Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

ТУРМУШ АЙЛАМПАСЫ

№251 24-30-август, 2007-ж.


Бурганактуу шамал алып учуруп, машина күтүп турган жигитти улуу сапарга чакырып жаткандай. Бакытына кетчү сапардан бир кезде ата-энесин кыя албаганынан, саркынды салттын айынан ажырап калган эле. Бирок, эртеби-кечпи, баары бир бул сапарга жол алмак. Жигит оор үшкүрүп алып кетип бара жатты. Көкүрөгүндө зор үмүт, көзүндө чолок жаш... Бирок, бул кубанычтын көз жашы болчу.

“СҮЙҮНЧҮ, АГАҢ АЯЛ АЛДЫ...”

Энтиге көзүнөн сүйүнүч толкуган кара тоголок бала кулакты жара кыйкырып талаага келе жатты.
– Жаныбек байке, сүйүнчү...
Чалгысын ары ыргыта утурлаган Жаныбек бетиндеги аккан терин аарчый тигил баланы көздөй утурлады.
– Эмне болуп кетти?
– Сүйүнчү, Калыбек байке колукту алып келди.
– Чынбы?
– Ийи.
Жаныбектин жадыраган жүзүн көрүп, тигил бала да кубанычтуу мулуңдай берди. Агасы Калыбек менен эгиз козудай ээрчишип чогуу чоңойгон. Анан калса, экөө башкача жакын болуп чоңоюшту. Эми агасы минтип шаардан колукту алып келип... Кубанычтан аптыгып кирип келген Жаныбектин көзүнө короодо апакай костюм-шым кийген агасы көрүндү.
– Калыке, куттуктайм.
Кучакташып, бирин-бири тамашалай далыга каккылап жаткан уулдарын көргөн апасы жетине албай жылмайып алды.
– Окшошкон каралдыларым менин, минтип эр жетип чоңоюп калдыңар. Бактылуу болсоңор экен.
Апа аста күбүрө­гөн тилегин бирөө угуп койчудай эки жагын карап алды. Уламдан-улам балдары токтобой, күйүт­төн жүрөгү өлгөн апа кантсин анан?! Биринен-бири бойлуу, келишимдүү уулдарына ушинтип тилек арнап жатты.
– Жеңеңдин көрүндүгүн чоң камдай турган болдуң, уул.
Тамашалай жылмайган жеңелеринин бирине Жаныбек шынаарлай калды.
– Кандай экен, жеңе?
– Кандайын сурайсың, айдан, күндөн түшкөн периште экен. Бирок, сенин сулууңа жетиш кайда.
– Көрсөтчү, жеңе...
– Шашпа, көрөсүң эми. Жеңеңдин колунан чай ичип, моокумуң кангыча сырдашасың.
Жаштардын тою ушинтип салтанаттуу, шааниси менен өтүп жатты. Апакай жоолук жүзүнө куп жарашкан Айнура Жаныбекке бир көргөн­дө эле жакты. “Мына, ушундай эле колукту алып келмек менин агам. Эми Кудай буюрса, менин да жолум ачылды. Жанарым менен мен дагы той тойлой турган кез жакындап калды шекилдүү”.
Толгон айды карап өзүнө-өзү маашырлана жылмайып алды. Бирок, бул бактылуу үйбүлөгө кайгынын кара көлөкөсү билинбей жылып келе жатканын жүрөгү туйган жок.

КЫРСЫК

– Эки-үч күндөн кийин алып кетем. Үйдөгүлөр камынып жатышат. Бир гана Калыбек байкемди күтүп жатабыз.
Өрөпкүп ушуларды сүйлөгөн Жаныбектин кең көкүрөгүнө жүзүн каткан кыз бактылуу жылмайып алды. Экөөнүн тоюн күткөндөр айылда көп эле. Анткени, алардын ашыктыгы айылга аңыз болуп калган.
– Биз бактылуу болобуз, ээ, Жаныбек?- эркелеген Жанара кумарлуу көздөрүн жадыратып Жаныбекти тиктеп калды.
– Албетте, бактылуу болобуз. Эки-үч гана күн калды.
Бирине-бири жалындуу сөздөрүн арнашкан экөө көк шиберге жыгылышты.
– Жанарым менин, бүгүн...
– Жок, Жаныбек, мен ак босогоңду таза аттагым келет.
– Айырмасы жок, берекем. Баары бир эми бизди эч ким, эч кандай күч ажырата албайт.
Жигиттин жалындуу сөздөрү, ысык кучагы кызды уламдан-улам алдан тайытып бара жатты. Экөө­нүн махабаттуу түнүнө ай-жылдыздар күбө болгон эле.
Мына, тойго аз гана күн калган. Өрөп­кү­гөн жигит отун жарып жаткан болчу. Ушул учурда томсорушкан туугандар, коңшулар кирип келишти.
Түрлөрү коркунучтуу, бир жаман кабарды сезгендей Жаныбек кетенчиктей берди. Аңгыча колу камыр болуп ашканадан чыккан апасы, нары жактан келе жаткан атасы көрүндү.
– Түрүңөр жаман, бир нерсе болдубу?
– Эмне... эмнеге келдиңер?
Үрөйү учкан үчөө селдее түшүштү.
– Кайрат кылгыла, туйгунуңар колдон учуптур.
– Эмне-е?
– Калыбек бул жакка келе жатып жол кырсыгынан каза болуптур.
Асман-жер бардыгы аралашып бара жаткандай болду Жаныбекке. Сакалынан жаш тамган атасын, боздоп жыгылган апасын карап туруп артка кетенчиктей берди.
– Жок! Ишенбейм!
Ушундай болду. Бирде бал жуткуруп, бирде уу жуткурган турмуш бул жолу да кастарын тигип, бир үйбүлөгө кайгынын селин агызды. Көрсө, инисинин тоюна шашып келе жаткан Калыбек жолдон кырсыкка кабылган экен. Баарынан оору Жаныбек үчүн жеңесинин кайгысын, көз жашын көрүү болчу. Бирде эсинен танып, бирде чачын жулуп бакырган Айнура боор ооругандай боздоп жатты.
– Мени кайда таштадың? Уулубузду кайда таштадың? Эми мен кантем? Кантип сенсиз жашайм?- деп ботодой боздогон келин көргөн адамды жашытып жатты.
– Кой, балам, сабыр кыл. Эки айлык болсо да баласы калды. Уучуң куру эмес.
– Антип өзүңдү көп кыйнаба.
Жарылдаша сабыр айткан аялдардын сөзүн уккусу келбей, эки кулагын жаап туйлады, боздоду байкуш келин.

ТАГДЫР БУРУЛУШУ

Калыбекти жерге бергенден бери бир жыл өттү. Азалуу, кайгылуу бир жыл Жаныбек үчүн тозоктун отундай эле болду. Бир гана үмүт аны жоошутуп, жашоосуна жарык берип жаткан эле. Бул агасынын ашын берсе, Жанарасына үйлөнүү калат. Бирок, алардын тагдыры башкача чечилди. Абышка-кемпир Жаныбек менен Айнуранын тагдырын өздө­рүнчө чечип коюшкан болчу.
– Кемпир, келиндин айласын не кылабыз?
– Менин да башым маң. Аш бүт­көндөн кийин баласын алып шаарга жөнөй берсе айлабыз эмне болот?
– Баламдан го өлүм ажыратты, эми неберемден кантип тирүүлөй айрылам? Жок, кемпир, бир айласын таап, баланы да, келинди да алып калышыбыз керек.
– Кантип?
– Жаныбекке нике окутабыз.
Мындайды күтпөгөн апасы чок басып алгандай чочуду.
– Ок, анын колуктусу бар эмеспи. Ашты күтүп...
Кемпирди ой баса түштү. Чындыгында эле абышкасы туура айтат. Ушундай кылышса небересин сактап калышат. Анан калса, Айнура келини да адамгерчиликтүү, адеп­түү келин. Мындай бүлө көп адамга туш боло бербейт.
– Ырас айтасың, анын маңдайына жазылган да бирөө тургандыр. Бирок, Жаныбек макул болоор бекен?
– Макул болот. Агасынын арбагын сыйласа, экөөбүздү какшаткысы келбесе макул болот.
Абышка чорт бүтүм чыгарды. Ушул учурда бир эмес үч тагдырды талкалап жатканын, үч адамдын көз жашына калып жатканын капарына албады. Бул тууралуу Жаныбек Жанарадан укту.
Ар дайым жадырай күлүп тосуп алган Жанарасы негедир сыртын салып турду.
– Сага эмне болгон?
– А сагачы? Берген убадаларың, сүйлөгөн сөзүңдүн баары жалган беле? “Үйлөнөбүз” деп коёт дагы...
– Сен эмне деп жатасың? Аш бүткөн­дөн кийин деп сүйлөшпөдүк беле?
– А мен билем эмне үчүн тойду кечиктирип жатканыңарды. Сен тигил шаардык жеңеңе үйлөнөөрүңдү эмнеге айткан жоксуң?
Кыздын мөлтүрөгөн жаштары жүзүн жууп кетти. Куду башына балта тийгендей теңселген Жаныбек отуруп калды.
– Кимден угуп жүрөсүң?
– Баары айтып жүрүшөт.
– Жанара, андай болбойт. Мен сенсиз жашай албайм.
Жаныбектин дирилдеген добушун шамал жула качты. Кыз үйүнө тез кирип кетти. Шалдайган жигит аргасыз артына бурулду.

“ЖЕҢЕҢДИ АЛАСЫҢ, САЛТ ОШОНДОЙ”

– Айланайын, апа, Жанараны кантем?
– Бул тагдырды биз сурап алган жокпуз, балам. Өзүң ойлосоң Кукентайдын бирөөнү “ата” деп бизден бөлөк өскөнүн. Агаңдын арбагынын алдында парзың ушул.
– Жок, мен көнө албайм.
Ордунан туруп кеткен жигиттин алдынан айыл аксакалдарын ээрчиткен атасы чыкты.
– Ата...
– Отур,- өкүм унчуккан атасы баласына суз карады. – Бир секелек үчүн баарыбызды садага чапкың келеби?
– Ата, сиз түшүнбөй жатасыз...
– Менби же сенби? Мына, аксакал адамдар алдыңда турушат. Илгертеден келе жаткан салт ушул. Кыскасы, Айнурага үйлөнөсүң. Сөз бүттү.
Ошентип, апасы боздоп, атасы “топурагымды түйүп берем” деп жатып үйлөнүүгө акыры макул кылышты. Айнура болсо ыйлап туруп: “Калыбектин ата-энесин боздотуп таштап кете албайм. Айла жок, макулмун”,- деди.
Көк чөптүн үстүндө көмкөрөсүнөн түшкөн жигит кимдир-бирөө жакындап келе жатканын туйду. Бул Жанара эле. Акырын жанына басып келди да, жүйүртө басып отура калып, Жаныбектин башынан сылады. Ушул кыймылда айтып бүткүс назиктик, мээрим бар эле. Жигиттин каңырыгы түтөп кетти.
– Эмне кылайын эми?
– Эч нерсе, жаным, мен сага түшүнөм. Сенин жүрөгүң меники болсо болду. Жеңеңе үйлөнө бер.
– Сенчи?
– Мен үчүн дагы бир тагдырдын сыноосу тургандыр. Эртең шаарга жол тартам. Өзүң билесиң го, андан башка айлам жок. Сенин бул жакта экениңди билип атайын келдим. Айлаңды кетирип жатып макул кылышканын уктум. Эми коштошоюн деп келдим. Кош эми, тагдырыбыз ушул экен.
Кыз майышып ордунан турду. Анын алыстап кетип бара жатканын байкаса да, Жаныбек ордунан тура албады. Токтотконго да чамасы келген жок. Тек гана көз жашы тыпылдап агып жатты.

КЫЙНОО ЖАНА ЧЕЧИМ

Ошентип, Жаныбек менен Айнуранын тою болду. Арадан убакыт өттү. Экөө эрди-катын болуп жашап калышканы менен биротоло биригип, бирине-бири бой сала алышкан жок. Экөөнүн ортосунда кандайдыр бир дубал тургандай экөө тең кыйналып жүрүштү.
– Апа, Жаныбек кайда?
Ыйбалуу үн каткан келинди аяп карап алган кайненеси колун жаңсай берди:
– Тигил жакта мал менен жүргөн, анан өзөндү көздөй басты го. Карачы балам, келсе тамак ичели.
– Азыр чакырып келем.
Элпек бурулган Айнура Жаныбектин артынан жөнөдү. Шуулдаган шамал гана жорткон ээн жерде Жаныбек бир кыз менен отурган экен. Бул Жанара болчу. Шаардан келгенин уккан Жаныбек шашып бул жакка келген. Демин жыйган Айнура экөөнүн жакындап келе жатканын көрүп боюн жашыра калды.
– Эмнеге келдиң?
– А сен эмнеге келдиң?
Кыз жооп бере албай туруп калды.
– Болду, эми жашооң башка болгондон кийин кыйнабачы мени,- деди кыздын буулуккан үнү.
– А мен кыйналбай жүрүптүр­мүнбү? Айнура мен үчүн жеңе катары эле калды. Баары бир аны менен жашоом болбойт. Ата-энемдин көңүлү үчүн гана...
– Мени эмне кыл деген турасың?
– Билбейм, өзүм да жанчылып бүттүм.
Жигиттин коңур үнү так эле өзү­нүн Калыбегине окшош эле. Айнура узап бара жаткан экөөнү карап туруп ордунан үшкүрө турду. Келишимдүү жигиттин басканы да, кетип бара жатканы да Калыбегин эске салды. “Кызык, балким, ушул окшоштук үчүн эле макул болсом керек. Калыбегимди Жаныбектен тап­кым келген окшобойбу?! Бирок, бул өзүмдү-өзүм алдоо менен экөөнүн тагдырын бузуп койгонумду карачы... Ка-ап, мурун билгенимде... Бирок, эми да кеч эмес”. Айнура чечкиндүү басып үйүнө бет алды.

ххх

“Жаныбек, Жанара экөөңдү көр­гөн­дөн кийин мындан ары сени менен жашай албасымды сездим. Сен аны сүйөөрүңдү, ал сени сүйөөрүн түшүн­дүм. Мен да сенин агаңды ушинтип сүйгөм. Экөөбүз жаңылдык. Эми сага бакыт каалайм. Атам-апама өзүм түшүн­дүрдүм. Бала алар менен калат. Сен Жанараны издеп тап. Бактылуу бол”. Кыска мазмундагы Айнуранын бул каты Жаныбектин колунда дирилдеп турду. Кубанычтан жүзү албырган ал ыйлап да, сүйлөнүп да жатты.
– Рахмат! Рахмат сага, жеңе....
– Байке, апам “чай ич” деп жатат.
Кужулдап жанына келген кичинекей Кубанычты бооруна кысып, көзүнөн аккан жашка ээ боло албай ата-энесин көздөй жөнөдү. Эртеси эле Жанараны издөөгө сапар алды.

Нуржамал Жийдебаева
Сүрөтчүсү:
Уларбек Атайбеков


"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  0 
Комментарийлер(2)
20.09.2009. 17:48 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
49
Катталган:
21-10-2007
Соӊку аракети:
15-07-2015 09:55
Жынысы:
Белгисиз
0
"Бирде бал жуткуруп, бирде уу жуткурган турмуш" эмне мынча адам баласын кыйноого салаарынды билбейм, же адам баласында очун барбы???
10.01.2018. 12:18 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
324
Катталган:
21-07-2014
Соӊку аракети:
20-09-2018 09:49
Жынысы:
Белгисиз
Калаасы:
Деңиз жээгинде.
0
Сонун чыгарма экен!!!
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21193;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: