот”. Калтылдаган колдору менен тамырга дары куйчу кадимки ийнени кармап турду. Жүрөгү ооругандыктан, ар дайым ийне сайдырчу Кушчубек эч нерседен шек албай билегин тосо берди. Ушул учурда дозасынан ашык куюлуп жаткан дары менен өмүрүнүн бүтөөрүн билбей, Адинасынан көз албай күлүмсүрөй берди. Ошол замат аялы колундагы ийнени күрөө тамырына батыра сайып жиберди.
Аз убакыт өтпөй өлүктүн жанында шолоктоп ыйлап турган келин чыйрала ийинин силкип алды. Креслодо өлүп жаткан күйөөсүн бир карап алып, колундагы ийнени алпарып дааратканага салып жиберди. Анан чуркап чыгып, даяр турган машинага түшүп кайдадыр сапар алды.
– Ишти бүтүрдүңбү?
Адина алсыз гана башын ийкеди.
– Ооба, мен аны өлтүрдүм!
Ошол замат шолоктоп ыйлап жиберди.

ОҢОЛГУС КАТА

Кушчубек өлгөндөн кийин анын балдары тез эле Адинаны бардык иштен четтетип коюшту. Өзүн “мураскермин” деп жүргөн Адина эч нерсеге ээ эмес экенин билди. Бул албетте, Шухраттын да кулагына жеткен эле.
– Шухрат, мен...
Калтырай кадам шилтеген Адинаны кайдыгер караган жигит мыскыл күлдү.
– Эмне келдиң? Мага келбей жүр деп канча айтам. Бул жумушумдан да айырганы турасыңбы?
Келиндин денеси дүркүрөп кетти. Чөгөлөй калып жалынып жиберди.
– Бул эмне дегениң? Мен сен үчүн баарын жасап...
– Кыйраттың, беш тыйының жок калыпсың го...
– Шухрат, кантип? Мен сени... мен...
– Болду, мени унут! Экөөбүздүн ортобузда эч нерсе жок.
Моюнуна ыйлап асылган келиндин колун силкип жиберген Шухрат өз жолу менен кете берди. Өбөктөй жерге жыгылган келин боздоп жиберди. Ошондо гана өз тагдырын өзү кыйратканын, өз күнөөсүнүн жазасын алганын түшүндү. Сендиректей машинасына түшүп отурду да, катуу айдап жөнөдү. Кайда бара жатканын, эмне кылаарын да ойлогон жок. Тек гана өз колу менен өлтүргөн күйөөсү­нөн кечирим сурап, ыйлап бара жатты. Бир кезде катуу кетип бара жаткан машина жолдон бурулуп алдындагы карт даракты сүздү. Көзүн жумуп жиберген кыз кайдадыр каалгып кетип бара жатканын туйду.
– Кургур, жапжаш кыз экен.
– Кырсыкты кайдан деп болбойт...
Ушинтип күбүрөшкөн адамдар кырсык болгон жерде көк шибер үстүнө чалкасынан жаткызылган келинди аяп карап жатышты. Өзүн мыскылдагандай күлүмсүрөп, көзү ачык калган келин көгүлтүр асманды тиктеген боюнча жаткан эле.

Нуржамал Жийдебаева



"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  0 
Комментарийлер(0)
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21503;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: