Архив
792   793   794   795   796   797   798   799   800   801   802   803   804   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826   827   828   829   830   831   832   833   834   835   836  
740   741   742   743   744   745   746   747   748   749   750   751   752   753   754   755   756   757   758   759   760   761   762   763   764   765   766   767   768   769   770   771   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782   783   784   785   786   787   788   789   790   791  
687   688   689   690   691   692   693   694   695   696   697   698   699   700   701   702   703   704   705   706   707   708   709   710   711   712   713   714   715   716   717   718   719   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730   731   732   733   734   735   736   737   738   739  
635   636   637   638   639   640   641   642   643   644   645   646   647   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685   686  
583   584   585   586   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607   608   609   610   611   612   613   614   615   616   617   618   619   620   621   622   623   624   625   626   627   628   629   630   631   632   633   634  
531   532   533   534   535   536   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557   558   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582  
479   480   481   482   483   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530  
427   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477   478  
374   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395   396   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424   425   426  
322   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371   372   373  
264   265   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321  
217   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263  
176   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216  
Популярдуу макалалар
Akbuura gazeta

ТУРМУШТАН ЖАҢЫЛЫШТЫГЫМ МЕНИ ЖИНДИКАНАГА ТУШ КЫЛДЫ

№188 9-15-июнь, 2006-ж.


Өзгөчө оорукана, армандуу ага

Бул жай психологиялык жактан жабыркагандар дарылана турган оорукана. Айрымдар үчүн жөн гана "жиндикана". Боз дубалдын ары жагында эмне деген гана тагдырлар кездешпейт. Бул жерде "өзгөчө коркунучтуу" дегендерди өзүнчө кармап, алардын үстүнө кирүүгө медсестралардан башкаларга тыюу салынат. Атүгүл, врачтар да медсестралардын көзөмөлүндө кирүүсү талап кылынат. Ал эми анчалык коркунуч келтирбөөчү оорулууларга кадимкидей эле коргондун ичинде сейилдөөгө уруксат берилет экен.
Ошолордун арасынан шалдырай басып жүргөн, жашы өтүп калган байке көзүмө урунду. Көздөрү жылтырап, ар кимге жалтаң карайт. "Эгерде макул болсо сүйлөш" деген медсестралардын сөзүнөн улам агага акырын жакындап, журналист экенимди айтып сөзгө тарттым. Ал мени карап турду да, күрсүнүп мындай деди: "Анча кызыгып калыпсың, айтып берейин. Балким, менин тагдырым кимдир бирөөлөргө сабак болоор" деп сөзүн баштады.

Бактылуу үйбүлө, бузулган очок

Мен да кезегинде телегейи тегиз бактылуу жан болгом. Мончоктой эки уулум, кызым, жанга жагымдуу жаркылдаган жарым бар эле. Ошонун бардыгынан мен өзүм айрылдым. Балдарым кичинесинде ар дайым жумуштан келгенде мойнума мингизип алып, моокумум канганча ойнотчумун. Тепилдешип "аталап" алдымдан тосуп чыгышчу. Бирок, бактылуу үйбүлөлүк турмушубуз бир күнү эле күм-жам болду. Көрсө, мендейлер өзүнө келген ырыс-дөөлөттү көтөрө албай калат тура. Мени кызматтан көтөрүшкөн күнү үйгө сүйүнүчтүү келдим.
– Мени биздин бөлүмдүн жетекчилигине көтөрдү, - дедим келинчегиме.
– Чындап элеби?
– Чын. Эми жакшы там салабыз. Балдарыбызды бутуна тургузабыз,- дедим аны ордунан чимирилте көтөрүп.
– Аман эле бололучу, баары болот бизде.
Алда немеден кооптонгондой ушуларды айтты. Негедир ушул кабарга сүйүнгөн жок. Балким, аялдык жүрөгү менен сезди бекен? Тез эле иштин көзүн билген мени кызматтан көтөрө башташты. Тез эле бутума турдум. Өзүм каалагандай үйлүү, машиналуу болдум. Ошондой күндөрдүн биринде бир аялга жолугуп калдым. Анын кылык-назына, келбетине арбалып калдым.
Мүнөзүм кошо өзгөрдү. Эми баягы күйүмдүү күйөө, мээримдүү ата жок эле. Бара-бара үйгө түнөбөй калган күндөрүм көбөйүп баратты. Көңүл ачуунун кызыгына кирип алдым. Ансайын чамгарактап, кылдан кыйкым, жумурткадан кыр издеп, аялыма да кол көтөргөнүм көбөйдү. "Сен элдердин аялындай жүрбөйсүң. Мен сени менен баскандан уялам" деп жок жерден көңүлүн ооруттум. Билбейм, байкушум эмнеге чыдап жүрдү? Балким, "чыдайын, эсине келээр" деген үмүт көкүрөгүн уялады бекен? "Айдар, мени аябасаң да, балдарыңды аячы. Мурун сен келет деп эшикте күтүп турушчу. Азыр сен келе жатсаң кирээрге жер таппай коркуп калышат. Мен балдарды да, өзүмдү да аябайм. Мен сени аяйм. Эч кими жок каласыңбы деп корком. Эсиңе кел." Анын көз жашы да, сөздөрү да мага таасир бербей калган эле. Дулдуюп угуп туруп, эч жооп айтпай кете бер­чү­мүн. Анткени, ойлогонум, каалаганым таптакыр башка эле.
Акыры бир күнү келип "Мен силерди да кыйнабайын, өзүмдү да кыйнабайын. Болду, жашай албайм минтип... Мен бирөөнү сүйүп калдым" дедим да кийимдерин жыйнап алып, балдарымдын маңдайынан да өөп койгонго жарабай кете бердим.

«Ал биздин атабыз эмес»

Жайлуу жайыман, балдарыман кечтирип, мени түз жолуман жаңылдырган Асыл аттуу аял эле. Менин кол алдымда иштечү. Үйбүлөм менен ажырашкандан кийин тез эле үйлөнүп алдык. Асылсыз жашоону, андан башка дүйнөнү көрө албай калдым. Ал болгону кызматыма кызыгып жатканын, утурумдук көңүл кумары тагдырыма чабылган балта болоорун билбегем...
Асылдын мурдагы никесинен эки уулу бар эле. Өз балдарымды сагынганымданбы, аларга өз баламдай мамиле жасачумун. Алтургай, апасы балдарды менин фамилияма жаздырып салган. Ошентип, жашап жаттык. Ошол учурда маркум СССР кулап, базар экономикасы деген нерсе чыга келди. Жумушуман айрылып, тез эле жээкке ыргыган чамындыдай чабылып отуруп калдым.
Эмне кылмакчымын? Үйдө отурган эки айда "сүйүктүүмдүн" анык жүзүн накта сездим. Андан да кичинесинен өз балдарымдан кем көрбөй чоңойткон уулдар "Эмне үйдө отурат? Эгерде андай экен, үйдөн чыгып кетсин. Ал биздин атабыз эмес" деп көрүнөө да, көмүскө да айткан сөздөрү угула баштады.
Ооба, "бөрү баласы ит болбойт" деген сөз чындык белем. Өз үйүмө өзүм батпай калганымды туйган сайын жаным кашаят. Айласыз мүңкүрөп отуруп калдым. Бир күнү шымаланып келген Асыл сөз баштады:
– Ии, отурасың. Андан көрө эркектей болуп эшикке чыгып иш издесең боло...
– Болду эми, менин эле эмес, караламан калктын башына түшүп жаткан күн.
– Ики, баарынын эле эмес. Сендей колунан иш келбегендердин...
Чыдабай кеттим. Бардыгына көз жумсам да, мындайга көз жума албайт элем. Тура калып жаактан ары бир салдым. Мына согушту көрүп ал. Эки жагынан асылышкан балдары, аялым кошулуп аз жерден тепкилеп коё жаздашты. Башым каңгып жүрүп кайра келгенде гана артка кайтууга кеч болуп калганын туйдум. Кайда барам? Кайра өз балдарыма барамбы? Ушунча жыл ың-жыңы жок жүрүп, эми кайсы бетим менен барам? Алтургай, тууган-уругум менен да катышпай калгам. "Келинибизден, неберебизден ажыраттың" деп мага кол шилтеген туугандарым катуу таарынычта болчу. Айлам жок кайра үйгө, Асылга, өгөй балдарыма кайтып келдим. Ой-боюма койбой жатып тааныштары аркылуу Асыл мени Алматыга иштеп келгенге жөнөттү.

Кокустук жана оорукана
Билбейм, ошол жакка барганды дегеле каалабай тургам. Бирок, айла жок, Асыл менен уулдарынын мага ыркырашканын укканча деп кете бердим. Жашым өтүп калган мага эмес, кер мурут жигиттерге жумуш жок. Көрбөгөнү­бүз көр болду. «Кечтим байдын кызынан» деп эптеп жолума акча таап алып келе бердим. Айдоочу кечке чарчап талыкшып кеткенби же эмне болгон билбейм, бир кезде биз келе жаткан машине ала салып кетти. Айтор, "кырсык кетпейт бечелден" болуп кабыргам сынып, башыман да олуттуу жаракат алдым. Ошентип, Асылдын азгырык планынын айынан жарымжан болуп калдым. Көпкө ооруканада жаттым. Аялым, баккан балдарым да басып келип, абалымды сурап коюшкан жок. Дарыларды төлөп- төлөбөй айламды кетиргенде жакшы дарыланбай эле чыгып кеттим. Ушундан улам башым катуу ооручу болду. Өзүмдү өзүм токтото албай жиндеп кеткен учурларым да, аялым менен кер-мур айтышкан кездерим көбөйүп бара берди. Баягы эле жашоо. "Сен үйдө отурасың. Сени биз багып жатабыз" деп сайраган аялымды уккум келбей эртең менен туруп кетип, кечке көчөдө каңгып басып жүрүп кечинде келем. Бир жагынан мурунку үйбүлөмдөн кетип калган күнөөмдүн оордугунан, экинчи чети оорум кыйнап, үчүнчү жактан жыландай ышкырган аялым эзип, айтор, баары кошул-ташыл болуп оорум күчөй берди.

Чымкоргонго жеткирип салалы...

Бир күнү эшиктен кирип келе жатып, кичүү бакма уулум апасына минтип жатканын уктум. "Апа, муну жинди деп психбольницага тыгып салалы. Өзү деле жиндиге окшоп көчөдө эле басып калды. Пенсиясы бизге калат". Чындап уктумбу же калп уктумбу деп эсиме келе албай турдум. Мен өстүргөн, өз каным болбосо да уулдарым деп тутунган, атүгүл, фамилиямды берген балдарым ушуларбы? Мен минтип жарымжан болгондо Чымкоргонго тыгып салат экен да?! Көзүмдөн чаар чымын учуп колума илинген отургуч менен атырылап кирип бардым. "Мына сага Чымкоргон!" деп бакырганымды жана бар күчүм менен шилтегенимди бир билем. Каракушума катуу нерсе урулду да, эсимди жоготтум. Башка нерсе эсимде жок. Эсиме келсем, үстүмдө башка кийимдер. Көрсө, ооруканада жаткан экем. Болгондо да жиндиканада.
Көрсө, эбак эле даярдап коюшкан справкалар менен "Өтө коркунучтуу адам. Аз жерден баламды өлтүрүп коё таштады. Эбактан бери чыдап келгенбиз. Мындай учурда эч кимге ээ-жаа бербей калат" деп гана жалгандын баарын айтып, Чымкоргонго алып келишкен экен. Арыз-муңумду айтып эч кимге баргым келген жок. Азыр мага бул жерде боломбу же үйдө боломбу баары бир. Бир ай мурун мени ушул жерге, борбордогу ооруканага которушту...
Айдар ага ушинтип сөзүн бүтүрдү.
Эмне дээримди билбедим. Мындай талкаланган тагдырлар канча? Оомалуу-төкмөлүү дүнүйө дегендей бир жаңылыш баскан кадамынын айынан жапа чеккен бул адамды боор толгой карап турдум. Ким билет, балким, аганын өзүнүн үйбүлөсү окуп калса качандыр бир кезде кетирген катасын кечирип кутман карыны өз очогуна алаар беле деген да ойго жетеленип бара жаттым.

Даярдаган Нуржамал Жийдебаева



"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.

Рейтинг: Рейтинг  4 
Комментарийлер(3)
17.07.2011. 11:39 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
7
Катталган:
06-07-2011
Соӊку аракети:
07-08-2012 09:34
Жынысы:
Белгисиз
+1
Жаман окуя экен! А бул тагдыыр,бирок Айдар ага себеп уй булоосу кандай оор кундорду баштан откорду алардын убалы да.А Асыл да жасасыз калбайт. Бирок менин атам кайтып келгенде мин андан конулум калса да кудайдын суйуктуу адамы болуш учун балким аны кечирип карайт элем.Ээх тагдыр неге мындай таш боорсун,бут ааламды арманга ороп койгонсун.неге оор каталарым корсотуп,оз кезинде оз козумо койбойсун
18.06.2013. 07:52 
Тайпасы:
Кыймылы жок
Комментарийлердин саны:
3
Катталган:
07-06-2013
Соӊку аракети:
01-11-2013 10:04
Жынысы:
Белгисиз
+1
kudaiym jolun trabuusuna jardamchy bolsun!
30.10.2018. 14:36 
Тайпасы:
Жаран
Комментарийлердин саны:
9
Катталган:
15-08-2017
Соӊку аракети:
16-11-2018 23:06
Жынысы:
Белгисиз
0
Эх тагдыр.
Уй-булоосу алып кетсего.Боорум ооруду.
Бактылуу карылык бере кор Аллахым ар бир пендене
1
Комментарий калтыруу үчүн өз ысымыңыз менен кириңиз же каттоодон өтүңүз.
 
Бөлүмдүн статистикасы
соңку 15 мүнөт ичинде 0 колдонуучу (Катталган: 0, коноктор: 0) бул макаланы окуду:

Макалалардын саны:
21471;
 
Маалымат-маанайшат порталы
2006-2018 © SUPER.KG
Кыргыз Республикасы, Бишкек шаары,
Күрөӊкеев көчөсү - 180
"Супер-Инфо" гезитинин материалдары жеке колдонууда гана уруксат.
Жалпыга таратуу "Супер-Инфо" гезитинин редакциясынын жазуу түрүндөгү уруксаты менен гана болушу мүмкүн.
Рейтинг@Mail.ru
Биз социалдык тармактарда: